2. Moses 33 vo 40

2. Moses 33 vo 40

33 Jehova het witer zu Moses gseit: "Mach di mitem Volk wod us Ägypte usegführt hesch uf de Wäg. Zieh vu do i des Land, des i Abraham, Isaak un Jakob mit nem Eid zuegsichert ha, als i gsait ha: "Din Nachkomme wird i`s ge.

2 I wirde e Ängel vor dir här schickeb u d Kanaaniter, d Amoriter, d Hethiter, d Perisiter, Hiwiter u d Jebusiter vertrybe.

3 Ziht in es Land wo Milch und Honig flüssed.d Ich aba wäre nit mit äich zieh, wel ihr ä eigesinnigs Volk sin, sunscht könnts sy, dass i äich untergrab üsgrott ha.“

4 Wo ds Volk di hertä Wort ghört het, het äs afa trouä, u niemer het si Schmuck aagleit.

5 Jehova forderet Moses uf: "Sag zu de Israelite: 'Ihr sind es eigensinnigs Volk. I chönnt imene Augeblick dür eui Mitti gah u eu usrotte. Auso leit itz eue Schmuck nümme aa bisi entschide ha, wasi mit euch tue wird.'

6 Drum hei d Israelite vom Berg Horeb a ihre Schmuck nümme treit.

7 Moses het de sys Zält chli userhaub vom Lager gschlage u het's Zält dr Zämekunft gnennt. Jede, wo Jehova het welle befrage, isch usem Lager use zum Zält vo de Zämekunft gange.

8 We Moses zum Zäut use isch, si aui uufgschtange, hei sech a Iigang vo ihrere Zäut gschteue u Moses noche zuegluegt, bis er das Zäut het.

9 Sobald Moses is Zelt iegange, het sech d Wolkesüüle gsänkt u isch am Igang schtah, während Gott mit Moses het gredt.

10 Immer we ds Volk d Wolkesüüle am Igang vom Zäut het gseh, si aui ufgstande und hei sech am Igang vo ihrne Zäut verbietet.

11 Jehova het mit Moses vo Agsicht zu Agsicht gschwätzt, wien e Maa mit emene andere Maa redt. We Moses denn zum Lager zruggchehrt het, isch sy Diener un Ghilf Josua, dr Bue vum Nun, bim Zelt.

12 Moses het itz zu Jehova gseit: "Du seisch doch zu mir: 'Führ dieses Volk von hier weg', aber du hesch mi nid lo wüsse, wä du mit mir schicke wirsch. O du hesch gseit: "I kenne di mit Name und usserdäm schteisch i mire Gunscht."

13 Weni würk i dire Gunst stah, de lah mi bitte dini Wäg erkenne, damit ig di kenne u o witer dini Gunst ha. Bedänke o, dass dieses Volk ist."

14 Er antwortet: "Ich seuber werd mit dir ga und dir Rueh schänke."

15 Uf druff het Moses gseit: "We du sälber nid fahrsch, de füehr üs nid vo hie wäg.

16 Woran söll me denn erkenne, dass i i i dire Gunst stah – i u di Volk? Nid öppe dra, dass du mit üs geisch, damit ig u dis Volk üs vo jedem andere Volk uf dr Ärde unterscheide?"

17 Jehova het wyter zu Moses gseit: "Ich wird dir o die Bitte erfülle, denn du steisch i mire Gunscht u i kenne di mit Name."

18 Drufabe het Moses gseit: "Bitte zeig mir dini Herrlichkeit."

19 Er antwortet jedoch: "Ich wird mini ganz Güte vor dir la vorüberzieh und de Name Jehovas vor dir usrüefe. Ich wirde däm Gunscht schänke, won i Gunscht wirde schänke, und em Barmherzigkeit zeige, won i Barmherzigkeit zeige, won i Barmherzigkeit zeige."

20 U er fügt drzue: "Du chasch mis Gsicht nid gseh, wüu ke Mönsch cha mi gseh u am Läbe blibe."

21 Wiiter het d Jehova gseit: "Hie näb mir isch es Platz. Stell di uf dä Felse.

22 We mini Herrlichkeit vorüberzieht, stelli di i ä Felsspalte u halte mini Hand schützend vor di, bisi verbiigange bi.

23 Nachher nimmi mini Hand weg und du wirsch min rugge gseh. aber mis gsicht darf niemert gseh