Josua 9 vo 24

Josua 9 vo 24

9 Was passiert isch, het sech bi aune Könige weschtlech vom Jordana umä gredt, das heisst bi de Könige im Bärgland, ir Schephela un ar ganze Küschte vom Grosse Meer bis hii zum Libanon – de Hethiter, Amoritere, Kanaanitern, Perisiter, Hiwiter un Jebusiter.

2 Drufhin hends sech verbündet um gäge Josua und Israel Chrieg z füehre.

3 O d Iiwohner vo Gibeon hei ghört, was der Josua mit em Jericho und Ai gmacht het.

4 Da griffe si zunere klaue Taktik. Si hei Proviant i zerschlissni Säck gfüut u belüte ihri Esel drmit. Und si hei no abgnutzti Wyschlüüch mit gflickte Rysse derzue packt

5 Ou hei si abträgeni, gflickti Sandale a u zerschlisseni Chleidig gha. Ihre ganz Brotvorrat isch troche u krümelig gsi.

6 So sins z Josua ins Lager bi Gilgal gange und baat ne und d Manne vo Israel: "Wir kommen aus einem fernen Land. Schlüssen eine Bunda mit uns."

7 D Manne Israels hei jedoch zu de Hiwitter gsait: "Wär weiss, vilicht wohnet Der ja i üsere Nöchi. Wi chöi mir da e Bund mit öich schlüsse?"

8 Da hei si zum Josua gseit: "Wir sind dini Diener.". D Josua het sie gfragt: "Wär sind ihr und wo chömmet ihr her?"

9 Sie antwortet: "Mir, dini Diener, chöme us emene sehr färne Land, wüu mir dr Name vo euem Gottes Jehova achte. Mir hei vu sinem Ruhm ghört un vu allem, was er in Ägypte doe het,

10 u o vo auem, wo er mit de beide Amoriterkönige uf dr angere Jordanseite gmacht het, mit König Sihonm vo Heschbon u König Ogn vo Baschan z Aschtaroth.

11 Da hei üsi Ältischte und alli Bewohner vo üsem Land gseit: 'Packt Reiseproviant zäme und macht nech ufe Wäg zu ihne. Seit nee: "Wir werden öiri Diener sein. Schlüssen eine Bund mit uns."

12 Ds Brot wo mer als Proviant hei mitgnoh, isch no warm gsi wo mer vo dahei losgange si. Aber wie Der gsehsch, isch's jitz troche u krümelig.

13 U di Wyschlüch si nöi gsy, wo mer se füllt hei, aber inzwüsche sy si grisse. Üsi Gwänder und Sandale sy o ganz abgnutzt vor sehr lange Reis."

14 Drufhin hei d Männer e Teil vom Proviant undersuecht, befrogt aber nid Jehova.

15 Josua het denne Friede mit ne gschlosse u het ne mit emne Bund zue sicheret, se am Läbe z la und d Gmeindevorsteher hei derzue e Eid gleischtet.

16 Drü Täg nachdäm si mit ihne dr Bund gschlosse hei, hei si erfahre, dass di Frömde ir Nöchi hei gwohnt, i ihrere Umgäbig.

17 D Israelite hei sech ufgmacht und erreicht am dritte Tag vo dene ire Städt: Gibeon, Kephira, Beeroth und Kirjath-Jearim.

18 Doch d Israelite griffe si nid a, wüu d Gmeindvorsteher bi Jehova, em Gott Israels, gschwore hei, u so het sech di ganzi Gmeind über d Vorstäher beklagt.

19 Do hän alli Vorschtaher zur ganze Gmeinde gsait: "Mir hän bi Jehova, em Gott Israels, gschwore. Wäge däm dörfe mir ne nüt mache.

20 Mir mache's wie folgt: Mir lö si am Läbe, damit mir üs wäg üsem Eid nid dr Zorn Gottes z zieh."

21 D Vorstärne hei no derzue gfüügt: "Löh si am Läbe, aber si söue für die ganzi Gmeind Houz sammle und Wasser schöpfe." Das hei d Vorschtehär ne versproche gha.

22 Josua het sie etze zue sich grüefe und het gsait: "Warum heit der üs tüüscht? Dir hei bhauptet, dass Der vo ganz wit här chunt, derby wohnet Dir doch zmitzt under üs!

23 Vo jitz a syder verfluecht! Dir wärde geng d Stellig vo Sklave ha u für ds Huus vo mym Gottes Holz sammle u Wasser schöpfe."

24 Si hei gantwortet der Josua: "S isch gsi will mer üs dine Diener, ganz klar gseit het, dass di Gott Jehova sim Diener Moses befohle het, euch z ganze Land z'gäh und alli Bewohner uszlösche. Mir hei eue Angst gha um üses Läbe, drum hei mir so ghandlet.

25 Jetz sy mer der usgliferet. Mach mit üs, was du für guet u richtig haltisch.

26 Das het er de o gmacht. Är befreit se us dr Hand vo Israelite, sodass si se nid umbringe.

27 Doch d Josua het a däm Tag bestimmt, das si für d Gmeind u für e Ort, wo Jehova für sy Altar würd ussueche, Holz sette sammle u Wasser schöpfe – u das isch bis hütt eso blibe.