Matthäus 17 vo 28

Matthäus 17 vo 28

17 Sächs Däg schpeter het Jesus Petrus un Jakobus un däm si Brüeder Johannes mitgnumme un het sie uf ä höche Bärg gfihrt, nume sie ällei.

2 Dört isch är vor ihrne Ouge verwandlet worde. Sy Gsicht het lüchtet we d Sunne und syni Obergwänder hei gstrahlt wie Liechta.

3 Uf einisch erschiene ihne Moses u Elia u hei sech mit ihm ungerhaute.

4 Do het Petrus zue Jesus gsait: "Wie guet das mir do si, Herr! Wenn dü willsch, bau i drü Zelt uf: eis für di, eis für Moses und eis für Elia."

5 Während er no gredt het, het si plötzlech e helli Wulche bedeckt, u da! E Stimm isch us dr Wolke cho: "Das isch mi Bueb, mi gliebte Bueb, an däm i gfalle ha. Hört uf ihn!"

6 Wo d Jünger das ghöre hei, hei si grossi Angscht übercho u werfe sech ufe Bode.

7 Doch Jesus isch zu nene gange, het sie berührt u het gsait: "Steit uf, Ihr bruche ke Angscht z ha.

8 Wo si ufeluegt hei si nume no Jesus elei gseh.

9 Während si dr Bärg aabstiege, het ne Jesus begeit: "Verzellt niemerem vor Vision, bis der Menschesohn vo de Tote uferweckt isch."

10 D Jünger hei nun wöu vo ihm wüsse: "warum sägä de d Schrift¬glehrte dass zersch elia muess cho?"g

11 Er het zur Antwort geh: "Stimmt, der Elia kunnt und wird alles wiederherstelle.

12 Doch i säg nech: Elia isch scho cho, u si hei ne nid erkennt, sondern mit ihm gmacht was si hei wöue Genauso wird oh der Menschesohn dür sie leide müesse."

13 Da hei d Jünger gmerkt, dass är vom Johannes em Täufer het gredt.

14 Wo si ufe Mänschemängi zuegge hei, isch ä Maa zu ihm cho, het sech vor ihm hii grüert u het gseit:

15 "Herr, ha Erbarme mit mim Sohn! Är isch Epileptiker und es geit ihm schlächt. Oft gheit er is Füür oder is Wasser.

16 Ig ha ne zu dine jünger bracht, aber si hei ne nid chönne heilen."

17 Aus Reaktion druf het Jesus gseit: "Was für ne ungläubigi, verdräi Generation! Wie lang mues i no bi öich blibe? Wie lang mues i Nech no verträge? Bringt ne zu mir."

18 Denn het Jesus dem Dämon us em Junge usezcho, u er het ihn verlüre. Im gliche Augenblick isch der Bueb gheilt worde.

19 Speter sy d Jinger ällei zu Jesus cho und hei ne gfrogt: "Warum hei mir ne nid chönne ustribe?"

20 Er git zantwort: "Well Der zwenig Glaube heit. Denn i vssichere euch: We öich Glaube o nume so gross wi ä Senfkorn isch, wärde ihr zu däm Bärg säge: 'Rück vo hie no dert!', u är wird wäggrucke. Nüt wird für euch unmöglich sy."

21 ––

22 Während sie in Galiläa versammlet ware, het Jesus zue nene gsait: "Der Menschensuehn wird an Mensche verrate

23i u si wärde ne umbringe u am dritte Tag wird er uferweckt." Da sy si huere truurig gsy.

24 Nach irer Akunft z Kapernaum sy d Manne cho, wo d Doppäldraachme-Stüüre ytribe, uf em Petrus zue u hei gfragt: "Zahlt Öires Lehrer nid d Doppäldraachme-Stüüre?"

25 "Doch", het er gseit. Wo er aber is Huus gange isch, het nen Jesus gfragt, no bevor er öppis het chönne säge: Was dänksch dü, Simon: Vu wäm bechöme d Kenig vo dr Erde Zöll oder d Kopfstüüre? Vu ihre Söhn oder vo de Frömde?

26 Er het antwortet: "Von den Fremden", wo Jesus gmeint het: "De si d Söhn ja vo Stüüre befreit.

27 Aber damit mer kei Astoss errege: Gang zum See, rüere en Angelhake uus und nimm der erscht Fisch wo du fangsch. Wennds Mul uffnisch wirsch drinne e Silbermünze finde. Nimm se u gib se für üs beidi."