1. Samuel 26 vo 31

1. Samuel 26 vo 31

26 Eines Tages sy d Männer us Sipha z Saul uf Gibea cho u gsait: "David versteckt sich uf em Hügel Hachila gegenüber vom Jeschimon.

2 Da het dr Saul mit 3000 Maa woner us ganz Israel usgwählt het, zur Wildnis Siph abe zum David dert ufspüre.

3 Saul het ufem Hügel Hachila gegenüber vom Jeschimon näb dr Stross gläge. David, der sich in dr Wildnis ufghert het, het erfahre, dass dr Saul in d Wildnis kumme isch, um nen z sueche.

4 Drum het är Kundschafter los gschickt, wo müest bestätige, dass dr Saul würklech isch cho.

5 Schpäter isch David ane Ort gange, wo dr Saul si Lager het, un het d Schtell gsäh, wo dr Saul un sini Heerfüererer Abna, dr Bue Ners, schlofe. Dr Saul isch innerhaub vo dr Lagerumgränzig gschlafe u sini Soldate um ihn ume lagere.

6 Da het der David der Hethiter Ahimelech u Abischai, der Sohn Zerujas, der Brüeder Joabs: "Wär geit mit mir abe i Sauls Lager?" "I gang mit!", het Abischai gantwortet.

7 Auso schleche David u Abischai i dr Nacht zu de Soldate u hei dr Soul innerhaub vor Lagerumgränzig gfunge. Sy Speer het näb sym Chopf im Bode gsteckt. D Abner u d Soldate lige alli um ihn ume.

8 Abischai het etze zu David gseit: "Hütt het Gott dir di Fäind usgliferet. Jitz lah mi ne bitte mit em Speer a Bode spüesse! E Stoss längt! I bruche ke zwöite."

9 "Tu ihm nüt!", het David ab gwehrt. "Denn wer cha d Hand gäge d Galbte Jehovas erhebe u unschuldig bliibe?"

10 Denn het dr David no gseit "So wohr Jehova läbt: Jehova sälber wird ihn niederstrecke oder sin Tag wird cho und er stirbt oder er zieht id Schlacht und kunnt um.

11 Vo Jehovas Standpunkt us gseh isches für mi undenkbar, mini Hand gäge d Galbte Jehovas z erhebe! Nimm also bitte itz der Speer näb sym Chopf u dr Wasserchrug, u lo üs loh!"

12 So het dr David dr Speer und dr Wasserchrug näbem Sauls Chopf a sich gno und si hei sech drvo gmacht. Niemer het si gseh oder bemerkt u niemer het ufgseh. Alli schlofe fest, denn Jehova het sie ine tüüfe Schlof gheie loh.

13 Denn isch dr David uf di gägenüberligendi Site gange, het sech ufe Gipfu vom Bärg gschtellt, wo chli wyter wäg isch gsteut u het sech so i sicherer Entfärnig vo ihne befunde.

14 David het dr Soldate u Abner gruefe, em Sohn Ners, zu: "Abner, antwortisch nid?" "Wär bisch du, dass du zum König überrüfsch?", het der Abner widerwidderet.

15 Druf het David zu Abner gseit: "Bisch de ke Mah? Wer z Israel isch wie du? Warum hesch du also din Herr und König nid bewacht? Da isch nämlich es Soldat iidrunge zum di Herr und König umzbringe!

16 Was du da gmacht hesch isch nid guet. So wohr Jehova läbt: Ihr verdient z stärbe, wel ihr euren Herrn, den Galbten Jehovas, nid bewacht heit. Lueg di doch mal um! Sind da nid e Speer und e Wasserchrug näbem Chopf vom Chönig gsy? Und wo sinds jitz?"

17 Da het dr Soul d Stimm David erkennt u het gfragt: "Isch das dini Stimm, mi Sohn David?" "Ja, mi Herr und König", het David gantwortet.

18 "Wieso jagsch du mi Herr, was hani gmacht? weli schuld hani uf mi glade?

19 Bitte hör di Diener a, mi Herr u König! We d Jehova di gege mi ufghetzt het de söu er mi Getreideopfer aanä. Aber we di mönsche ufghetzt hei söue si vor Jehova verfluecht si wöu si mi hüt vertribe das ig nid mit Jehovas Erbe vereint cha si. Si säge: 'Gö u di andere Götter!'

20 Nun laht mis Bluet nid färn vo dr Gägewart Jehovas zur Erde flüsse! Warum sött dr König vo Israel hinger emene einzige Floh här sy, aus würd er e Rebhuhn uf de Bärge jagge?"

21 Saul erwideret: "Ich ha gsündigt! Chum zrug, mi Sohn David! Ig wird dir nüt meh tue, denn du hesch mis läbe hüt aus choschtbar agseh. I ha mi würklech wi ne Dummchopf verhaute u e schlimme Fähler gmacht."

22 Da het David gseit: "Hier isch der Speer vom König! La eine vo de junge Manne härcho, um ne z hole!

23 Jehova säuber wird jede für sini eigeti Grechtigkeit und für sini eigeti Treue belohne. Obwohl Jehova di hütt in mini Hand gäh het, ha i nid gege d Galbte Jehovas d Hand welle erhebe.

24 Drum: So kostbar, wi dis Läbe hüt für mi isch gsy, söu mis Läbe i Jehovas sy, u er söu mi us aune Notlage befreie."

25 Saul erwideret: "Du söllsch gsägnet si, mi Sohn David! Du wirsch bestimmt Grosses leischte und du wirsch bestimmt siege." Druf isch David witer gange u dr Saul isch hei cho.