Jeremia 42 vo 52

Jeremia 42 vo 52

42 De kumme all d Heerführer un Johanan, dr Sohn Kareachs, Janja, dr Sohn Hoschajas, un das ganze Volk, vom Kleinschte bis zum Greschte, herbi

2 un sage zum Prophete Jeremia: "Lo unsa Alige bitte bi dir Ghörig finde un bäte fir uns zue dinem Gott Jehova, fir däne ganze Überräscht, we du gsesch, sy vo de vile nume wenig übrig bliebe.

3 Di Gott Jehova söll üs säge wele Wäg mir näh u was mir soue mache."

4 Der Prophet Jeremia erwidert: "Guet, i bätte zue äirem Gott Johova, we ihr's wünscht, un i wär äich jedes Wort mitteile, des Jehova äich git. Ich wär äich kei Wort vorenthalte."

5 Da hei si zu Jeremia gseit: "Jehova söll als wahre und truurigi Züg gäge üs ufträtte wemer nid gnau das tüend wozue din Gott Jehova üs dür dich aleitet.

6 Ob es sich für üs aus guet oder schlecht usesteut, mir wärde uf d Schtimm vo üsem Gott Jehova ghöre, wo mir di schicke, dass es üs guet geit, will mir üsem Gott Jehova ghorchet.“

7 Zäh Täg später het d Jeremia e Botschaft vo Jehova becho.

8 So reft er Johanan, d Bue Kareach un alli Heerfihrer, de bi nem ware, un des ganze Volk, vum Kleinschte bis zum Greschte, zsämme.

9 Er teilt ne mit: "Das seit d Jehova, der Gott Israels, wo ihr mi mit eurer Bitte um Gunscht gschickt hän:

10 'Wenn Dir würklech i däm Land bliebe, de wird i Nech ufboue und nid niederriisse, i wirde euch pflanze und nid usrisse, denn i wirde Beduure empfinde über ds Unglück, wo i über euch ha la dribräche.

11 heit ke angst wägem könig vo babylon vor däm dir o so fürchtet!'

'Heit sywäge ke Angscht', erklärt Jehova, 'denn i bi euch, um euch z rette und euch us sinere Hand z'befreie.

12 I wirde barmherzig mit Öich sii und er wird Erbarme mit Öich ha u Nech i Äire Heimat zrübringe.

13 We Der aber säge: "Nei, mir wärde nid i däm Land bliebe!", und aichem Gott Jehova nid ghorcht,

14 sondern seit: "Nei mir gö stattdesse nach Ägypte wo mir ke Chrieg gseh, ke Hörnerschall lose u nid nach Brot hunger wärde, dert wärde mr läbe",

15i denn hör d Wort Jehovas, o Überrest Judas. Des sait Jehova, dr Herr dr Heere, dr Gott Israels: "Wenn ihr druf bschtehn, nohch Ägypte z go, un derthi z läbä,

16 när wird genau ds Schwert, vor däm ihr Angst hei, euch in Ägypte erreiche, und genau die Hungersnot, vor dir euch fürchtet, wird euch bis uf Ägypte verfolge, und dört wärde ihr stärbe.h 17 U aui wo entschlosse si nach Ägypte z zieh um dert z läbe wärde dür Schwärt, Hunger u Peschta stärbe. Kene vo ihne wird überläbe oder em Unglück entcho, wo i de über si bringe."'

18 Denn des sait Jehova, dr Herr vu d Heere, dr Gott Israels: "So, we sich mi Zorn un mi Zorn iba de Bewohna Jerusalem ergosse hän, so wird sich mi Zorn iba äich ergisse, wenn ihr nohch Ägypte zehn. Un ihr wäre zum Fluech, zumene Bild vum Grau, zue d Vuwünschig un zue d Schand wäre, un ihr wäre dä Ort nie wieda säh.'

19 Jehova het sini Wort gäge di grichtet, o Überrest Judas. Gönd nid uf Ägypte. Lönd nech i aller Dütlechkeit säge, dassi euch hüt gwarnt ha:

20 Euchi Vergah wird eu ds Läbe choschte! Denn ihr hän mi zue äirem Gott Jehova gschickt un gsait: "Bet fir uns zue unsam Gott Jehova, un deil uns alles mit, was unsa Gott Johowa sait, un ma wäre's doe.

21 Ich han's eu hüt gseit, aber ihr werdet nid uf d'Stimm eure Gottes Jehova ghöre u nüt vo däm düe, was i eu i sim Uftrag mitteilt ha.

22 Drum lönd Nech i aller Dütlechkeit la gseit sy, das ihr dür Schwärt, Hunger und Pescht stärbe wärdet a däm Ort wo ihr wänd ga zum dert wohne."