1. Samuel 2 vo 31

 1. Samuel 2 vo 31

2 Dänn betet Hanna:

"Mis Härz fröit sech über Jehova,

Jehova macht mi starch.

Wyt öffnet sech mys Muul gäge myni Find,

i freue mi über dini rettigstate.

2 Niemer isch so heilig wi Jehova,

ussert dir gits keni,

kei Fels isch wie üse Gott.

 3 Redet nid ständig so überheblich daher,

nüt arrogants söu nech über d lippe cho,

denn Jehova isch ä Gott vum Wisse,

er schätzt Tate richtig ii.

 4 D Böög starker Männer si zerschmetteret,

di Wankendä drgägä erhaltä Chraft.

 5 D Satte müesse bi andere für ihres Brot schaffe,

di Hungrige aber hungere nüm.

D Unfruchtbari het sibe Söhn gebore,

doch die mit de viele Söhn isch vereinsamt.

 6 Jehova tötet u erhaltet am Läbe,

är bringt i Grab abe u füert duruf.

 7 Jehova lat verarme u macht rich,

är erniedrigt u erhöht.

 8 Är hebt dr Hilflose us em Stoub.

Di Arme hebt er us em Aschhufe empor,

um se bi Fürschtä la z hockä

ne e Ehreplatz zuewise.

Jehova ghöre d Grundpfiiler vo de Erde,

uf si setzt er ds fruchtbara land.

 9 Är behüetet d Schritte vo sine Loyale,

di Böse aber wärde im Finsternis zum Schweige bracht,

denn nid durch Kraft siegt der Mensch.

10 Jehova wird die zerschmettere wo gege ihn kämpfe

vom Himmel us wird er gäg si donnere.

Jehova wird Rächt redä bis a d Ändi vo dr Erde,

sim König wird er Macht verleihe,

sin Galbte starch mache."

11 Elkana isch denn heim uf Ram, aber dr Bueb isch ungerem Priester Eli in Dienst Jehovas gange.

12 D Söhn Elis si schlechti Männer gsi u hei keni Achtig vor Jehova gha.

13 Mit dem, wo de Priester rächtmässig vom Volk zuestand het, hei sies eso gmacht: Wenn öpper es Opfer druckt het u ds Fleisch am Choche isch, isch e Diener vom Priester mit ere Driizackgable cho

14 un isch drmit i ds Becke, dr zwöihchlige Topf, dr Kessel odr dr einzige Topf gschtande. Was immer d Gable ufgholt het, nimmt dr Prieschter fir sich selbscht. So isch me z Silo mit allne Israelite um, wo dert häre cho isch.

15 Oder: No bevor e Opferder s Fett in Rauch het chönne ufgah, isch e Diener vom Priester cho und het gseit: "Gib em Priester Fleisch zum Brate. Är wett kes gekochte Fleisch vo dir, nume rohs.".

16 We dr Maa denn het gseit: "Me mues doch zersch ds Fett i Rouch la ufgah, u de chasch dr näh, was immer de wottsch" isch d Antwort cho: "Nei, gib's mer jitz, süsch nimm i mir mit Gwalt!"

17 So isch d Sünde vo de Diener sehr gross worde vor Jehova, denn me isch mit de Opfer für Jehova respektlos umgange.

18 Samuel het vor Jehova Dienst verrichtet u het drbi e Ephod us Line treit, obwou är no ä Bueb isch gsy.

19 Au het ihm sy Muetter all Jahr es chlises ärmeloses Obergwand gmacht und het's mitbrocht, we si mit ihrem Maa zum jährleche Opfer ufe isch cho.

20 Eli het Elkana zääggt und sini Frou und het gsait: "Möge Jehova dir vo dere Frou es Ching schänke statt däm, wo Jehova isch gäh worde." Nachher sinds heim.

21 Jehova het d Hanna Beachtig gschänkt, so dass si schwanger het chönne wärde. Si het drü witeri Söhn und zwöi Töchter zur Wält bracht. U dr jung Samuel isch witer gwachse im Gägewart Jehovas uf.

22 Eli isch sehr alt gsi, und ihm isch z Ohre cho, was sini Söhn em ganze Volk Israel alles aagange hei und das sie mit de Fraue wo am Igang vom Zelt vo de Zämmehunft Dienst tate hei, sexuelli Beziehige gha.

23 Wiederholt het er zu nene gseit: "Warum mache Der duurend so Sache? I ghöre vo allne Lüt nume Schlächts über euch.

24 Nei, mini Söhn, dr Bricht wo ungerem Volk Jehovas kursiert isch nid guet.

25 We e Mönsch gäge e angere Mönsch sündigt, cha sech öpper bi Jehova für nä isetze. We aber e Mönsch gäge Jehova sündigt, wär cha da fürne bätte?" Doch si hei nid wöue uf ihre Vater lose. Jehova het nämlech beschlosse gha, se z töte.

26 Samuel isch inzwüsche witer gsy und het immer meh Anerkennig bi Jehova u de Mönsche gfunde.

27 A eim Tag isch e Maa Gottes zu Eli cho und het ihm teilt mit: "Das seit Jehova: 'Hani mi dine Vorfahre nid dütlech z'erkenne, wo si z Ägypte Sklave vom Pharao gsi sind?

28 Di Vorfahr isch us allne Stämm Israels derfür usgwählt worde, für mi als Priester z diene, zum Opfere uf mi Altar ufezgah, Röcherwerk darzbringe und vor mir es Ephod ds trage. O hani em Huus vo dim Vorfahre alli Füüropfer vo Israelite geh.

29 Wurum träget ihr mini Opfa un mini Opfabe, de i an minem Wohnort fordere, mit Fiss? Warum ehrsch dü dini Söhn ständig meh als mi indem ihr euch mit de beschte Stück jede Opfergab vo mim Volk Israel meschtet?

30 Drum lutet d Botschaft Jehovas, em Gott Israel, wi folgt: "Es stimmt, i ha gseit, dass di Huus u ds Huus vo dim Vorfahre immer i mim Dienscht stah wird. Doch etze erklärt Jehova: "Das isch undänkbar fir mi, denn i ehre de, de mi ehre, aba wer mi vuachtet, wird vuachtet.

31 Du wirsch gseh: Es kunnt d Zyt, do wird i dini Macht un dr Macht vum Hus vu dim Vater es End setze, sodass kene us dim Hus alt wird.

32 Während es Israel guet geit, wirsch a mim wohnort e rivale vor auge ha und es wird nie meh e alte ma i dim huus gäh.

33 E Nachkomme vo dir woni nid vom Dienst a mim Altar entferne, wird dini Ouge la versäge u dir Chummer bereite, aber die meiste us dim Huus wärde dür ds Schwert vo Mönsche umcho.

34 U ds Zeiche für di wird sy, was mit dine beide Söhn, Hophni und Pinehas, gschiht: Beide wärde am gliiche Tag stärbe.

35 Denn wirdi e treue Priester für mi iisetze, er wird das mache was i mir vo Härze wünsche. I wirde ihm es bliibends Huus errichte u er wird immer vor mim Galbte diene.

36 Wär de i dim Huus übrig blibt, wird cho u sech vor ihm verbüge um Gäud und e Laib Brot aus Bezahlig z becho. Är wird säge: "Teil mir bitte eini vo de prieschterleche Ufgabe zue, damit i es Stück Brot z ässe ha.