1. Chronika 21 vo 29

1. Chronika 21 vo 29

21 Eines Tages het sich dr Satan gäge Israel erhobt und dr David drzue brocht, Israel z zelle.

2 Da het David zum Joab un de Oberschte vum Volk gsait: "Go un zellt Israel vo Beërscheba bis Dan,c un erstattet mir denn Bricht, damit i weiss, wieviel es sind."

3 Doch Joab het gmeint: "Möge Jehova sis Volk 100-mal grösser mache! Sind das nid sowieso scho alles dini Diener, min Herr und König? Warum wott mi Herr nume so öppis mache? Warum sött er Schuld uf Israel lade?"

4 Dr Kenig het sich jedoch mit sinene Wort gege Joab duregsetzt. So het sich Joab uf d Wäg gmacht, zoge durch ganz Israel un het schlussendlich nohch Jerusalem zruckkehrt.

5 Joab het David denn d Zahl vo de registrierte Männer mit: Ganz Israel het über 1 100'000 mit Schwerter bewaffneti Männer und Juda über 470'000.e

6 D'Stämm Levi und Benjamin si aber nid mit registriert worde wüu joa dr befeu vom könig zwider isch gsi.g

7 Die Sach het däm wahre Gott ganz und gar nid gfalle und drum isch er gege Israel vorgange.

8 Do het da David zum wahre Gott gseit: "I ha mit dere Tat schwär gsündigt. Und etze, bitte vergib das Vergah vo dim Dieners, denn i ha e grossi Dummheit gmacht!"

9 Jehova het denn zu Gad, em Visioneseh David gredt:

10 "Gang u teil David mit: 'De seit d Jehova: "Ich gibe dir drü Möglichkeite. Suech dir us wasi dir söu atue.""

11 Also erschiint Gad vor David und het ihm usgrichtet: "Das seit Jehova: 'Chasch uswähle:

12 Sölls drü Jahr Hungersnot gä? Oder drü Mönet Niederlage dur dini Feind, wo ihr Schwert über dich chömmed? Odr drü Täg lang ds Schwert Jehovas – das heisst Pescht im Land, wobi Jehovas Engel Vernichtung über ds ganze Gebiet Israels bringt?'Überleg dir jetzt, was i däm, wo mi gschickt het, söu antworte."

13 David erwideret Gad: "Das isch ganz furchtbar für mich. Bitte lah mi id Hand Jehovas la gheie, denn sini Barmherzigkeit isch sehr gross. Doch lah mi nid ind Händ vo Mensche gheie."

14 Da het Jehova z Israel d Pest usbreche loh, sodass 70'000 Mensche us Israel stärbe.

15 Usserdäm het dr wahri Gott ä Engel nohch Jerusalem gschickt, um`s z vernichte. Als dr Engel im Begriff gsi isch, damit`s afange het, het`s Jehova gsäh un het`s Unglück beduure. Do het er zum Engel gseit, wo d Vernichtig bracht het: "Genug! Loss dini Hand sinke!" Der Engel Jehovas isch grad i der Nöchi vom Ornan, em Jubusiter gstande.

16 Wo David ufblickt het, het er Jehovas Engel zwüsche Erde u Himmel stoh – mit me zückte Schwert i de Hand, won er gäge Jerusalem usgstreckt het. David u d Älteschte werfe sech z Sackduech ghüllt, sofort nider mit em Gsicht zur Erde.

17 David het zu däm wahre Gott gsait: "Sinds nid mi Befehl gsi, ds Volk z zelle? I ha gsindigt, es isch mi Fähler gsi! Aber die Schäfli – was hei si de da ta? Bitte, o Jehova, mein Gott, gang gege mi u ds Huus vo mim Vater vor, aber bring die Plage nid iber dis Volk."

18 Gad wies David im Uftrag vom Jehovas Engel aa, zum Dreschplatz vom Jebusiters Ornan uchezga u dert e Altar für Jehova z'richte.

19 David isch also ufe gange, wie dä Gad s ihm im Name Jehovas uftreit het.

20 Ornan isch grad drbi gsi, Weize z dräie. Wo er sich umdräit het, het er dr Ängel gseh. Sini vier Söhn, wo bi ihm si gsi, hei sich versteckt.

21 Wo dr Ornan ufgluegt het u David kumme het, het er sofort d Dreschplatz vulo un het sich vor David mit däm Gsicht zur Erde vubiege.

22 David het Ornan bäit: "Verchouf mer der Dreschplatz, das i dert e Altar für Jehova cha boue. Verchouf ne mir füre vou Priis, damit die Plage wo ungerem Volk hässig ufhört."

23 Doch der Ornan het zo David gseit: "Nimm ihn der. Mi Herr und König söll mache was er für richtig haltet. Hie, i gibe dir d Rinder für d Brandpfer, de Dreschlitte aus Brennholz und de Weize für e Getreideopfer. Das alles gibi der."

24 König David het jedoch zu Ornan gseit: "Nei, i bestah druf, es für de volli Priis z'chaufe. Denn i wird nüt näh, was dir ghört und es Jehova gäh. I wirde kei Brandopfer opfere, wo mi nüt choschtet.".

25 David het Ornan also 600 abgwogeni Goldschekel gä für's Grundstück.

26 U David het dert für Jehova e Altar baut, het Brand- u Gmeinschafts¬opfer u het d Jehova aagrüert, wo de aus Antwort Füür vom Himmu uf e Brandopferaltar gschickt het.i

27 Aaschliessend befahl Jehova dem Engel, d Schwert wieder i d Scheide z stecke.

28 Wo David gmerkt het, das d Jehova ne uf em Dreschplatz vom Jebusitter Ornan erhört het, het er dert wyteri Opfer darbracht.

29 D Stiftshütte Jehovas, wo Moses i dr Wildnis gmacht het, u dr Brandopferaltar si damals aber uf dr Höchi bi Gibeon gstande.

30 David het allerdings nid chönne dert häre go um Gott z befrage wüu ihm ds Schwert vom Jehovas Engel Angst gmacht het.