Sprüch Kapitel 12

 Sprüch Kapitel 12

12 Wär Erziehig liebt, dä liebt Erkenntnis, wär aber Zuechtwisig hasst, isch vernunftlos.

 2 Dä Guete gwinnt Jehovas Gunst, wär drgäge bösi Plän schmiedet, wird vo ihm verurteilt.

 3 Schlächtigkeit git niemertem sichere Halt, dä Grecht wird jedoch nie entwurzlet.

 4 E tüchtigi Frou isch e Krone für ihre Maa, doch d Frou, wo sech beschämend verhaltet isch wie Fäulnis i sine Chnoche.

 5 D Gedanke vo de Grächte si grecht, aber dr Rat vo de Böse isch irrefüerend.

 6 Die Wort vor Böse si e tödleche Hingerhaut, aber ds Muul vo dr Ufrichtige rettet.

 7 Wenn di böse gstürzt wärde gits sä nümm, aber ds huus vo de grächte wird stah blibe.

 8 E Mensch wird für d Verständigkeit vo sine Wort globt, doch wer es verdrehts Härz het, wird verächtlich behandlet.

 9 Wenig agseh z si und e Diener z ha isch besser aus sech säuber z rüehre aber kes Ässe z ha.

10 Der Grecht kümmeret sech um sini Hüstier, aber der Bösi isch säuber i sim Erbarme grausam.

11 Wer sys Land bebaut wird gnue z ässe ha, wär aber Wärtlosem nachjagt, däm fählts a Vernunft.

12 Dr Bös isch neidisch uf das, wo anderi schlächti Mönsche hei gfange, doch d Wurzle vom Grächt e bringt Frucht füre.

13 Dä Bös verfangt sech i sine eigete sündige Wort, doch dr Gerächt entchunnt dr Not.

14 Vom Ertrag vo sim Mul wird ä Mönsch mit guetem gsättigt u ds Tue vo sinere Händ wird ne belohne.

15 Dr Wäg vom Unvernünftige isch i sine eigene Ouge richtig, dr Weis drgäge nimmt Rat a.

16 Ä Unvernünftige zeigt si Ärger sofort, aber dä Kluge gseht über ä Beleidigung hinweg.

17 E vertrauens¬würdige Züg wird d Wahrheit säge, es falsche Züg degäge redet betrügerisch.

18 gedankelosi Wort si wi Schwertstiche, aber d Zunge vo de Wiise bringt Heilig.

19 Ehrlichi Lippe blibe für immer, aber e Zunge wo lügt, haltet sech nume e Augeblick.

20 Ds Härz vo dene wo d Unheil schmiede isch volle Betrug, wo aber wo de Friede fördere hei Freud.

21 Em grächte wird kei schade zuestosse, aber s läbe vo de böse wird voll unglück si.

22 Lippe wo lüge si für Jehova abscheulech, doch wer treu handlet macht ihm Freud.

23 E schlaue Mönsch hautet sech mit sim Wüsse zrü, doch ds Härz vom Unvernünftige platzt mit sire Unvernunft use.

24 D Hand vo de Fliessige wird herrsche, fuli Händ degäge müesse Zwangsarbeit verrichte.

25 Sorge bedrücke ds Härz vomene Mönsch, aber es guets Wort munterts uf.

26 Der Grechte macht Weiden für sech usfindig, aber die Böse si ufemene Wäg wo si i d Irre füert.

27 Di Fuulä jage der Biud nid hingerhär, doch Fleiss isch für ne Mönsch e kostbare Schatz.

28 Der Pfad vor Gerechtigkeit füehrt zum Läbe. Uf ihrem Wäg gits ke Tod.