Johannes 3 vo 21

Johannes 3 vo 21

3 Es het da e Pharisäer namens Nikodemus geh, e Vorsteher vu d Jude.

2 Er isch i de Nacht zu ihm cho und het gsait: "Rabbi, mir wüssä, dass Gott di als Lehrer gschickt het, will niemert so Zeiche vollbringend wie du ussert mit Gottes Hilf."

3 Jesus het erwideret: "Eins steit fescht: We öper nid widergebore wird, cha er Gottes Königrich nid gseh."

4 Druff het Nikodemus gfragt: "Wie söll denn öpper, wo scho alt isch, gebore wärde? Är cha doch nid i Buch vo sinere Muetter zrüchere und es zwöits Mal gebore wärde, oder?"

5 Jesus antwortet: "Es steit fescht: We öper nid us Wasser und Geischt gebore wird, cha er nid ds Chönigrich cho.

6 Was vu Mensche uf d Welt kumme isch, isch Mensch, un was vum Geischt uf d Welt kumme isch, isch Geischt.

7 Wundert di nid, dass i zu dir gseit ha: Ihr müend wieder gebore wärde.

8 Dr Wind weht, wo er wett, und du chasch ne uselose, aber du weisch nid woher er chunnt und woher er goht. So isch's o mit jedem, der vom Geischt gebore worde isch."

9 Nikodemus entgegnet: "Wie isch so öppis möglech?"

10 Jesus antwortet: "Du bisch e Lehrer Israels und dennoch weisch das nid?

11 Eis steit fescht: Mir rede vo däm, wo mir wüsse, und mir bezüge das, wo mir hei gseh, aber ihr akzeptiere üsi Züg ussag nid.

12 Weni vo öppis irdischem gredt ha u der gloub geng nid wi wei Dir de gloube, weni vo öppisem Himmlischem rede?

13 Abgseh devo isch nemads in d Himmel nufgschtiege, üssa däm, der vum Himmel rabkumme isch: dr Menschebue.

14 U so, wi Moses d Schlange i dr Wildnis ufgrichtet het, so mues o dr Mönschesohn ufgrichtet wärde,

15 damit jede wo a ihn gloubt het ewigs Läbe.

16 Denn Gott het d Wält so sehr gliebt, dass er sin einzigzügt Sohn git, damit jede wo a ihn glaubt, nid vernichtet wird, sondern ewigs Läbe het.

17 Gott het si Bue nämlech nid in d Wält gschickt, damit er über d Wält Gricht haltet, sondern damit d Wält durch ihn grettet wird.

18 Wer a ihn glaubt wird nid verurteilt. Wär nid gloubt, isch scho verurteilt, wüu er nid a de Name vom einzige Sohn Gott gloubt het.

19 D Grundlag für ds Gerichtsurteil isch Folgendes: Ds Liecht isch zwar i d Wält cho, aber d Mönsche hei d Finsternis statt em Liecht gliebt, denn ihri Tate sy schlächt gsy.

20 Wer schlächts tribt, hasst ds Liecht u chunnt nid zum Liecht, damit er für sini Tate nid zrächtgwiese wird.

21 Wär drgäge tuet, was richtig isch, chunnt zum Liecht, damit a sine Tate offebar wird, dass er se i Harmonie mit Gott vollbracht het.

22 Danach het Jesus mit sine Jünger einigi Ziit i de ländliche Gegende vo Judäa verbracht u het tauft.

23 Au Johannes het dauft, un zwar in Änon bi Salim, wills dert richlich Wasser gäh het. Immer wider kumme Lüt u len sich taufe,

24i denn me het Johannes no nid is Gfängnis gworfe.

25 Di Jünger vom Johannes hei nun e Usenander-setzig mit emene Jude über ds Thema Reinheit gha.

26 Si sin also zum Johannes un sage: Rabbi, dr Maa, der uf dr andere Jordanseite bi dir gsi isch und für den du als Züg ufträtte bisch, der tauft jitz sälber und alli laufe zu ihm.

27 Johannes het erwideret: "En Mönsch cha nid ds Gringschte übercho, ussert es isch ihm vom Himmel gäh worde.

28 Ihr seuber bezügt mir, das i gseit ha: 'I bi nid dr Christus, sondern i bi ihm vorusgschickt worde'.

29 Wär d'Bruut het, isch dr Brütigam, aber sy Fründ, wo derbyschteit, fröit sech sehr, wen är d'Stimm vom Brütigam ghört. Drum isch mini Fröid vollkomme worde.

30 Er muess immer wiiter wachse und ich immer wiiter abnäh."

31 Der vu obe kummt, schteit iba alli andere. Der vu dr Erde schtammt, schwätzt vu däm, was uf dr Erde isch, wel er vu dr Erde schtammt. Dä vom Himmel chunnt, stoht über allne andere.

32 Er bezügt was er gseh und ghört het, aber niemert akzeptiert sini Züg ussag.

33 Wer sini Zeugenussag akzeptiert het, het bestätigt, dass Gott wahrhaftig isch.

34 Der, den Gott gschickt het, schwätzt nämlich de Wort Gottes, denn Gott spart nit mit däm Geischt.

35 Der Vater liebt der Sohn u het ihm alles i d'Hang gäh.

36 Wer an d Bue glaubt, het ewigs Läbä. Wer däm Bue nit horcht, wird des Läbä nit säh, sundern dr Zorn Gottes bliebt uf nem.