1. Samuel 1 vo 31

 1. Samuel 1 vo 31

DS ERSCHTE BUECH SAMUEL

1 In Ramathajim-Zophim, im Bergland vo Ephraim, het e Manna namens Elkanas, Sohn vom Jeroham, Sohn vom Elihu, Sohn vom Tohu, Sohn vom Zuph, e Ephraimiter.

2 Er het zwo Froue gha: Die eint het der Hanna gheisse, die ander Peninna. Peninna het Chind gha, Hanna dergäge isch chinderlos gsi.

3 Dä Maa isch jedes Jahr vo sinere Schtadt uf Silo ufe gange zum Jehova, dr Herr vo dr Heere aazbäte und ihm z opfere. Dert diente Hopni u Pinehas, di beide Söhn Elis, aus Priester für Jehova.

4 Eis Tag wo Elkana es Opfer het druubracht, het er sinere Frou Peninna und allne ihrne Söhn und Töchtere Aateil vom Opferfleisch gä.

5 Hanna het jedoch ä bsundrige Ateil becho, denn sie isch gsi, wo er gliebt het – allerdings het d Jehova ihr kei Chind gschänkt gha.

6 Ihri Rivalin Peninna het se unerbittlich verspötet, um se z'chränke, wüu Jehova ihr ke Ching het gschänkt.

7 Das het si Jahr für Jahr gmacht. Immer we dr Hanna zum Huus Jehovas ufegange isch, het ihre Rivalin sie so sehr verspötet, dass sie hüle und nüt me gesse het.

8 Ihr Maa Elkana het zu ihre gseit: "Hanna warum weinsch du denn und issisch nüt? Und werum bisch du so truurig? Bini der nüm wert als zäh Söhn?"

9 Nochdem d Familie etze z Silo gässe het u trunke het, isch dr Hanna ufgstande. Der Priester Eli het grad uf em Stüehl am Türpfoschte vom Tempel Jehovas ghockt.

10 Hanna isch völlig verzwiiflet gsi. Si het agfange Jehova z bätte und hemmigslos gwinne.

11 Folgendes Gelübde het sie abegleit: "O Jehova, Herr de Heere, wenn du min Chummer gsesch und a mich, dini Dienerin, dänksch und mi nid vergissisch und mir e männleche Nachkomme schänksch, de wird ich ne dir, Jehova, für sis ganze Läbe überlah. Ke Schermesser wird sin Chopf berüere."

12 Si het lang zu Jehova und Eli het uf ihri Lippe achtet.

13 Will Hanna still für sich het gredt und nume ihri Lippe bebetet, aber ihri Stimm nid z ghöre gsi isch, het Eli se für betrunke ghalte.

14 "Wie lang wirsch no betrunke? hör uf, wii z trinke!" het Eli gseit

15 woruf der Hanna het erwideret: "Nei, mi Herr! I bi e Frou under grosse Belastig. I ha ke Wii trunke u o süsch ke Alkohol sondern i schütte Jehova mis Herz us.

16 Haute mi nid für ne nutzlosi Frou, mi Herr. I rede di ganz Zyt us mim grosse Schmärz und Chummer use."

17 Eli het erwideret: "Gang in Friede. Möge der Gott Israels d Bitte erfülle, wo du a ihn grichtet hesch."

18 Druf het d'Frou gseit: "Lah mi i dire Gunscht stah, mi Herr", u isch wägg gange. Si het öppis gesse und ihres Gsicht nümm usgschlage.

19 Früehmorge isch d Familie ufgschtande, het sech vor Jehova verbüügt u isch denn widr hei gange. Elkana isch jetzt mit sinere Frou Hanna und Jehova het ihr Beachtig gschänkt.

20 Innerhalb vomene Johr isch d Hanna schwanger worde un het e Bueb uf d Welt brocht. Sie het nen Samuel gnennt, denn sie het gsait: "Vo Jehova han i nen erbätte."

21 Aus Elkana speter mit syre ganze Huusgmeinschaft ufezoge, um Jehova ds jährleche Opfer und sys Gelübdeopfer darzbringe,

22 isch der Hanna nid mitgange. Si het ihrem Maa erchlärt: "Sobald der Bueb nümm mues gstillt wärde, bring i ne ufe. Er wird de vor Jehova erschine u vo dert a blybe."

23 Ihr Maa Elkana het erwideret: "Tue, was de fürs Beschte hebsch, blib dihei bis ne nüme stimmsch. Möge Jehova wahr mache was du gseit hesch." Sie isch also heime bliebe un het ihre Bueb gschtande, bis er entwöhnt war.

24 Sobald si dr Samuel abgschtellt het, het si ne uf Silo uebe bracht, zäme mit emene dreijährige Stier, em ne Epha Mehl und emene grosse Krug Wy. So isch si mit däm chline Junge zum Huus Jehovas in Silo cho.

25 Denn het me d Schtier gschlachtet, und de Junge het me zum Eli bracht.

26 Si het gsait: "Verzeih mir, mi Herr! So wohr dü läbsch, mi Herr: Ich bi d Frau, de an däm Platz bi dir gschtande isch un zue Jehova bäte het.

27 Für dä Giele hani bätet, u Jehova het d Bitte erfüllt, woni a ihn grichtet ha.

28 U drum giben i ne jitz Jehova. Är söll sys ganze Läbe lang Jehova ghöre."

Und er het sech dert vor Jehova verbügt.