2. Chronika 34 vo 36

 2. Chronika 34 vo 36

34 Josia isch mit acht Johr König worde u het 31 Johr z Jerusalem regiert.

2 Er het gmacht, was z Jehovas Ouge richtig isch gsi u isch uf de Wäg sim Vorfahre David. Är sich weder nach rächts no nach links ab.

3 I sim 8. Regierigsjohr, won er no e Bueb isch gsii, het er de Gott vo sim Vorfahre David aafange sueche. Im 12. Jahr het er aagfange, Juda u Jerusalem vo de Höchi, heilige Pfähle, Götzebilder u Metallstatue z reinige.

4 Me isch i sinere Gägewart d Baalsaltäre nieder u är het d Röucherständer ab gschlage, wo obe druf sy. Ou het er di heilige Pfählli, d Götzebiuder u d Metallstatue zertrümmeret. Am Ändi isch vo ihne nume no Stoub übrig gsy. Är streut ne uf d Gräber vo dene, wo ne gwöhnlech gopferet hei.

5 Er vubrennt d Knoche vu d Prieschter uf ihre eigene Altär. So reinigt er Juda un Jerusalem.

6 O het er i de Schtädt Manasse, Ephraimi un em Simeon bis hii uf Naphtali, i de Ruine ringsum glo,

7 d Altäär niderriisse. Är het di heilige Pfähle u d Götzebilder vrschlosse bis nume no Stoub übrig isch gsy, u het d Röucherständer im ganze Land Israel zerstört. De het är nach Jerusalem zrugg kehrt.

8 I sym 18. Regierigsjohr nachdäm er ds Land und dr Tempel gereinigt het, het er Schaphan beuftrait, dr Sohn vom Azalja, em Stadtoberschte Maaseja u de Gschichts¬schryber Joach, em Sohn vom Joahas, s Huus vo sim Gotts Jehova uszbessere.

9 Sie sin zum Hohe Priester Hilkija kho un hän ihm s Gäld gäh wo zum Huus Gottes brocht worde isch. D Levite, de als Türwächter diene hän, hän's vu Manasse, Ephraim un d ibrige Israelite sowie vu Judas, Benjamin un d Iiwohner vu Jerusalem igsammlet.

10 Es isch denne übergäh worde, wo igsetzt si gsi, d Arbeite am Huus Jehovas z beufsichtige. D Büezer im Huus Jehovas hei si widerum zum Usbessere und Instandsetze vom Huus verwändet.

11 D Handwerker und Baulüt hei es übercho zum drmit behoueni Stei u Houz für Stütze z choufe und mit Balkke d Gebäude z boue wo d König vo Juda hei gha verfalle.

12 D Manne hei d Arbeit treu uusgfüehrt. Als Ufseher über sie sy d Levite Jahath u Obadja ygsetzt worde, d Merariter sy und d Sacharja u Meschullam, wo Kehathiter sy gsy. Di Levite, alles qualifizierte Musiker,

13 hei d Uufsicht über di eifache Arbeiter und alli gfahre, wo i de verschiedene Arbeitsbereich tätig si gsi. Einigi Levite si Sekretär gsi, Beamte u Torwächter

14 Wo si das Gäld gholt hei, wo zum Huus Jehovas brocht worde isch, het dr Priester Hilkija s Buech mit em Gsetz Jehovas gfunde, wo dür Moses übermittlet worde isch.

15 Hilkija het z Schaphan gseit, em Sekretär: "I ha im Huus Jehovas z Buech mit däm Gsetz gfunde", u he ihm ds Buech gä.

16 Schaphan het das Buech de zum König bracht u het zu ihm gseit: "Dini Diener tuet alles, wo ne uftreit worde isch.

17 Sie hei ds Gäud usem Huus Jehovas iigsammlet und s de Verantwortliche und de Arbeiter usghändigt."

18 Wyter het der Sekretär Schaphan zum König gseit: "Der Priester Hilkija het mer es Buech gä", und är het agfange dem König drus vorzläse.

19 Sobald der König wo Wort vom Gsetz ghört het, verriss är sy Chleider.

20 Denn het är Hilkija, Ahikam, em Sohn Schaphans, Abdon, em Sohn Michas, Schaphan, em Sekretär, und Asaja, em Diener vom König, der Uftrag:

21 "Goht, befragt Jehova für mi un für die, wo in Israel un Juda übrig bliebe sin. Es geit um de Inhalt vum Buech, wo gfunde worde isch. Jehovas Zorn, wo über üs usgosse wird, isch grooss will üsi Vorfahre nid doh hei, was Jehova gseit het. Si hei sech nid a das ghaute wo i däm Buech stoht."

22 Da isch der Hilkija mit de Abgsandte vom König zu der Prophetinc Hulda gange zum mit ihre rede. Sie war d Frau vum Schallum, däm Bue vum Tikwa, däm Bue Harhas, der fir d Kleider zueständig war, un het im zweite Schtadtil vu Jerusalem gwohnt.

23 Sie sait zue nene: "Das sait Jehova, dr Gott Israels: 'Teilt däm Maa, der äich zue ma gschickt het, mit:

24 "Das seit d Jehova: 'I bringe Unglück über dä Ort u syner Bewohner – alli Flüch usem Buech, wo me em König vom Juda vorgläse het.

25 Mis zorn wird sech über dä Ort ergisse u nüt cha ne uslösche, wüu si mi verlah hei, für angeri Götter Opfer i Rauch la ufga u mi mit allem wo si mache chränke.

 26 Am Kenig vu Juda jedoch, der äich gschickt het, um Jehova z'befrage, richte üs: "Das sait Jehova, dr Gott Israels: "Was de Wort betrifft, de dü ghärt hesch:

27 Wo dir z Ohre cho isch, was Gott in Bezug uf dä Ort und sini Bewohner aakündet het, isch dis Härz empfänglich gsi, und du hesch di vor Gott gdemüet. Du hesch dich vor mir gmüetetet, hesch dini Chleider zerrisse und bisch vor mir in Träne usbroche. Drum erhöri di, erklärt Jehova.

28 Drum wird ich di mit dine Vorfahre vereine und mir wird dich in Friede i dis Grab legge. Du wirsch all das Unglück, woni über dä Ort und sini Bewohner bringe, nid mit aaluege. Die Antwort hei si de am König überbrocht.

29 Do het dr Kenig alli Älteschte vu Juda un Jerusalem zsämmezbringe lo.

30 Aschlüssend isch dr Kenig mit aune Männer vo Juda, de Iwohner Jerusalems, de Priester u de Levite – mit allne, Gross u Klein – zum Huus Jehovas ufe. Är la ne ds ganze Buech vom Bundes vor, wo me im Huus Jehovas gfunde het.

31 Der König isch a sim Platz gstande u het e Bunda vor Jehova gschlosse. Är het d Jehova welle folge u mit ganzem Härze und ganzer Seel syni Gebot, Erinnerige u Vorschrifte beachte, indäm er sech a d Wort vom Bund würd halte, wo i däm Buech sy ufgschribe gsy.

32 Üsserdem het er alli üs Jerusalem un Benjamin däm Bund zueschtimme. Un d Iiwohner vu Jerusalem hän sich an d Bund Gottes, vu ihrem Vorfahre.

33 Josia het denn alles Abscheuliche usem ganze Gebiet vo Israelite entfernt und het derfür gsorgt, dass in Israel alli ihrem Gott Jehova diene. Solang er läbt het, gehn sie nit dvu ab, Jehova, däm Gott ihr Vorfahre, z folge.