Josua 24 vo 24

Josua 24 vo 24

24 Josua het denn alli Stämm Israels bi Sichem vusammlet und het di Älteschte, Oberhäupter, Richter und Beamte Israels zue sich reft und sie si vor em wahre Gott gschtande.

2 Josua het vu däm ganze Volk erklärt: "Das sait Jehova, dr Gott Israels: 'Vor lange Ziit hän äiri Vorfahre uf dr andere Siite vum Euphrat läbt, drunter Terach, dr Vater Abrahams un Nahors, un sie diene andere Götter.

3 Eines Dag ha i Abraham brocht Abraham, äiri Vorfahre, vu dr andere Siite vum Euphrat uf Kanaan. Ich ha nen durch des ganze Land lo liege un het nem vieli Nochkumme gschenkt. Ig ha ihm Isaak gä,

4 un Isaak ha i Jakob un Esau ge. Schpäter kummt Esau vu ma des Gebirge Sir als Bsitz, un Jakob un sini Bueb zoge nohch Ägypte hinab.

5 Spöter hani Moses u de Aaron gschickt u ha Ägypte dür das plaget, was i sinere Mitti ta haa u de hani Nech vo dert use gführt.

6 Won i Öie Vätere vo Ägypte usegfüehrt ha u si am Meer acho, hei d Ägypter ihne mit Kriegswage u Riter bis zum rote Meer hingere gjagt.

7 Do schreie si zu Jehova, un er het ä Finschternis zwüsche öich un de Ägypter entstoh un s Meer über sie kumme, so dass es se bedeckt het. Ihr hän mit eigene Auge gsähne, was i in Ägypte doe ha. Aschliessend hän ihr vieli Johr in dr Wildnis gläbt.

8 Schliesslech hani Nech i ds Land vor Amoriter bracht, wo uf dr angere Jordansiite hei gwohnt. Sie kämpfe gege äich, aba i ha sie in äiri Hand ge, un ihr hän solle ihr Land in Bsitz nähmä. Ich ha sie vor äich üsglöscht.

9 Denn erhobt sich dr König Balak vom Moab, dr Sohn Zippors, un het Israel bekämpft. Er het Bileam, dr Sohn Beors gruefe zum euch vrflueche.

10 I ha aber nid uf Bileam ghört. Drufhin het är nech widerholt und i ha öich us sinere Hand rettet.

11 De heit dr Jordan überquert u sit uf Jericho cho. D Fihrer vu Jericho, d Amoriter, Priisiter, Kanaaniter, Hethiter, Girgaschiter, Hiwiter un Jebusiter kämpft gege äich, doch i ha sie in äire Hand ge.

12 I ha ds Gfüeu vo dr Muetlosigkeit vor euch här gschickt, u das vrtribe sieb – zwöi Könige vo dr Amoriter. Das isch nid durch öire Schwert gsy und nid dür öire Böög.

13 So hani eu es Land geh für das ihr euch nid abmüehet hei u Städt wo ihr nid baut heit. Ihr heit nech dert niedergloh und essed dr Ertrag vo Wingärte und Olivehaine, wo ihre nid pflanzt heit'.

14 Heit drum Ehrfurcht vor Jehova u dient ihm mit Integrität u Treue. Schafft de Götter wäg, de äiri Vorfahre uf dr andere Siite vum Euphrat un in Ägypte abätet hän, un dient Jehova.

15 We's nech aber nid gfallt, Jehova z'diene, de entscheidet Nech hütt, wäm Der diene wäre: D Götter, wo äiri Vorfahre uf dr andere Siite vom Euphrat hei abäte, oder dr Götter vo dr Amoriter, i dere Land ihr wohnet. Ig aber u mini Familie, mir wärde Jehova diene."

16 Druf het ds Volk erwideret: "Es isch für üs undenkbar, Jehova z'verloh und andere Götter z'diene.

17 Üse Gott Jehova het üs und üsi Vätere doch schliesslich us Ägypte usegfüehrt, wo mir Sklave gsi si, und vor üsne Ouge aui di grossi Wunder vollbracht.m Er het üs uf üsem ganze Wäg behüetet und vor auem de Völker beschützt, dur dere Gebiet mer zoge si.

18 Jehova het alli Völker vertribe, au d Amoriter, wo vor üs im Land hei gwohnt. Drum wärde mr Jehova diene, denn er isch üse Gott."

19 Druf het dr Josua zum Volk gsait: "Ihr sin nit in dr Lag, Jehova z diene, denn er isch ä heilige Gott. Er isch ä Gott, der verlangt, dass ma nur nem ällei ergeh isch. Er wird öii Iberträtige u Sünde nid verzeihe.

20 Wenn ihr Jehova verlönd und frömde Götter dient, wird er sich nach all däm Guete, won er für äich doe het, vu äich abwände un äich völlig vernichte.

21 Ds Volk het d Josua gantwortet: "Wir werden jeden Fall Jehova dienenen!"

22 Do het d Josua gsait: "Ihr sin Ziige gege äich selbscht, dass ihr äich üs eigene Atrieb entschiede hän, Jehova z diene", wo des Volk beschtätigt het: "Wir sin Ziige."

23 "Dann beseit de frömde Götter, de ihr no bi äich hän, un wende äich aicha Herz Jehova zue, däm Gott Israels."

24 Ds Volk het zo Josua gseit: "Mir wärde üsem Gott Jehova diene u uf ne lose!"

25 A däm Tag het der Josua e Bund mit em Volk gschlosse u het z Sichem e Vorschrift und e Entscheid für si erliesse.

26 Aschlüssend brellt Josua de Wort in des Gsetzbuech Gottes, nimmt ä grosse Schtei un schtellt nen unda däm schtattliche Baum uf, der bim Heiligtum Jehovas schtoht.

27 Witer het Josua däm Volk erklärt: "Der Schtei do wird Ziige gege uns si, denn na het alles ghärt, was Jehova zue uns gsait het. Er wird Ziige gege äich si, dmit ihr äire Gott nit vuliignet."

28 Damit het d Josua ds Volk wägg gschickt, jede i si Erbesitz.

29 Nach dene Ereignisse isch dr Josua, dr Sohn Nuns, dr Diener Jehovas, im Alter vo 110 Jahr gstorbe.

30 Me het ihn uf sym Erbbesitz Timnath-Serach im Bärgland vo Ephraim begrüesst, nördlech vom Berg Gaasch.

31 Israel het Jehova dient, solang d Josua läbt het und solang die Älteschte no da si gsi, wo Josua überläbt hei und die hei gwüsst, was Jehova alles für Israel gmacht het.

32 Josephs Geben, wo d Israelite us Ägypte mitgnoh hei, si z Sichem begrabe worde – uf em Stück Land, ds Jakob de Söhn vo Hamor,c em Vater Sichems, für 100 Gäldstück abkauft het.d Es isch zum Erbbesitz vo dr Söhn Josephs.e worde

33 Ou Eleasar, dr Sohn Aarons, isch gschtorbe.f Er isch ufem Hügel vo sim Sohn Pinehasg begrabe worde, wo me ihm im Bärgland vo Ephraim het gä.