Lukas 11 vo 24

Lukas 11 vo 24

11 Einisch het Jesus amene bestimmte Platz inne ghebet und betet het. Als sa etze fertig war, sait eina vu sinene Jinger zue nem: Herr, bring uns mit, we ma bätet, so we`s au Johannes sini Jinger bibracht het.

2 Da het er zu ihne gseit: "We dir bätet, seit: 'Vater, di Name söll gheiligt werde. Lah dis Chönigrich cho.

3 Gib üs jede Tag z Brot nach üsem tägliche Bedarf.

4 U vergibt üsi Sünde, denn ou mir säuber vergäbe jedem, wo bi üs verschuldet isch. U bring üs nid i Versuechig.'"

5 Denn het er no gseit: "Agno, eine vo Öich geit um Mitternacht zum ne Fründ u bittet ne: 'Mi Fründ, lig mir doch drü Brot.

6 E fründ vo mir isch nämlech grad agreist u i ha nüt zum abiete'

7 Doch vo inne chunnt d Antwort: 'Hör uf, mi z störe. D Türe isch scho verschlosse und mini Chind liege bi mir im Bett. I cha iz nid ufstah u dir öbis gäh.'

8 I säg nech: Är wird ganz sicher ufstah u ihm alles gä wo är brucht – säubscht wener's nid us Fründschaft tuet, sondern wüu dr anger so hartnäckig isch.

9 Drum säg i Nech: Bittet geng wider, und Der werdet übercho, suecht witer und Ihr werdet finde, chlopfet immer wider aa und es wird Öich göffnet werde.

10 Denn jeda, der bittet, u jeda, der suecht, findet, u jedem, der aklopft, wird ufdoe.

11 Wele Vater unger öich wird sim Chind scho e Schlange geh wes um en Fisch bittet?

12 Oder o wenns um es Ei bittet, git er ihm de öppe e Skorpion?

13 We also scho Der's verstöh, öie Chind guet zschänke, obwohl Der schlächt sit, wi vil meh wird denn der Vater im Himmel dene, wo ne bitte, heilige Geischt gäbe!“

14 Spöter het er e Dämon us triebe, wo Stummheit verursachet het. Wo dr Dämon verschwunde isch gsi, het der Stumme aagfange rede, u d Lüt hei nume so gstunke.

15 Doch einigi gseit: "Dä cha di Dämonä doch nume dür Beelzebueb, dä Herrscher vo dä Dämonä ustrybe."

16 Angeri hei ne uf d Prob wöue steue u hei vo ihm drum es Zeiche vom Himmu verlangt.

17 Da er gwüsst het, was si denkt hei, het er zu ne gseit: "Jedes Rich, wo i sech gspalte isch, geit unger und jedi Familie, wo i sech gspalte isch, zerfallt.

18 So isches o mit Satan. We er i sich selber gspalte isch wie söu sis Riich besteh? Schliesslech behauptet Der ja, i würd di Dämone mithilf vo Beelzebueb ustrybe.

19 Weni di Dämonä dür Beelzebueb usstribä, wi tribä öiri Söhn sis de uus? Drum wärde si öiri Richter sy.

20 Wenn i di Dämonen aber dür den Finger Gottes ustrib, denn isch Gottes Königrich scho cho, ohni das drs gmerkt heit.

21 Solang e starke, guet bewaffnete Maa si Palascht bewacht, isch si Bsitz i Sicherheit.

22 Doch we ne no Stärker aagrifft und besiegt, nimmt er ihm alli Waffe weg wo er vertraut het. Und denn verteilt er was er ihm weggnoh het.

23 Wär nid für mi isch gäge mi u wär nid mit mir isammlet dr zerstreut.t

24 We e böse Geischt usemene Mönsch uszieht, irrt er uf dr Suechi nach me Ruheplatz i verlassene Gägände ume. Nachdäm är keni gfunde het, seit är sech: 'I kehre i mis Huus zrü, wo ig uszoge bi.'

25 Und bi syre Akunft findet är ds Huus suuber gfägt u schön härgrichtet vor.

26 Är nimmt de sibe wyteri Geischter mit, wo no bösartiger sy als er sälber, und si zieh y und blybe. So isch dä Mönsch am Ändi schlimmer dra als vorher.

27 Won er das alles gseit het, het e Frou us der Mänschemängi grüeft: "Glücklech isch der Muetterleib, wo di treit het, u glücklech sy die Brüscht, wo di hei gschtillt!"

28 Doch är entgägnet: "Nei, sondern glücklech isch, wär Gottes Wort lost u de nächär läbt!"

29 Wo d Lüt i Masse zämelöfe, het er aagfange erkläre: "Di Generation isch e bösi Generation. Si verlangt es Zeiche, wird aber kes übercho – nume ds Zeiche Jonas.

30 Denn so, wie de Jona für d Ninivite zumene Zeiche worde isch, wirds o dr Mönschensohn für die Generation si.

31 D Königin vom Süde wird mit de Manne vo dere Generation im Gricht ufstoh u sie verurteile, denn sie isch vom End vo de Erde cho, um d Wysheit Salomos z lose. Aber luege! Hie isch öper wo bedütender isch aus Salomo.

32 D Iiwohner vo Ninive wärde mit dere Generation im Gricht ufstah und si verurteile, denn si bereue uf das hi, was Jona predigt het. Aber gseht! Hie isch öper wo bedütender isch aus de Jona

33 Nachdem me e Lampe azündet het, versteckt me se nid und stellt se ou nid undereme Mässgfäss sondern ufe Lampeständer sodass jede wo inechunnt s Liecht cha gseh.

34 Ds Oug isch d Lampe vom Körper. We dis Oug fokussiert isch, de isch o di ganz Körper voller Liecht. Doch wenns niidisch isch, de isch o di Körper finster.

35 achti drum druff dass ds Liecht i dir nid Finsternis isch.

36 We auso di ganz Körper vou Liecht isch u nüt drvo finschter, de wird er so hell sy, aus würd der e Lampe dür ihri Strahle Liecht spende."

37 Nochdem er das gseit het, isch er vomene Pharisäer zum Ässe iglade worde. So isch er zu ihm gange und het sich z Tisch gleit.

38 Der Pharisäer isch aber überrascht gsi, woner het gseh, dass er sech vor em Ässe nid wösch.

39 Do het dr Herr zue nem gsait: Ihr Pharisäer, ihr mache d Becher un d Schissle üsä suuber, aba inne sin ihr voll vu Gier un Schlechtigkeit.

40 Ihr Unvernünftige! Het nit dä, wo das Üssere gmacht het, o ds Innere gmacht?

41 Gänd de Arme wo us em Innere chunnt, und Dir werdet gseh: Alles a euch wird dri sii.

42 Wehe Nech, Dir Pharisäer! Denn ihr gen ä Zehnte vu d Minze un d Raute un vu jedem andere Gartekrut, aba d Grechtigkeit un d Lebi zue Gott vunachlässige ihr! Ds einte isch zwar öiri Pflicht gsi, aber s andere hättet dir nid vernachlässige dörfe.

43 Wehe äich, ihr Pharisäer! Denn ihr liebt's, in de Synagoge di vordere Sitze z beko un uf d Marktplätz bsunders gresst z werde.

44 Wehe öich, deer sit wi die Gräber wo nid klar z erkenne si u über die me unwüssentlech hiwäglouft!"

45 Druf het es Gsetzesexperte erwideret: "Lehrer, damit beleidigsch ois."

46 Är het aber gseit: Weh öich, ihr Gsetzesexperte, wel ihr de Mönsche Laste uflade, wo se chuum chöi träge, doch ihr säuber rüehret di Laschte mit keinem Finger ah!

47 Wehe äich, denn ihr bäut Gräber für d Prophete, drbi hei äiri Vorfahre sie umbrocht!

48 Zweifelos sin ihr Ziige vu d Tate vu äire Vorfahre un glich heisst ihr sie guet. Sie hän d Prophete umbrocht, aba ihr errichte ihra Gräba.

49 Drum het d Wisheit Gottes au gsait: 'Ich wäre Prophete un Aposchtel zue nene schicke, un sie wäre einigi vu nene umbringe un vufolge.

50 So wird di Generation fürs Bluet vo allne Prophete, wo sit Grundlegig vo dr Wält vergosse worde isch, zur Rächeschaft zoge,

51 vom Bluet Abels aa bis zum Bluet Sacharjas wo zwüsche em Altar u em Tempel umbracht worde isch.' Ja i säg eu, die Generation wird dafür zu de Rächeschaft zoge.

52 Wehe äich, ihr Gsetzsexperte! Denn ihr hän d Schlüssel dr Erkenntnis wäggnoh. Selbst sin ihr nit inegange, hinderet aba au alli, de wei inegange.

53 Won er de nach dusse isch, hei ne d Schriftgelehrte und d Pharisäer heftig unter Druck ghocket und ne mit vielne wytere Frage bestürmt.

54 Si hei nume druf gwartet, ihn mit sine eigene Wort i d Fau z locke.