D Psalme 42 vo 150

D Psalme 42 vo 150

ZWÖITS BUECH

(Psalm 42-72)

Für de musikalisch Leiter. Maskila der Söhn Korahs.

42 Wie es Reh, wo sech nach Wasserbäche gseht,

so sehn i mi nach dir, o Gott.

 2 I dürfte nach Gott, nachem läbige Gott.

Wenn darf ig cho u vor ihm erschiine?

 3 Tag u Nacht ernähre ig mi vo mine Träne.

Dr ganz Tag spotet me: "Wo isch dy Gott?"

 4 D Erinnerige lönd mini Seel zerfliesse,

denn früecher zeh i mit dr grosse Mängi los.

Fyrlich schritt i ihre vor zum Huus Gottes –

mit de Fröidkläng und em dank

e mengi wo es fäscht fiiret.

 5 Werum bi ig nume so verzwiflet?

Werum isch mis Innere so uufgwühlt?

Wart uf Gott –

i wirde ne no aus mi grosse Rätter preise.

 6 Mein gott, i bi verzwiflet.

Drum denki a dich

im Land vum Jordan un uf d Gipfel vum Hermon,

uf em Bärg Mizar.

 7 Tüüfs wasser rüeft töifem wasser zue

bim Rusche vo dinere wasserfäll.

Alli dini wogende Wälle hei mi überrollt.

 8 bi tag wird mir jehova sini loyali liebi schänke

un bi Nacht wird si Lied bi ma si - ä Gebet fir d Gott vu minem Läbä.

 9 Zu Gott, mim Fels, werd i säge:

"Wieso hesch mi vergässe?

Werum sölli truurig umenandgah, bedrängt vo mim Find?"

10 Mit mörderischer Feindseligkeit verhöhne mi miini Feinde.

Dr ganz Tag hei si gschwätzt "Wo isch di Gott?"

11 Warum bini nume so verzwiflet?

Werum isch mis Innere so uufgwühlt?

Wart uf Gott –

i wär nen noh als mi grosse Rätter un mi Gott priise.