Lukas 24 vo 24

Lukas 24 vo 24

24 Am erschte Tag vor Wuche si d Froue aber i auer Früech zum Grab cho u hei di vorbereitete aromatische Substanze derbi gha.

2 Allerdings hends fest gstellt, dass de Stei vom Grab wäggrollt gsi isch,

3 und wo si inegange isch isch dr Lichnam vom Herr Jesus nirgendwo z finde.

4 Während si drüber rätschtet hei, si uf einisch zwöi Manne i glänzende Gwänder bi ihne gstange.

5 D Froue hei Angscht übercho u hei dr Chopf gsänkt ghaute. D Manne hei dahär zu ne gsait: "Wieso suechet dir de Läbensinde bi de Tote?

6 Er isch nid hie, sondern isch uferweckt worde. Erinneret euch a das, wo er zu euch gseit het, wo er no in Galiläa isch:

7 das dr Mönschesohn Sünder usglieferet, am Pfahl higrichtet wärde u am dritte Tag mues uferstah."

8 Da hend ne syni Wort wider iigfaue,

9i u si si si vom grab wägg u verzeut aues dr elf u angerne.

10 Es sy Maria Magdalene, Johanna u Maria gsy, d Muetter vo Jakobus. Au di andere Froue, wo bi nene gsi si, hei aues de Aposchtel brichtet.

11 Sie aber hei das aues für Chabis ghaute u hei de Froue nid gloubt.

12 Petrus drgäge isch ufgschtande u het zum Grab rännt, u wo er sech vrbüügt het, het er nume d Liinetücher gseh. Do isch er weggange u het sech gfragt, was wohl gscheh isch.

13 Am gliche Tag si zwöi vo dene ufem Wäg zumene Dorf namens Emma� gsi, öppe 11 Kilometer vo Jerusalem entfernt gsi,

14i und si hei sech über aues ungerhaute wo sech zuetreit het.

15 Während si sech ungerhaute u über aues diskutiert hei, het Jesus derzue gschtande u het ne a gschlosse,

16 aber si si si si wie mit Blindheit gschlage u hei ne nid erkennt.

17 Er het gfragt: "Wober diskutieret Der de hie ufem Wäg so läbhaft?" Da heisi truurig bliebe.

18 Eine vo de beide, är het Kleopas gheisse, antwortet: "Wohnsch du als einsame Frömde in Jerusalem, dass du nid mitbecho hesch, was i de letschte Täg dert passiert isch?"

19 "Was isch denn passiert?", het er sech erkundiget. "Das mit Jesus, dem Nazarener", hend sie antwortet. "Wie sech usegschtellt het, isch er e Prophet – mächtig in Wort un Tat vor Gott un allne Mensche.

20 Und wi ihn üsi Oberprieschter und Vorsteher usglieferet hei, das er zum Tod verurteilt wird und denn het me ihn a Pfahl gnaglet.

21 Derbi hei mir ghofft, är wär dä wo Israel befreie wird. Ja und iz hei mer scho dritt Tag, sitdem das alles passiert isch.

22 Denn hei üs no einigi Froue us üsere Mitti i Stune versetzt. Si sy scho am früeche Morge zum Grab gange,

 23 aber si hei si Leichnam niene gfunge. Da sy si cho u hei verzeut, si hige ire übernatürleche Erschiinig Ängel gseh, wo gseit hei, dass är läbt.

24 Einigi wo bi üs si gsi, si de zum Grab gange u isch so gsi, wie d Fraue brichtet hei, ihn aber hei si nid gseh."

25 Dert het er zu nene gsait: "Ach, ihr Unverständige! We langsam aicha Herz doch drin isch, a all di Ussage vo de Prophete z glaube!

26 Het dr Christus nid das alles müesse erliide und i sini Herrlichkeit glange?"

27 Aagfange mit Moses un allne Prophete legt da ne in de gsamte Schrifte das us, was ne betroffe het.

28 Schliesslich kumme sie in d Nöchi vum Dorf, wo sie undawägs gsi sin, un na het so gmacht als würd er witergoh.

29 Doch si händ uf ihn ii gredt: "Blib bi uns. Es isch scho fascht Aabe, dr Tag geit z End." So het er se begleit und isch bi ihne bliebe.

30 Bim Ässe het er denn s Brot gno, segnet, het's bbracht und het's witer glängt.

31 Do si ne d Ouge uf u si hei ne erkannt, aber er verschwandet us ihrere Mitti.

32 Si hei zunenand gseit: "Brannte nid üses Härz i üsem Innere, won är ungerwägs mit üs het gredt und üs d Schrifte völlig erschlosse?"

33 In der gliiche Stund sin sie ufgschtande un hän nach Jerusalem zrukehrt. Dört hän sie d Elf mit de andere versammlet gfunde

34 u erfahre vo ihne: "Dr Herr isch tatsächlech uferweckt worde u er isch em Simon erschine!"

35 Drufhin hei si vo de Ereigniss ungerwägs verzeut u das si ne dra erkannt hei, wien er das Brot bracht.

36 Während si das alles verzellt hei, isch er plötzlech säuber i ir Mitti gschtange u het gseit: "Friede syg mit öich!"

37 Doch vor luter Angst u Schrecke hei si gmeint e Geischt z gseh.

38 "Warum siter so beunruhigt, u warum löh dir i öirem Härz Zwiifel ufcho?", het er se gfragt.

39 "Lueget öich doch mini Händ u mini Füess ah, de gsehnd ihr dass i's bi. Fasset mi ruhig a u überzügt euch sälber. E Geischt isch ja schliesslech nid us Fleisch u Chnoche wie Der's bi mir gsänd.".

40 Während er das gseit het, het er ne sini Händ u Füess zeigt.

41 Doch vor luuter Fröid u Stuune hei si's geng no nid chönne gloube, u so het er se gfragt: "Heit Der öppis z'esse da?

42 Drufhin hei si ihm es Stück brootene Fisch gä.

43 Er nimmt's un isst's vor ihrene Auge.

44 Denn het er ne erchlärt: Won i no bi äich gsi bi, han i äich gsait, dass sech alles erfülle muess, was im Gsetz vo Moses, in de Schrifte vo de Prophete un in de Psalme iba mi schteit.

45 När het er bewürkt, dass si d Bedütig vo de Schrifte volle und ganz hei chönne erfasse,

46 un sait zue nene: In d Schrift schtoht Folgendes: Dr Chrischtus wird liede un am dritte Dag vu d Dote ufschtoh,

47 u i sym Name wird i aune Völkere Rue zur Sündevergebig predigt wärde – agfange z Jerusalem.

48 Vo auem söue dir Züge si.

49 Un üsserdem: I schick des uf äich herab, was mi Vater vusproche het. Ihr aba bliebe in dr Schtadt, bis ihr mit Kraft üs dr Hechi umhüllt wäre."

50 Denn het er se bis uf Betanien usegfüehrt, het d Händ u säägnet.

51 Während er si gsägnet het, isch er vo ihne wäggno u i Himmel ufghobe worde.

52 Si hei sech vor ihm verbugt u hei denn vou Fröid uf Jerusalem zrügg kehret.

53 Un sie ware ständig im Tempel un priese Gott.