2.Chronike 6 vo 36

2.Chronike 6 vo 36

6 Damals het Salomo gseit: "Jehova, du hesch gseit du würdsch töifer Dunkelheit wohne.

2 ha itz für di es prächtigs huus bouet, e feste ort damit für immer dört wohnsch."

3 Denn het sech dr König umä dräit u het di versammlete Israelite aagfange z sägne während alli gstande sind.

4 Er het gsait: "Jehova, der Gott Israels, soll priese si. Är het mit syne eigete Händ woor gmacht, was er mym Vater David mit sym eigete Mul vrsproche het, woner erchlärt het:

5 'Sit dem Tag wo i mi Volk us Ägypte usegfüehrt ha hani i kem vo de Stämme Israels e Stadt usegwählt zum dert es Huus baue la wo mi Name söu blibe. Ig ha o niemer derzue bestimmt Führer vo mim Volk Israel z si.

6 Aber jetzt han i jerusalem usgwählt, damit mi Name dert bliebt, und i ha David usgwählt damit er über mim Volk Israel steit.'

7 Es isch dr Herzenswunsch vo mim Vater David gsi, es Hus zur Ehri vum Name Jehovas, vum Gott vu Israel z baue.

8 Aber d Jehova het zu mim Vater David gseit: 'Es isch di Härzenswunsch gsi es Huus zur Ehre vo mim Name z baue, u isch guet gsi, dass du dä Wunsch gha hesch.

9 Allerdings wirsch nid du ds Huus zur Ehre vo mim Name baue, sondern di Sohn wod no bechunsch'

10 Jehova het si Wort ghalte, denn i hocke etze als Nochfolger vo mim Vater David uf däm Thron vu Israel, so we Jehovas des vusproche het. Au ha i des Hus zue d Ehri vum Name Jehovas, vum Gott Israel bäut,

11 und d Bundeslade inegstellt, wo de Bund enthaltet, wo Jehova mit em Volk Israel gschlosse het."

12 Denn het er sech vor de versammlete Israelite vor dr Altar Jehovas gstellt und het d Händ erhobt.

13 (Salomo isch uf me Podescht gstande wo er us Chupfer gmacht het und in d Mitti vom Hof gstellt het. Es isch 5 Ellä lang gsi, 5 Ellä breit u 3 Ellä ufe.) Er het sich vor de versammlete Israelite ane knützt, erhob d Händ zum Himmle

14 un bätet: "O Jehova, Gott Israels, es git weder im Himmel no uf dr Erde e Gott we di. Du hebsch di an Bund u zeigsch dine Diener wo mit ganzem Härze ihre Wäg vor dir göh loyali Liebi.

15 Du hesch ds Verspräche ghaute, dass du mim Vater, dim Diener David ge hesch. Was du ihm mit dim Muul versproche hesch, hesch hüt mit dinere eigete Hand wahrgmacht.

16 O Jehova, du Gott Israels, du hesch zu mim Vater, dim Diener David au gseit: 'Wenn dini Söhn nume uf ihre Wäg achte, idem sie nach mim Gsetz läbed, u so vor mir gah wie dus do hesch, de wird immer eine vo dine Nachkomme vor mir uf em Thron Israels hocke.' Halt doch o ds Verspräche.

17 O Jehova, Gott Israels, lah dieses Verspräche wod dim Diener David hesch gä, wahr werde.

18 Doch wirsch, o Gott, würklich bi de Mönsche uf dr Erde wohne? Säubscht d Himmel, ja d Himmel vo dr Himmel chöi di nid fasse, wi vil weniger de das Huus woni bout ha!

19 O Jehova, mein Gott, i, di Diener, bitte di: Hör uf mis Gebet u uf mini Bitte um Gunscht. Los doch mi Hilferuf u erhör das Gebet woni a di richte.

20 Lah doch das Huus Tag u Nacht nid us de Ouge, dä Ort wo du gseit hesch dass di Name dermit söu verbunde sii, u erhöre ds Gebet wo di Diener zu däm Ort häre richtet.

21 Los uf di iidringleche Bitte vo dim Dieners um Hilf u uf di idringleche Bitte vo dim Volk Israel wenn si zu däm Ort häre bätte. Hör vo dim Wohnort, vom Himmel us. Ja, hör doch u vergib.

22 falls jemads bschuldigt wird, gege sine Mitmensche gsindigt z ha, un vu nem ä Eid vulangt wird un er wägä däm Eid zue dinem Altar i däm Hus kummt,

23i denn hör doch vom Himmel us. Handle u seg dr Richter vo dine Diener indem dus em Böse heizahlsch u das woner gmacht het uf ne lo zrügheie. Erklär de Grechte für unschuldig un belohn nen nach sinere Grechtigkeit.

24 Faus di Volk Israel vomene Find bsiegt wird wills ständig gäge di gsündigt het u när zrü chunnt, di Name verherrlicht, betet u i däm Hus vor dir um Gunst fleit,

25i de ghör doch vom Himmel uus u vergib d Sünde vo dim Volk Israel. Bring se i ds Land zrugg, wo ne u ihrne Vorfahre gäh hesch.

26 We dr Himmel verschlosse isch u ke Räge gheit, wüu si immer wider gäg di gsündigt hei, u se när zu däm Ort häre bäte, di Name verherrleche u nümme sündige wöu se gmüetigt hesch,

27 de hör bitte vom Himmel uus u vergib d Sünde vo dine Diener, di Volk Israel. Zeige ne dr guete Wäg – dr Wäg, uf däm si söue ga. U lahs über em Land wo du dim Volk als Erbe hesch gäh, regne.

28 Faus im Land e Hungersnot oder e Pescht usbricht, faus Hitz d Ärnte vernichtet, faus Mehltau, Heuschrecke-Schwärmi oder gfrässigi Grashüpfer ufträte, faus Feinde e Stadt im Land belagere oder es süsch irgend e Plag oder Chrankheit git,

29 us welem Grund o immer e Einzelne oder dis ganze Volk Israel betet oder um Gunscht fleht – will jede kennt sy eiget Kummer u Schmerz – we si d Händ zu däm Huus hii erhebe,

30 denn los bitte vom himmel, dim wohnort us. vergibne. Belohne jede nach aune sy Wäg, denn du kennsch sy Härz – du bisch dr einzig, wo ds Härz vo de Mönsche würklech kennt,

31 damit si di ganz zit wo si i dem land läbe dass du ihre vorfahre hesch gä Ehrfurcht vor dir hei u uf din wäge gah.

32 Au wenn ä Üsländer, de nit zue dinem Volk Israel ghärt, wäg di grosse Name, di starche Hand un di usgstreckte Arm üs nem fernen Land kummt un zue däm Hus hii bäte,

33 när hör bitte vom himmu, dim wohnort us u tuesch aues worum di dr usländer bitte damit aui vöuker dr ärde di name kennsch u wie di volk Israel Ehrfurcht vor dir hei u damit si erkenne das dä Hus woni bout ha di Name treit.

34 Faus dys Vouch gäge sy Feinde i Chrieg schicksch – ganz glych wohne –e unds zu dir in Richtig vo dere Stadt betet, wo de usgwählt hesch, u zu däm Huus häre das i zur Ehre vo dim Name bout ha,

35 denn hör vom Himmel us ds Gebet vo dim Volk u sis Flehe um Gunscht u verhilf ihm zum Rächt.

36 Faus si gägä di sündigä – denn es git ke mönsch wo nid sündigt und du zornig uf si bisch und se amne feind überloht und dr feind se aus gfangeni i es land verschleppt – öb nah oder färn 

37 u wenn si i dem Land wo si als Gfangeni verschleppt worde, zur Vernunft chöme, zu dir umcheere u di um Gunst aflee u sege: 'Mir hei gsündigt u fähler gmacht, mir hei schlächt ghandlet',

38 u wenn si i däm Land wo si als Gfangene verschleppt worde si, mit ganzem Härze un ganzer Seel zue dir umkehre un in Richtig vum Land bäte, dass dü ihre Vorfahre ge hesch, un zue dr Schtadt hi, de dü üsgwählt hesch, un zum Hus hehe, das i zur Ehri vu dinem Name baut ha,

39 dann hör vum Himmel, dinem Wohnort, üs ihr Gbet un ihr Flehe um Gunscht un hilf ne zum Recht. Vugib dinem Volk, des gege di gsündigt het.

40 Nun, o mein Gott, bitte sieh doch und han es offnigs Ohr für das Gebet, wo a däm Ort gredet wird.

41 O Jehova Gott, chum etze zu dim Ruehort, du und d Bundeslade, ds Zeiche vo dinere Macht. Loss dini Priester mit Rettig bekleidet si, o Jehova Gott, un alli, de loyal zue dir halte, solle sich iba dini Guet fräie.

42 O Jehova Gott, weise dine Galbte nid ab. Denk doch a dini loyali Liebi zu dim Diener David."