Jesaia 10 vo 66

 

Jesaia 10 vo 66

 

10 Wehe dene wo schädlichi Vorschrifte erlöhnd

di ständig tyrannischi Anordnige verfasse,

 2 um de arme ihri rächtsasprüch z verwehre

und s eifache Volk zum sis Recht bringe,

denn so chöi si Witwe usbüte

u vaterlosi Ching usplündere!

 3 Was wärde dr am Tag vor Abrächnig due,

we us dr färn d vernichtig chunnt?

Zu wem wärded Der Hilf suechend flüge

u wo wärdet dir eue Richtumb lo?

 4 Es blibt nume no, bi de Gfangene z chaure

u zmitzt unger de Erschlagene z gheie.

Wäge allem het sech si Zorn nid abgwandt,

sondern sini Hand isch no zum Schlage usgstreckt.

 5 "Ha! Der Assyrer,

der Stock aus Usdruck vo mim Zorn,

dr stab i sire hand aus usdruck mire entrüschtig!

 6 Ig wird ne zunere abtrünige Nation schicke,

zum Volk, wo mi Zorn erregt het.

I wirde ihm befähle, vil z erbüüte und z plündere

un se we Schtrosseschlamm z verträtte.

 7 Doch är wird sech nid derzue gniigt fühle

und sis Härz wird das nid plane.

Wül sy Härz isch druf uus, z vernichte,

nid wenig sondern vil Völker uszlösche.

 8 Ja, är seit:

'Sind mini füehrende Männer nid alli Könige?l

 9 Isch nid Kalnom so wi Karkemisch?

Isch nid Hamath wie Apad?

Isch nid Samaria wi Damaskus?

10 I mire Hand hani di Königrichi vom wärtlose Götter,

ihri Götze zahliicher si gsi aus die in Jerusalem un in Samaria!

11 Werde i da nid mit jerusalem u sine götze

sgliche mache wi mit Samaria u sine wärtlose Götter?'

12 We d Jehova sy ganzi Wärch uf em Bärg Zion und z Jerusalem z Endi bringt, wird er de König vo Assyrie für sis unverschämte Härz und sine stolze, arrogante Blick bestrafe,

13 dänn dä König seit:

'I wird das mit der Chraft mire Hand tue

und mit mire Wiisheit, ja i bi wiis.

I wird d Gränze vo de Völker bsitige

un ihri schätz pündere,

u wi ne Mächtige wird ig d Bewohner ungerwärfe.

14 Wie öpper wo ines Näscht grifft

wird mini Hand nach de Schätze vo de Völker griffe.

Wie eine, wo verlasseni Eier isammlet,

wirdi di ganzi Ärde iisammle!

Kene wird mit de Flügel flättere oder dr Schnabel ufmache oder zwitschere.'

15 Wird d Axt vorem grosstue wo drmit hackt?

Wird d Säg vor däm grosse, wo drmit seit?

Cha e stock dr schwinge wo ne ufhebt?

Oder cha e Stab de uechehebe wo nid us Holz isch?

16 Drum wird de wahri Herr, Jehova, der Herr der Heere,

sy fette Manne la schpindldürr wärde,

un under syre Herrlichkeit wird er ä lodnigs Füür entfache.

17 Dä wo Israels Liecht isch wird zumene Füür wärde

und Israels Heiliger zunere Flamme.

Si wird uflodere und ds Unkrut u Dornegschtrüpp vom Assyrer am ne einzige Tag ufrässe.

18 D Prescht vo sym Wald und sym Obstgarte wird er völlig zuenichtemache.

Es wird sy wie we e Kranker dahinsiecht.

19 I sim Wald wärde so wenig Bäum übrig blibe,

dass e bueb si chönnt uflischte.

20 An diesem Tag werden sech di Übrigbliebene Israels

un d Überlebende vom Hus Jakob

nümme uf de stütze, wo se gschlage het.

Si wärde sech viu me uf Jehova stütze,

d Heilig Israels, z treue.

21 Nur e Überrest wird zrüggchehre,

der Überrescht vom Jakob, zum Mächtige Gott.f

22 Denn wenn o di Volk, o Israel,

wi d Sandkörner am Meer isch,

so wird doch nume es überrest vo ihm zruggchehre.

En usrottig isch beschlosse worde

u Grechtigkeit wird se überfluete.

23 Ja, d Usrottig, wo de Souverän Herr beschlosse het, Jehova, der Herr der Heere,

wird im ganze land vollstreckt werde.

24 Drum seit dr Souveräne Herr, jo Jehova, dr Herr vo dr Heere: "My Volk, wo i Zion wohnt, ha kener Angst vor em Asyrer, wo di mit em Stock gschlage het u dä wie Ägypte sy Stab gäge di erhob.

25 Wiu nume no es sehr chlini Zytli u dr Zorn wird es Ändi näh. Mis Zorn wird sech gäge si richte zum se vernichte.

26 Jehova, dr Herr vo dr Heere, wird ä Peitsche über ihm schwinge wi damals wo er Midian am Felse Oreb bsiegt het. Un si Schtab wird iba des Meer si, un er wird nen üsstrecke, we er's mit Ägypte gmacht het.

27 A jedem Tag wird sini Last vo dinere Schulter gno

un si Joch vu dinem Hals,

u ds Joch wird zerbroche – wäg em Öl."

28 Er isch uf Ajath cho.

Är isch dür Migros durezoge.

In Michmas lageret är sys Gepäck.

29 Är het dr Übergang passiert.

Ds Gaav verbringt är d Nacht.

Rama zitteret, Sauls Heimatort Gibeab isch gflohe.

30 Rüef u schreie, Tochter Gallim!

Gib acht, Lajesch!

Arms Anathoth!

31 Madme isch wäg gloffe.

D Bewohner vo Gebim hei Schutz gsuecht.

32 No a däm Tag wird er z Nob haltmache.

Mit syre Fuscht droht er em Bärg vo de Tochter Zion,

däm Hügel Jerusalems.

33 Gseht! Der wahre Herr, ja Jehova, der Herr der Heere,

schlat Äscht ab mit schrecklichem Chrache.

Di höchschte Bäum wärde gfaut,

ds Hohe wird erniedrigt.

34 Mit emene Isäwärchzüüg rodet är d Dickicht vom Wald

u dr libanon gheit dür ne mächtige.