Jesaia 5 vo 66

 

Jesaia 5 vo 66

 

5 Ig möcht bitte für mi Geliebte singe,

es Lied über mi Liebschte u si Wybärg.

Mi Gliiebter het e Wybärg amene früchtbare Hügel gha.

 2 Er grub ne um u het d'Stei entfernt.

Är het nen mitere rote Edelrebe bepflanzt,

baute zmitzt drin e turm

u luut e Wykelter uus.

De het är di ganzi Zyt uf Truube ghofft,

aber es si nume wildrebe gwachse.

 3 "Und etze, ihr Bewohner vu Jerusalem un ihr Männer vu Juda,

gheit bitte es Urteil i däm Striit zwüsche mir u mim Wybärg.

 4 Was hätti no für min Wiiberg chönne tue,

dasi nid scho ta ha?

Warum het är won i uf Truube ghofft ha

nume wildrebe hervorbrocht?

 5 Lönd mi itz bitte mitteile,

was i mit mym Wybärg mache wird:

I wirde sini Heck entferne

u er söu niederbrönnt wärde.

I wird sy Schteinmüürli niederriisse

u är söu verdramplet wärde.

 6 I wirde ne zur Ihöde mache.

Är wird weder beschnitte no behackt wärde.

Dornegstrüpp u Unkrut wärde ne überwueche,

u d Wouche wird ig befähle ke Räge uf ne z la gheie.

 7 Denn dr Wiiberg Jehovas, vom Herr vo dr Heere, isch ds Huus Israel.

D Manne vo Juda si d Pflanzig, woner liebt.

Är het di ganz Zyt uf Rächtsprächig ghofft,

doch da war unrechtigkeit,

uf Grechtigkeit,

doch da isch e verzwiifelte Ufschrei gsi."

 8 Wehe dene, d Huus am Huus reihe

u Fäud am Fäud,

bis ke platz me da isch

u dir das Land ganz für euch elei bewohnt!

 9 Vor mine Ohre het Jehova, der Herr der Heere, geschwore,

dass vieli Hüser, obwohl gross und schön,

zum ne Biud vom Gruus wärde,

ohni bewohner.

10 Denn 10 Joch Wyberg wärde nume e Bath Ertrag liefere

u e homer samen nume e e ephad.

11 Wehe dene wo früehmorgens ufstönd zum alkohol trinke

die bis spätabig blybe, bis der Wy sy berauschet!

12 Harfe u Saiteninstrumänt,

Tamburin, Flöte u Wii fähle nid uf ihre Fäscht.

Doch was Jehova tuet, druf achte si nid,

ds Wärch vo sinere Händ gsehs nid.

13 Drum wird mis Volk verschleppt werde,

wül's ihm a Erchenntnis fählt.

Sini ruehmriiche Manne wärde hunger

und alli sini Lüüt wärde Durscht liide.

14 Daher het das Grab sech erwiteret,

es het sys mul unendlich wyt ufgrisse,

un dr Glanz vor Stadt, ihri lärmendi Mängi un ihri Fiirnde

wärde mit Sicherheit dert häre abfahre.

15 U dr Mönsch wird sech büge,

der Mensch wird erniedrigt,

un d Auge dr Überhebliche wäre gsänkt.

16 Jehova, dr Herr vo dr Heere, wird dur si Urteil erhöht wärde,

dr wahre Gott, dr Heilige, wird sich durch Grechtigkeit heilige.

17 U d Lämmer wärde gras, aus wäre si uf ihrer Weid.

Assässigi Frömdi wärde sech a verlassene Orte ernähre, wo früecher guet gnährti Tier sy gsy.

18 Wehe dene, wo ihri Schuld mit Stricke vor Tüschig hinger sech härschleppe

un ihri Sinde mit Wageseilen,

19 dene wo säge "Gott söll sich beile mit däm was er wott!

Es söll schnell cho damit mers gseh.

Was sech dr heilig Israels vorgno het, sell gscheh,

damit mirs erkenne!"

20 Wehe dene wo säge ds Guets bös isch u böses guet,

dene wo finsternis dür Liecht ersetze u Liecht dür Finsternis,

däne, de Bitteres als Süess anestelle un Süesses als Bitteres!

21 Wehe dene, wo i ihrne eigete Ouge wys sy

u us ihrere eigete sicht vrschtändig!

22 Wehe dene, wo Helde im Wytrinke sy,

wehe de meischter im mische alkoholischer getränk,

23 die Böse gäge Beschtechig frischpräche

u di däm Grechte ds Rächt verweigere!

24 Drum: Wi d Zunge vom Füür d Stopple ufleckt

und trochnigs gras i de Flamme zämegheit,

so wärde ihri wurzle verderbe

und ihri Blüete wi Pulver verwähn,

denn sie des Gsetz Jehovas, vum Herrn dr Heere, zruckbroche.

un de Wort vum Heilige Israels missachtet hän.

25 Drum loderet dä Zorn Jehovas gäg sis Volk

und er wird sini Hand gäge si usstrecke und se schlah.

D Bärge wärded erbe

un ihri Leiche wäre we Schtrosseabfall wäre.

Wäge allem het sech si Zorn nid abgwandt,

sondern sini Hand isch no zum Schlage usgstreckt.

26 Är het fürnes ferns Vouk es Signal ufgschteut.

Är het's vom Endi vor Erde herbeigepfiffe.

Und da! Es chunt z Windeseile.

27 Keine vo ihne isch müed oder stolpered.

Kene nickt es oder schlaft.

Dr Gürtel um ihri Hüfte sitzt nid locker

no sy d Rieme vo irere Sandale grisse.

28 Alli ihri Pfiil sy scharf

un alli ihri Boge gspannt.

D huuf vo ihrne Ross sy wi Chisel

und ihri Räder wi ne Sturm.

29 Ihr Gebrüll isch wie das vomene Löie,

wi jungi Löie brülle sy.

Si wärde knurre u d Beidi packe,

si wegschleppe, ohni dass es e befreier git.

30 A däm Tag wärde sy über der Büüte knurre,

so wi ds meer grout.

Wär uf ds Land blickt wird bedrückendi Finsternis gseh.

Sogar ds Liecht isch verdunklet wäge dr Wulche.