Josua 14 vo 24

Josua 14 vo 24

14 Nun folgt das Gebiet, wo d Israelite im Land Kanaan als Erbe in Bsitz näme. Der Priester Eleasar un Josua, dr Bueb Nuns, un d Oberhäppa vu d Schtämm Israels gän's ne als Erbesitz.

2 Das Land isch dürs Los verteilt worde, so wies d Jehova dür Moses für die nünehalb Stämm agordnet het.

3 Dä übrige zwöihaub Stämm het Moses ihre Erbbesitz uf dr andere Jordansiite gä, u dr Levite het er keni Erbbesitz gä im Land.

4 Di Nachkomme Josephs galte als zwo Stämm: Manasse und Ephraim. D Levitä het ma kei Landanteil ge, üssa Schtädt, wo sie huse kenne, un däm drzueghörige Weid fir ihr Vieh un ihr Bsitz.

5 D Israelite hend das Land also genau eso verteilt, wie Jehova Moses het agwiese.

6 Z Gilgau sin d Männer vu Juda an Josua herkumme, un dr Kaleb, dr Bueb vum Jephunne, dr Kenisiter, het zue nem gsait: "Dü weisch doch, was Jehova in Kadesch-Barneal zum Moses, däm Maa vum wahre Gottes, iba di un mi gsait het.

7 I bi 40 Jahr aut gsy, wo mi Moses, wo Diener Jehovas het vor Kadesch-Barnea losgschickt um ds Land uszkundschafte, und i bi mit em offnige und ehrleche Bricht zrüggkehrt.

8 Mini Brüedere, wo mit mir gange si, hei däm Volk alli Muet gnoh. Trotzdem bini mim Gott Jehova vo ganzem Herze gfolgt.

9 A däm Tag schwor Moses: 'Ds Land wo du beträtte hesch wird zumene bliibende Erbe für di und dini Söhn, wüu du mim Gott Jehova vo ganzem Herze gfolgt bisch.

10 Jehova het mi wi versproche am Läbe becho i dene 45 Jahr, sitdem Jehova Moses vo däm Verspräche het gä – damals wo Israel dür d Wildnis gwanderet het. Hüt, mit mine 85 Jahr bini geng no da.

11i bi hüt no genauso starch wie a dem Tag wo Moses mi losschickt het. So wi mini Chraft damals isch gsy, isch si no jitz, ob füre Chrieg oder für anderi Ungernähmige.

12 Gib mir drum s'Bärgland wo Jehova mir a däm Tag zuegseit het. Du hesch dozmol ghört, dass dert Enakiter in grosse befestigte Schtädt glebt hei, aber Jehova wird sicher a mire Site si, und i wird se vrtriebe, so wi Jehova es vrsproche het.“

13 Josua segnet Kaleb, d Bueb vum Jephun, un git nem Hebron als Erbe.

14 Drum isch der Hebron bis hütt der Erbbesitz vom Kenisiter Kaleb, Sohn vom Jephun, wel er Jehova, däm Gott Israels, vo ganzem Herz folgt het.

15 Hebron het früecher Kirjath-Arba gheisse (Arba isch dr grossi Maa unter de Enakiter gsi). Das Land het etz Rueh vom Chrieg gha.