1. Moses 9 vo 50

1. Moses 9 vo 50

9 Gott het denn Noah un sini Bueb un het zue nene gsait: Sin fruchtbar, vufihre äich un bevölkeret d Erde.

2 Alli Tier, wo uf dr Erde läbed, wo am Himmel flüüge und wo sich ufm Erdbode fortbeweged, und alli Fische im Meer wärde sich witer vor euch fürchte und vor euch erschrecke. Si sy itz i dire Hand.

3 Alli Tier wo am Läbe sy chöi nech aus Nahrig diene. So wini eu die grüene Pflanze ha gä, gibi nech o sä.

4 nume Fleisch mit sim Läbe – sim Blute – därfet dir nid ässe.

5 Usserdäm: Ich wirde für eues Bluet – eues Läbe – Rächeschaft fordere. Ich wirde vu jedem Läbewäse Rächeschaft fordere. Und ig wird jede Mönsch für ds Läbe vo sim Brüeder zur Verantwortig zieh.

6 Wär ds Bluet vo Mönsche vergisst, däm Bluet wird dür Mönsche vrgosse wärde, denn Gott het d Mensche i sym Bild gmacht.

7 Un ihr, sin fruchtbar un wäre vieli. Vermehre äich stark uf d Erde u wäre zahlriich."

8 De het gott zu Noah u si Buebe gseit:

9 "Ich schlüsse jetzt e Bund mit eu und eure Nachkomme

10 un mit alle Lebewese, de mit äich üs dr Arche kumme sin - d Vegel, d Hustimm un d Wildtier -, so mit alle Lebewese uf d Erde.

11 Ja, i schlüsse e Bund mit öich: Nie wider wird e Fluet alls Läbe uslösche u nie wider wird e Fluet d Erde vernichte."

12 Witer het Gott gseit: "Das isch ds Zeiche für e Bund zwüsche mir und euch und allne Läbewäse, wo bi euch sy, für alli zuekünftige Generatione:

13 Ig sitze mi Rägeboge i'd Wulche. Är söu ds Zeiche füre Bund zwüsche mir und dr Erde si.

14 Immer weni Wulche über d Ärde la zie u dr Rägeboge drin erschiint,

15 wirdi mi ganz bestimmt am Bund zwüsche mir und euch und jede Art Lebewese erinnere. Nie wieder wird ds Wasser zunere Fluet wärde wo aues Läbe uslöscht.

16 Wänn dä Rägeboge i de Wulche entstaht, werdi ne ganz bestimmt gseh, u mi a de ewige Bund zwüsche mir u jedem Art Läbewäse uf der Erde erinnere."

17 Gott het de no einisch z Noah gseit: "Das isch ds Zeiche für dä Bund, won i mit allem schliess, wo uf dr Ärde läbt."

18 De Bueb Noahs, de üs dr Arche kumme sin, ware Sem, Ham un Japhet. Ham isch scha a d Vater vu Kanaan.

19 Das sy die drü Böhn Noahs gsy. Vo ihne stamme alli Mensche ab, wo sich uf dr Erde usbreitet hei.

20 Noah het dän aagfange Ackerbou z betribe u het e Wigarte aagleit.

21 Won är eines Tages Wy tranket, isch är betrunke u het i sym Zält unbedeckt la.

22 Ham, dr Vater vo Kanaan, het denn d Nachtheit vo sym Vater gsee u het es sy beide Brüedere usse gseit.

23 Da hei Sem u Japhet es Chleidigsstück gnah, hei es uf ihri Schultere legge u si rückwärts ine. Mit abgwandtem Gsicht deckt si ihre Vater zue und si hei sini Nachtheit nid gseh.

24 Wo Noah us sym Wyrusch ufwachet u het erfahre, was sym jüngschte Sohn ihm ataa het,

25 saage er: "Kanaan soll verflucht sein. Är söll de niedrigscht Sklave vo sinere Brüeder wärde."

26 Witer het är gseit "Jehova, der Gott Sems, soll priese si und Kanaan söll Sems Sklave wärde.

27 Gott gib Japhet wyte Ruum und lohn en in de Zelt Sems wohne. Kanaan soll auch Japhets Sklave werden."

28 Noah het nach dr Sintflut no 350 Jahr glebt.

29 Insgesamt het Noah 950 Jahr glebt, denn stirbt er.