Josua 17 vo 24

Josua 17 vo 24

17 Denn isch das Los füre Stamm Manasse gheit, weu er Josephs Erschtgeborener isch gsy. Als Machir, Manasses Erschtgeborener und dr Vater Gileads, e Krieger isch gsi, het er Gilead u Baschan übercho.

2 Und ds Los isch für di übrige Nachkomme Manasses mit ihrne Familie gfloge – für d Söhn Abisers, d Söhn Heleks, d Söhn Ariëls, d Sichems, d Söhn Hephers u d Söhn Schemidas. Des ware de männliche Nochkumme vu Manasse, däm Bueb Josef, mit ihre Familie.

3 Doch Zelophhadh (Sohn Hephers, Sohn Gileads, Sohn Machirs, Sohn Manasses) het ke Söhn gha sondern nume Töchter. Ihre Name si Machla, Noa, Hogla, Milka u Tirza gsi.

4 Sie erschine vor rem Priester Eleasar un vor Josua, däm Bueb Nuns, un d Vorschtaher un sage: Jehova het Moses agwiese, uns zmitzt unda unsa Brüeder ä Erbesitz z ge. So hebe sie uf d Bfehl Jehovas midde unda d Brüeder vu ihrem Vater ä Erbe.

5 Ussert em Land Gilead u Baschan uf dr angere Jordanseite si no zähn wyteri Aateil a Manasse gfloge,

6 aus d Töchter Manasses hei zämä mit sine Söhn e Erbesitz übercho. U ds Land Gilead isch a di übrige Nochkomme Manasses gangä.

7 D Gränze Manasses reicht vom Ascher bis uf Michmetath gägenüber vom Sichem. Vo dert het si Richtig Süde bis zum Land vo de Iiwohner vo En-Tappuach verlore.

 8 Manasse het s'Land Tappuachs übercho, doch d'Stadt Tappuach, wo ar Gränze Manasses laa isch, het de Nochkomme Ephraims ghört.

9 D Gränze isch zum Wadi Kana abe verloffe, südlig vom Wadi. Einigi Schtädt Ephraim hei mit dr Städt Manasses iigla. D Gränze Manass isch nördlich am Wadis verloffe und het am Meer endet.

10 Ds südliche Gebiet het Ephraim und ds nördliche Manasse mitem Meer als sire Gränze ghört. Im Norde het ds Gebiet vo Manasse a Ascher u im Oschte a Isachar gränzet.

11 I de Gebiet vom Isachar u Ascher het Manasse no folgendi Städt samt de Iiwohner u de abhängige Ortschafte übercho: Beth-Schean, Jibleam, Dor, En-Dor, Taanachv u Megiddo. Ihm ghört drei vo de Hügelregione.

12 Di Nachkomme Manasses hei die Städt aber nid chönne i Bsitz näh, d Kanaaniter sy nämlech entschlosse gsi im Land z bliebe.

13 Wo Israelite a Macht gwanne hei, hei si d Kanaaniter zu Zwangsarbeit verpflichtet, statt se ganz u gar z vrtrybe.

14 Di Nochkomme Josephs hei zu Josua gseit: "Warum hesch du üs nume eis Los und e Aateil als Erbe gäh? Mir sy es zahlrichs Volk, denn Jehova het üs bis hüt gsägnet."

15 Dr Josua het ne gantwortet: "We dir sones zahlrichs Vouk sy, de göh i Waud u rored dört im Land vo dr Perisiter u dr Rephaïm es Stück Land für euch, wüu dir im Bärgland vo Ephraim ja nid gnue Platz heit."

16 D Nochkomme Josephs hei erwideret: "Ds Bergland längt is nid, und all di Kanaaniter, wo im Gebiet vom Tals wohne, hei Kriegswäge mit Yseklinge – sowohl in Beth-Scheanf u syne abhängige Ortschafte als au im Tal Jesreël."

17 Da het d Josua zum Huus Joseph – zum Ephraim und Manasse –: "Ihr sind es zahlriches u sehr starches Volk. Wäge däm bechömmet ihr nid nume e Losanteil,

18 sondern o z Bärgland. Es isch zwar bewaldet, aber dir chönts abholze, und es wird denn eui Gebietsgrenze si. Denn ihr den d Kanaanitä vuriebe, au wenn sie starch sin un Wage mit Iseklinge."