Jeremia 18 vo 52

Jeremia 18 vo 52

18 Folgendi Botschaft het Jeremia von Jehova:

2 "Mach di uf u gang zum Huus vom Töpfer abe. dert wird i di mi Wort lose."

3 Aso i bi uche zum Huus vom Töpferli gange. Är het grad a de Töpferschiibe gschaffet.

4 Doch ds Gfäss, wo dr Töpfer mit em Ton gformt het, misslang i syre Hand. Drum het är ä angere Gfäss drus gmacht, ganz wi s em gfalle het.

5 De hani vo jehova d botschaft übercho:

6 " ""Chan i mit euch nid genauso umgah wie dä Töpfer, Huus Israel?', erklärt Jehova. 'Seht nume! We dr Ton in dr Hand vum Töpfa, so sin ihr in minere Hand, Hus Israel.

7 Wenn immer i drvo rede es Volk oder es Königrich uszrisse, niederzrisse und z vernichte,

8 u ds volk git sini schlächtigkeit woni verurteilt ha uf, de wird o ig mini meinig ändere u vo dem unglück abgseh, woni ha welle über das volk bringe.

9 Doch wen immer i drvo rede es Volk oder es Königrich ufzbaue und pflanze,

10i u es duet was i mine Ouge schlächt isch, u hört nid uf mini Stimm, de wirdi mini Meinig ändere u ds guete woni für das Volk ha weue due, nid la ihtreffe.‘

11 Nun richti bitte d Lüt vom Juda u de Bewohner vo Jerusalem uus: "Das seit Jehova: "Ich bereite Unglück vor und schmiede än Plan gäge üch. Kehre bitte um vo öire schlechte Wäg u änderet öiri Wäg u Handlige.

12 Doch si hei gseit: "Es isch hoffnigslos! Mir wärde üsi eigete Gedanke usführe und jede vo üs wird sym sture, schlechte Härze folge."

13 Drum seit d Jehova: "Erkundiget euch bitte unter de Völker. Wer het jemals so eppis ghört? D Jungfrau Israel het öppis üsserscht Schrecklichs tah.

14 Verschwindet dä Schnee vom Libanon öppe vo dä Felse vo sinere Abhängig? Oder wird kühls Wasser, wo us dr Ferni herbiiflüsst, vertrochne?

15 Doch mis Volk het mi vergässe. Denn`s opfert ebis Wertlosem un bringt Mensche uf ihre Wäg, uf uuralte Pfaden, ins Stolpere, dmit sie uf Abzwiigige gö, wo nit grad un ebe sin,

16 für ihres Land zum ne Biud vom Grauä z mache, zum ne ewige Gspött. Jedi einzelni, wo dra verbiizieht, wird entsetzt hindere und dr Chopf schüttle.

17 Wi dr Ostwind wird ig se vor em Feind zerstreue. I wirde ihne mi Rügge u nid mis Gsicht zwände am Tag vo ihrem Unglück."

18 Un sie sage: "Kumme, ma hecke gege Jeremia ä Plan üs, denn unsri Prieschter wäre nit ohni Gsetz si, de Wiise nit ohni Rot un d Prophete nit ohni de Wort Gottes. Kummt, ma vuliere nen un achte nit uf des, was sa sait."

19 Schänk du mir Aufmerksamkeit, Jehova und achti uf das wo mini Gegner seget.

20 Darf me guets mit Bösem dankä? Si hei mir e Gruebe grabe - si heis uf mis Läbe abgse. Denk doch dra wieni vor dir bi gstande bi, um guet über se z rede um din Zorn vo ihne abzwände.

21 Drum gib iri Bueb am Hungerpriis und übergib si dr Macht vom Schwärt. Ihri Fraue sölle de Chind berubt wärde und Witwe sy. Ihri Manne söue dür di tödlechi Plage umcho, ihri junge Manne ir Schlacht dür ds Schwärt gheie.

22 Us ihrne Hüser söu es Schrei dringe, wenn ganz plötzlech Plünderer über si bringsch. Denn sie hän ä Gruebe kräbt, um mi z fange un fir mini Fess gfalle.

23 Du aber Jehova, kennsch alli ihri Mordplän gäg mi nume z guet. Deck ihr Vergah nid zue u lösch ihri Sünde nid vor dir us. Lah si vor dir ids stolper grote, we du i dim zorn gäg se ischriisch.