1. Moses 8 vo 50

1. Moses 8 vo 50

8 Gott het denn Noah gwandet u aune Wild- u Hüstere wo mit ihm ir Arche si gsi, sini Ufmerksamkeit zue. Är het e Wind über d Erde lo wehe u ds Wasser het afo sinke.

2 Die Quelle vom tiefe Wasser u d Schlöi vom Himmu si verschlosse worde u es het ufghört rägne.

3 Das Wasser uf dr Erde isch nah und na retour gange. Nach 150 Täg isch es dütlech weniger worde.

4 Am 17. Tag vom 7. Monet het d Arche uf em Gebirge Aarat ufgsetzt. 5 Bis zum 10. Monet het s Wasser ständig ab gno. Am Erschte vom 10. Monet erschine d Berggipfel erschine.

6 Nach 40 Täg het öffnet Noah ds Fänschter woner i d Arche gmacht het,

7 u het e Rabe la flüge. Dä het umegfloge u isch geng wider zrü cho, bis ds Wasser vor Erde wägtrochnet het.

8 später het d noah e tuube flüge zum gseh öb ds wasser uf dr erdoberflächi isch zrügg gange.

9 Doch, will d Erdoberflächi no ganz mit Wasser bedeckt isch, het d'Tuube ke Platz gfunde, wo si sech het chönne aasetze und usruhe. Drum isch si zu Noah zru cho. Är het sini Hand usegschlage u het si i d Arche gholt.

10 Nach däm är wyteri 7 Täg gwartet het, het är d Tuube wider us dr Arche loh.

11 Wo d Tuube gäge Abig zu ihm isch zrugg cho, het er es früschs Oliveblatt i ihrem Schnabel gseh. Da het d Noah gwüsst, das sech ds Wasser vor Erde zrüggzoge het.

12 Nach wytere 7 Tag het er d Tuube no einisch flüge, aber dasmau isch si nümme zu ihm zru cho.

13 Im 601. Jahr, am erschte Tag vom erschte Mönet isch ds Wasser abgloffe gsi. Noah het d Abdeckig vo de Arche entfernt und het gseh, dass dr Erdbode abtrochnet het.

14 Am 27. Tag vom 2. Monet isch d'Ärde troche gsi.

15 Da het Gott zu Noah gseit:

16 "Gang mit dire Frou, dine Böhn u de Froue vo dire Söhn us der Arche use.

17 La o alli Tier use: di flüügende Tier, d Hüstier und all die Tier, wo sech ufem Erdbode furtbewege. Si söue sech uf dr Ärde vermehre, Fruchtbar sy und vieli wärde."

18 Noah isch also mit sine Böhn, sinere Frou und d Froue vo sinere Böhn use gange.

19 Alli Tier hei nach Gattige verlore – aues, wo kriegt u flügt u sech uf der Ärde fortbewegt.

20 Noah het denn e Altar für Jehova bout. Är het vo aune reine flüügende Tier gno u vo aune angere reine Tier einigi u Brandopfer ufem Altar opferet.

21 Da het d Jehova ä agnähme Gruch wahr gno. Un Jehova het sich gsait: "Nie wieda wäre i wägä dr Mensche d Erdbode vuflueche, denn dr Mensch het vu Jugend a d Hang zum Schlechte im Herze. I wirde nie wider aues Läbe vernichte wienis gmacht ha.

22 Vo jitz aa wärde uf der Ärde Saat u Ernte, Chälti u Hitz, Summer u Winter, Tag u Nacht niemals ufhöre."