1.Johannes Brief 2

1.Johannes Brief 2

2 Mini liebe Chind, i schribe eu das alles damit ihr kei Sünd begönd. Un doch: Wenn jemads ä Sinde vugoht, dann hän ma eina bim Vater, Jesus Chrischtus, ä Grechte.

2 Und är isch e sühnopfer für üsi sünde, doch nid nume für üsi, sondern o für die vor ganze wäut.

3 Und dra erkenne mer, dass mer ne lehre kenne: Wenn mer witer syni Gebot halte.

4.Wer seit: "I ha ihn kenneglernt", u dennoch sini Gebot nid hebt, isch e Lügner, u d Wohrheit isch nid in ihm.

5 Wer sech aber a sis Wort haltet, i däm isch d Liebi Gottes würklech vollkomme gmacht worde. Dür das wüsse mir, dass mir mit ihm verbunde si.

6 Wer seit, är bliibi mit ihm verbunde, dä isch verpflichtet, wyter so zläbe wiener.

7 Ihr Liebe, was i Öich schribe, isch kes nöis, sondern es alts Gebot, won Ihr vo Aafang aa gha händ. Das alte Gebot sy di Wort, won Ihr scho ghört heit.

8 U doch isch das woni schribe, es nöis Gebot, wo sech sowohl bi ihm als au bi euch bewahrheitet, wüu d'Finsternis vergoht u z wahre Liecht scho lüchtet.

9 Wer seit, er seg im Liecht, u när trotzdäm si Brüeder hasst, isch no ir Finsternis.

10 Wer si Brüeder liebt, bliebt im Liecht, u bringt ne nüt is Stolpere.

11 Wer aber si Brüeder hasst isch i ds Finsternis u geit dr Wäg vor Finsternis, und er weiss nid woner geit wüu d'Finsternis sini Ouge blind het gmacht.

12 Ig schribe nech, liebi Chind, wüu üsi Sünde wäg sim Name vergäh worde si.

13 I schribe Euch, Vätere, wüu Ihr dä kenneglernt hei, wo vo Afang ah da isch. I schribe Nech, jungi Manne, weller de Böse besiegt hend. I schribe Nech, Chind, wüll Der der Vater kenneglernt heit.

14 Ig schribe Euch, Vätere, wüu dir dä kenneglernt hei, wo vo Afang aa da isch. Ich schrieb äich, jungi Männa, wel ihr schtark, un des Wort Gottes in äich bliebt un ihr d Bese bsiege hän.

15 Liebt weder d Wält no das wo zu ihre ghört. We öpper d Wält liebt, het er d Liebi vom Vater nid i sich.

16 Denn aues ir Wäut – ds Verlange vom sündige Körper ds Verlange vo de Ouge u ds Prahle mit däm, wo me het – chunt nid vom Vater, sondern vor Wäut.

17 Üsserdem: D Welt vugoht un so au ihr Velange, wer aba nohch rem Wille Gottes läbt, bliebt fir Ewigkeit.

18 Chind, es isch di letschti Stund, dir heit ja ghört ds dr Antichrist chunnt, u tatsächlech si itz scho viu Antichriste ufträtte. Dra erkenne mer, dass es di letschti Stund isch.

19 Si si us üsere Mitti cho, aber si si si nid so gsi, wi mir, denn we si wie mir gsi wäre, de wäre si bi üs bliebe. Doch si wäggange, damit sech zeigt, dass nid aui wie mir si.

20 Und dir hei e Salbig wo ihre vom Heilige übercho hei, u dir aui kenne d Wohrheit.

21 I schribe nech mau, nid wüu dir d Wahrheit nid kennet, sondern wüu dir sie kennet und us dr Wahrheit ke Lüg füre geit.

22 Wer isch dr Lügner, wenn nit der, der abschtriitet, dass Jesus dr Chrischtus isch? Des isch dr Antichrischt: wer d Vater un dr Bueb ablehnt.

23 Jede, wo de Sohn ablehnt isch ou nid mitem Vater verbunde. Doch wer de Sohn anerkennt, isch o mitem Vater verbunde.

24 Nun zu euch: Das wo Der vo Afang aa ghört heit, mues i euch blibe. We das, wo Der vo Aafang aa ghört heit, i Öich blybe, wärde Der o mit em Bueb u mit em Vater verbunde blybe.

25 U das het er üs sälber versproche: ds ewige Läbe.

26 Das alles schriib i Nech über die, wo euch ind Irre wend füehre.

27 Un was äich agoht: D Salbig, de ihr vu nem kumme hän, bliebt in äich, un ihr bruche nemads, der äich lehrt. Sundern de vu nem kumme Salbig lehrt äich alles. Sie isch wohr, sie isch kei Lüg. So, we sie äich glehrt het, bliebt mit nem vubunde.

28 U itz, liebi Ching, blibt mit ihm verbunde, damit mer, wener offebar wird, zueversichtlich chöi und bi sinere Gägewart nid beschämt vor ihm zrügwiche.

29 Wen dir wüsset das är grächt isch, de wüsset Der o, dass jede wo grecht handlet, dur ihn gebore worde isch.