Nehemia 4 vo 13

Nehemia 4 vo 13

4 Sobald Sanballata het erfahre, das mer d Muur wider ufbout hei, isch är hässig worde und het sech sehr ergeret. Und ständig het er sich über d Jude luschtig gmacht.

2 In Gegewart sinere Brüedere und Heer vom Samaria het er gseit: "Was mache die jüdische Schwächlinge da? Wei si das öppe ellei schaffe? Wei si opfere? Dänke si, si wärde am ne Tag fertig? Wärde sy öppe di verkohlte Stei us de stoubige Schuuthuufe zum Läbe erwecke?"

3 Der Amoniter Tobija, wo näb ihm gschtange isch, het gsait: "De bruucht nume es Fuchs ufezchlättere u scho stürzt iri Steinmüür ii."

4 Hör doch, o üse Gott, wie verächtlich me üs behandlet. Lönd ihre spott uf si sälber zrügfalle. Si sölle aus büte ines frömds land i Gfangeschaft ga.

5 deck ihri schuld nid zue und lösch ihri sünde nid us, denn si hei d bouleute beleidigt.

6 So simmer witer a de Muur boue. Mir hei alli Lücke gschlosse und hei die ganzi Muur bis zur halbe Höchi fertig gstellt D Lüt si nach wie vor mit ganzem Härz bir Arbeit gsi.

7 Aus Sanballat, Tobija, d Araber, wo Amoniter und d Aschdoditer hei ghört, dass es mit dr Usbesserig vor Muur Jerusalems voragange isch und sech di Lücke gschlosse hei si sehr hässig worde.

8 Si verschwore sech und beschlosse, i Jerusalem izfaue und ir Stadt Verwirrig z stifte.

9 Mir bätte jedoch zu üsem Gott un stellte Tag un Nacht Wache uf.

10 D Lüt in Juda hei auerdings gmeint: "D Büezer sy mit irne Chräft am Ändi und es ligt soviu Schutt ume. Mir bechöme d Muur nie fertig."

11 Üsi feinde hei wiederholt: "Bevor si öppis merke oder üs gseh, simmer scho zmitzt under ihne, umbringe d Arbeit zum Stillstand."

12 Jedes Mau, wo d Jude, wo i ihrere Nöchi hei gwohnt, zu üs si cho, hei si immer und geng wieder gseit: "Si wärde us allne Richtige uf üs losgah.

13 Drum han i Manne a de niedrige, ungschützte Steue hinger dr Muur posted. I ha se uf Familie gordnet uf – mit Schwerter, Lanze und Boge bewaffnet.

14 Won i sieht, we sie vuschrecke gsi sin, ha i mi sofort ufgmacht un ha zue d iflussriiche Männa, d Undervorschtehere un d ibrige Lit gsait: "Hän kei Angscht vor nene. Denkt a Jehova, der gross un Ehrfurcht iflössend isch, un kämpft fir äiri Brüeder, Buebe un Töchter, fir äiri Wieba un äiri Hiisa."

15 Nachdäm üsi Find erfahre hei, dass mir gwarnt si gsi und dass dr wahri Gott ihri Plän het düre krützt, si mir aui zur Muur zrügg u hei üs wieder a d Arbeit gmacht.

16 Vo däm Tag het d Heufti vo mine Manne bim Muurbou mit gschaffet, u di angeri Heufti het mit Lanze, Schilde, Boge u Panzerhemde usgrütschtet Wachs. Di füehrende Manne sy hinger em ganze Volk Juda gschtande,

17 wo d Muur errichtet het. D Laschtträger hei mit der einte Hand gschaffet u i der angere hei si e Waffe ghaute

18 Aui Boulüt hei bim Schaffe es Schwert umgschnallt gha, und dr Maa, wo mitem Horn Alarm sött blase, isch näb mir gschtande.

19 I ha zu de yflussryche Manne u de Ungervorstehere u de übrige Lüt gseit: "Das isch es grosses, umfangrichs Projekt u mir sy über di ganz Muur verteilt – wyt wäg vonenand.

20 We dir z'Hornsignau ghöre de sammlet euch bi üs. Euse Gott wird für üs kämpfe."

21 Mir hei auso witer gschaffet, während di angeri Heufti vo de Manne d Lanze het ghaute – vor Morgenämmerig, bis d Stärne sichtbar si worde.

22 Dozmol hän i em Volk gseit: "D Manne sölle – jede mit sym Diener – d Nacht in Jerusalem verbringe. So stöh si nachts als Wache zur Verfüegig u tagsüber schaffe.

23 Ich, mini Brüedere, mini Diener u d Wache wo mir folgt hei, mir aui hei nie üsi Chleidig zoge u jede vo üs het ständig sini Waffe ir rechte Hand gha.