1 Chünige 8 vo 22

1 Chünige 8 vo 22

8 Damol het Salomo d Älteschte vo Israel versammlet, alli Oberhäupter vo de Stämm, d Vorschteher vo de Grossfamilie Israels. Sie kumme zue Kenig Salomo nohch Jerusalem, um d Bondeslade Jehovas üs dr Schtadt David, des heisst Zion, ufzbringe.

2 Alli Manne Israels hei sech zu däm Fäscht im Ethanim versammlet, em siebte Monet, vor König Salomo.

3 Wo alli Ältischte vo Israel cho sind, hobe d Priester d Bundeslade ufe.

 4 Si hei d Bundeslade Jehovas brocht, s Zält vo de Zämmekunft und alli heilige Gegeständ wo im Zelt gsi si, ufe. D Priester und d Levite hei si ufe bracht.

5 König Salomo u di ganz Gmeind Israels wo zämegruefe worde isch zum sich mit ihm träffe, si vor dr Bundeslade gsi versammlet. Es si so vell Schof ond Rinder gopferet worde, dass mer se ned het chönne zelle.

6 Denn hänn d Priester d Bundeslade Jehovas a ihre Platzi innerschte Ruum vom Huus, s Allerheiligschte, unter de Flügel vo de Cherubim gstellt.

7 D Flügel vo de Cherubim sy über der Stell usgbreitet gsy, wo d Bundeslade isch gstande, sodass si d Bundeslade und ihri Stange überschpannte hei.

8 D'Stange sy so lang gsy, dass d' Ändi vom Heilige us – vorem innerschte Ruum sy z'gseh gsy. Vo dusse het me se aber nid chönne gseh. Si befinde sech no hüt dert.

9 Ir Bundeslade hei nume die beide Steintafle, wo Moses am Horeb inegleit het, wo Jehova mit em Volk Israel bim Uszug us Ägypte e Bund gschlosse het.

10 Wo d Priester usem Heiligtum usecho si, het d Wulke ds Huus Jehovas erfüllt.

11 Wäge dr Wulke hei d Priester nid chönne dert stah und ihre Dienst verrichte, denn d Herrlichkeit Jehovas het s Huus Jehovas erfüllt.

12 Damals het de Salomo gseit: "Jehova, du hesch gseit du würdsch töifer Dunkelheit wohne.

13 Ich ha für dich es prächtigs Huus baut, en feste Ort damit für immer dete wohnsch."

14 Denn het sech der König umtreit und het di versammlete Israelite aagfange z segne während alli gstande sind.

15 Er het gsait: "Jehova, der Gott Israels, soll priese si. Är het mit syre eigete Hand wohr gmacht, was er mym Vater David mit sym eigete Mul het versproche, woner erchlärt het:

16 'Sit dem Tag wo i mi Volk Israel us Ägypte usegfüehrt ha hani i kem vo de Stämme Israels e Stadt usegwählt zum dert es Huus baue la wo mi Name söu blibe. Aber i ha de David usgwählt damit er über mim Volk Israel staht.'

17 Es isch dr Herzenswunsch vo mim Vater David gsi, es Hus zur Ehri vum Name Jehovas, vum Gott vu Israel z baue.

18 Aber d Jehova het zu mim Vater David gseit: 'Es isch di Härzenswunsch gsi es Huus zur Ehre vo mim Name z baue, u isch guet gsi, dass du dä Wunsch gha hesch.

19 Allerdings wirsch nid du ds Huus zur Ehre vo mim Name baue, sondern di Sohn wo du no bechunsch.'

20 Jehova het sys Wort ghalte, denn i hocke jetzt als Nochfolger vo mim Vater David uf em Thron vo Israel, so wies Jehova versproche het. Au ha i des Hus zue d Ehri vum Name Jehovas, vum Gott Israel bäut,

21 und e Platz für d Bundeslade vorbereitet, wo der Bunda enthaltet, der Jehova mit üsne Vorfahre gschlosse het, won er se us Ägypte usegfüehrt het."

22 Dänn het sech Salomo vor de versammlete Israelite vor dr Altar Jehovas gschtellt, erhob d Händ zum Himmel

23 un bäte: "O Jehova, Gott Israels, es git weder obe im Himmel no unde uf dr Erde ä Gott we di. Du hebsch di an Bund u zeigsch dine Diener wo mit ganzem Härze ihre Wäg vor dir göh loyali Liebi.

24 Du hesch ds Verspräche ghaute wo du mim Vater, dim Diener David ge hesch. Was du ihm mit dim Muul versproche hesch, hesch hüt mit dinere eigete Hand wahrgmacht.

25 O Jehova, du Gott Israels, du hesch zu mim Vater, dim Diener David au gseit: 'Wenn dini Söhn nume uf ihre Wäg achte und so vor mir gah wie dus ta hesch, de wird immer eine vo dine Nachkomme vor mir uf em Thron Israels hocke.' Halt doch o ds Verspräche.

26 O Gott Israels, bitte lah dieses Vrspreche wo du mim Vater, dim Diener David ge hesch wahr werde.

27 Doch wirsch, o Gott, würklech uf dr Erde wohne? Säubscht d Himmel, ja d Himmel vo de Himmel chöi di nid fasse, we vil weniger das Huus woni bout ha!

28 O Jehova, mein Gott, i, di Diener, bitte di: Hör uf mis Gebet u uf mini Bitte um Gunscht. Los doch mi Hilferuf u erhör das Gebet woni hüt a di richte.

29 Loss doch dä Huus Tag u Nacht nid us de Ouge, dä Ort wo du gseit hesch: 'My Name wird dert sy', u erhöre das Gebet, wo di Diener zu däm Ort hii richtet.

30 Los uf d Bitte vo dim Dieners um Gunscht u uf di Bitte wo di Volk Israel zu däm Ort hii richtet. Hör vo dim Wohnort im Himmel uus. Ja, los doch u vergib.

31 Wenn jemads beschuldigt wird, gege sine Mitmensche gsindigt z ha, un vu nem ä Eid vulangt wird un er wägä däm Eid zue dinem Altar i däm Hus kummt,

32 denn hör doch vom Himmel us. Handle u seg dr Richter vo dine Diener indem de Böse schuldig redsch u das wo er ta het uf ne lo zrügfalle. Erklär de Grechte für unschuldig un belohn nen nach sinere Grechtigkeit.

33 Wenn di Volk Israel vomene Find bsiegt wird wills ständig geg di gsündigt het u denn zu dir zru chunt, din Name verherrlicht, betet u i däm Huus zu dir um Gunst fleit,

34 de los doch vom Himmel us u vergib d Sünde vo dim Volk Israel. Bring se i ds Land zrugg, wo du ihrne Vorfahre hesch gä.

35 We dr Himmu verschlosse isch u ke Räge gheit wüu si immer wider gäg di gsündigt hei, u se när zu däm Ort häre bäte, di Name verherrleche u nümme sündige wöu se gmüetigt hesch,

36 de los bitte vom Himmel us u vergib d Sünde vo dine Diener, di Volk Israel. Zeige ne dr guete Wäg – dr Wäg, uf däm si söue ga. U lahs über em Land wo du dim Volk als Erbe hesch gäh, regne.

37 Faus im Land e Hungersnot oder e Pescht usbricht, faus Hitz d Ärnte vernichtet, faus Mehltau, Heuschrecke-Schwärmi oder gfrässigi Grashüpfer ufträte, faus dr Feind e Stadt im Land belageret oder es süsch irgend e Plag oder Chrankheit git,

38 us welem Grund o immer e Einzelne oder dis ganze Volk Israel betet oder um Gunscht fleit – will jede kennt dä Chummer i sym eigete Härz – we si d Händ zu däm Huus häre erhebe,

39 dann hör bitte vom himmel, dim wohnort us. vergibne u handle. Belohne jede nach aune sy Wäge, denn du kennsch sys Härz – du bisch dr einzig, wo alli Härz würklech kennt –

40 damit si di ganz zyt wo si i däm land läbe wo du ihre vorfahre hesch gä Ehrfurcht vor dir hei.

41 O we e Usländer wo nid zu dim Volk Israel ghört, wäg dim Name us emene färne Land chunt

42 u zu däm Huus häre bätet – denn me wird vo dim grosse Name, di starche Hand u dim usgstreckte Arm erfahre –,

43 de hör bitte vom himmel, dim wohnort us u tuesch aues worum di dr usländer bitte damit aui völker dr erde di name kenne u wie di volk Israel Ehrfurcht vor dir hei u damit si erkenne das de Hus woni bout ha di Name treit.

44 Faus dys Vouch gäge d Feind i Chrieg schicksch – ganz glych wohne – und's zu dir, Jehova, richtig der Stadt betet wo du usgwählt hesch, u zu däm Huus häre woni zur Ehre vo dim Name bout ha

45 dann hör vom Himmel us ds Gebet vo dim Volk u sis Flehe um Gunscht u verhilf ihm zum Rächt.

46 Faus si gägä di sündigä – denn es git ke Mönsch, wo nid sündigt – u du zornig uf si bisch und se ämä Fäind überlasch u dr Fäind se aus Gfangeni i sys Land verschleppt – öb nah oder färn –

47 u wenn si i dem Land wo si als Gfängni verschleppt worde si, zur Vernunft chöme, zu dir umcheere u di um Gunst aflee u sege: 'Mir hei gsündigt u fähler gmacht, mir hei schlächt ghandlet',

48 un wenn sie im Land ihrer Gegna, vu däne sie als Gfangene verschleppt worde sin, mit ganzem Herze un ganza Seele zue dir umkehre un in Richtig vum Land bäte, des dü ihre Vorfahre ge hesch, un zue dr Schtadt hi, de dü üsgwählt hesch, un zue däm Hus her, des i zue d Ehri vu dinem Name bäut ha,

49 dann hör vom Himmel, dim Wohnort, us ihres Gebet u ihres Flehe um Gunscht u verhilf ne zum Rächt.

50 Vergib dim Volk wo gäge di gsündigt het. Vergib ne aui Überträtige wo si gäg di begange hei. Du wirsch drfür sorge, dass ihri Feinde Mitleid mit ihne hend. Un si werde mitleid mit ihne ha,

51 denn es isch di Volk u dis Erbe wo du us Ägypte usegfüehrt hesch zmitzt usem Iiseschmelzofe.

52 Gseh doch uf d Bitte vo dim Dieners u ds Flehe vo dim Volk Israel um Gunscht, u erhöre se wenn immer se zu dir rüefe.

53 Denn du hesch se us aune Völker dr Erde aus dis Erbe usgsonderet, so wies dür dine Diener Moses erklärt hesch, wo du üsi Vorfahre us Ägypte usegfüehrt hesch, o Souveräner Herr Jehova.“

54 Sobald Salomo das ganze Gebet z'Jehova z'Änd gredt und um Gunscht gfleit het, isch er vor em Altar Jehovas ufgstande, won er kniet u sini Händ zum Himmel erhobe het.

55 Er stellt sich hi und segnet alli versammlete Israelite. Mit luter Schtimm het er gseit:

56 "Jehova, wo sim Volk Israel wi versproche e Ruheort gäh het, söu prise si. Vo all däm Guete, wo er durch si Diener Moses het vorusgsäge, isch kes einzigs Wort unerfüllt bliebe.

57 Möge Jehova, euse Gott, üs biistehe, wi er üse Vorfahre biigstande het. Möge er üs nie verlah und üs nie ufgäh.

58 Möge er üses Härz zu sich zieh, damit mir uf aune sy Wäg gö u syni Gebot, Vorschrifte u Urteilssprüch beachte, wo er üse Vorfahre het gä.

59 Un macht Jehova, unsa Gott, Dag un Nacht a däne Wort dänke, mit däne i Jehova um Gunscht aagflegt ha, un sym Diener un sym Volk Israel Rächt vrschaffe, we`s jede Tag erforderet,

60 damit alli Völker dr Erde wisse, dass Jehova dr wahri Gott isch. S git kein andere!

61 Drum sy d Jehova, üsem Gott, völlig ergäh, befolgt wyter syni Vorschrifte u hebed sy Gebot, wi Der's hütt tuet."

62 Denn hei dr König und aui Israelite vor Jehova viu Opfer darbracht.

63 Salomo opferet 22 000 Rinder und 120 000 Schaf aus Gemeinschafts¬opfer für Jehova. So hei dr König und aui Israelite ds Huus Jehovas iigweiht.

64 Dr König het a däm Tag d Mitte vom Vorhof vor em Huus Jehovas heilige müesse, wüu är dört het d Brandopfer, d Getreideopfer und d Fettstück vo de Gmeinschaft ¬opfer darbringe. Der chupfer Altar, wo vor Jehova steit, isch nämlech für d Brandopfer, d Getreideopfer und d Fettstück vo de Gmeinschafts¬opfer z chlii gsy.

65 Damau fiirtet Salomo mit allne Israelite, ere grosse Mengi Mönsche, wo us em ganze Land – vo Lebo-Hamath bis abe zum Wadi vo Ägypte – zämecho isch ds Fäscht vor Jehova, üse Gott, 7 Täg lang u denn no einisch 7 Täg, insgesamt 14 Täg.

66 Am nächschte Tag het er ds Volk wäggschickt. Sie segnet d Kenig un gehn glücklich un mit Fräid im Heim weu Jehova sinem Diener David un sinem Volk Israel soviel Guets doe het.