Nehemia 10 vo 13

Nehemia 10 vo 13

10 Folgendi Manne händ das dur ihre Siegel bestätigt:

Der Schtatthalter Nehemia, Sohn vom Hachalja,

un Zedekia,

2 Seraja, Asarja, jeremia

3 paschhur, amarja, malkija,

4 Hattusch, Schebanja Malluch

5 Harim,b Meremoth, Obadja,

6 Daniel,c Ginnethon, Baruch,

7 Meschullam, Abija, mijamin,

8 Maasja, Bilgai u Schemaja. Das si d Priester.

9 Die Leviten: Jeschua, Sohn von Asanja, Binnui von den Söhnen Henadadadadads, Kadmiëld

10 u iri Brüeder Schebanja, Hodija, Kelita, Pelaja, Hanan

11 Micha, Rehob, Haschabja,

12 Sakkur, Scherebja,e Schebanja,

13 Hodija, Bani u Beninu.

14 Di Oberhäupter vom Volk: Parosch, Pahath-Moab, Elam, Sattu, Bani,

15 Bunni, Asgad, Bebai,

16 Adonia, bigwai, adin,

17 Ater, Hiskia, Asur,

18 Hodija, Haschum, Bezai,

19 Hariph, Anathoth, Nebai,

20 Magpiasch, Meschullam, Hesir,

21 Meschesabel, Zadok, Jaddua,

22 Pelatja, Hanan, anaja,

23 Hoschea, Hananja, Haschub,

24 Halloesch, Pilha, Schobek,

25 Rehum, Haschabna, Maaseja,

26 Ahija, Hanan, Anan, 27 Malluch, Harim u Baana.

28 Di Übrige vom Volk – d Prieschter, d Levite, d Torwächter, d Sänger, d Tempeldiener und jede, wo sech vo de Völker vo de Länder trennt het, um ds Gsetz vom wahre Gott z folge, sowie ihri Froue, Söhn u Töchter (alli, wo d Vereinbarig hei chönne verstah) –

29 si sech ihrne Brüedere, de agsehne Manne, a. Sie vuflichtet sich mit nem Fluech un nem Eid, nohch däm Gsetz vum wahre Gottes z läbä, des Moses, dr Diena vum wahre Gottes, ibasetzt het, un sich gnau nohch ällei Gebot vu unsrem Herrn Jehova z richte, nohch sinene Urteile un sinene Vorschrifte.

30 Mir werdet üsi Töchter nid de Völker vom Land gäh und ihri Töchter werdet mir nid für üsi Söhn neh.

31 Falls d Völker vom Land am Sabbat ihri Ware oder irgendwelches Getreide zum Verchauf herbringe, wärde mir ne weder am Sabbat no amene andere heilige Tagi chli abchoufe. O werde mir im siebte Jahr uf d Ernte verzichte u alli Schulde erloh.

32 Mir hei üs usserdem verpflichtet, jährlich pro Person es Drittel Schekle für dr Dienscht im Huus üsem Gottes z gä:

33 fir di ufgschichtete Brot, des regelmässige Getreideopfa, des regelmässige Brandopfa vum Sabbat un Nöimondstag un fir di vorgsehene Fescht, fir di heilige Dinge, fir d Sindopfa, de Sühn fir Israel leischte, un fir alli Arbeite im Hus üsem Gott.

34 O mir hei us verlore, weli Familie vo de Priester, de Levite u vom Volk für Jahr zu de feschtgleitete Zyte ds Houz für ds Huus üsem Gottes söue lifere, dases uf em Altar vo üsem Gottes Jehova cha verbrönnt wärde – wies im Gsetz steit.

35 Mir wärde o Jahr für Jahr di erschti Ernte vo üsem Bodes u di erschte riife Frücht vo de verschidene Böim zum Huus Jehovas bringe

36 sowie üsi erschtgeborene Söhn u d Erschtgeburt vo üsem Vieh – wi s im Gsetz steit – u d Erschtgeburt vo üsere Gross- u Chliinviehherde. Mir wäre sie zum Hus vu unsrem Gottes bringe zue d dienschttuende Prieschter.

37 O wärde mir dr Prieschter für d Lagerröim im Huus üsem Gottes dr erscht Ertrag vo üsem Schrotmei, üsi Byträg, d Frücht vo de verschidenschte Böim, nöie Wy u Öl bringe. Und mir wärde dr Levitä es Zähni vo däm, wo üses Land härgit, bringe, denn si sammle ja i aune üsne Städt, wo Ackerbou betriebe wird, de Zähte ii.

38 E Priester, e Sohn Aarons, mues bi de Levite si wenn si de Zähni isammle. Un d Leviten solle ä Zehnte vum Zehnte zum Hus üsem Gottes bringe zue d Ruum vum Vorratshus.

39 D Israelite u d Levite söue d Byträg vo däm Getreide, em nöie Wy u em Öle nämlech zu de Lagerröim bringe. Dert finge sech o d Wärtigsilie vom Heiligtum u dert sy dienschttuende Prieschter, d Torwächter u d Sänger. Mir wärde s Hus üsem Gottes nid vernachlässige.