Nehemia 13 vom 13

Nehemia 13 vom 13

13 A dem Tag het me em Volk usem Buech vo Moses vorgla. Dert isch gschtande, dass kes Amoniter und kei Moabiter jemals i d Versammlig vom wahre Gott darf ufgno wärde.

2 Si si de Israelite nämlech nid mit Brot u Wasser entgägecho. Im Gägeteil, si hei Bileam drfür agworbe gha, ds Volk ds verflueche. Üse Gott het dr Fluech jedoch i ei Säge um gänderet.

3 Sobald Israelite s Gsetz ghört hend, fange sie ah, sich vo allne trenne, die usländische Herkunft warena.f

4 Der Vorhär isch der Priester Eljaschib gsy, e Verwandte Tobijas, für d Lagerräum im Huus üsem Gottes verantwortlech.

5 Er het dr Tobija e grosse Lagerruum zur Vrfüegig gschtellt, wo me früecher ds Getreideopfer het lageret, dr Weihruuch, d Usersilie, dr zähnti Teil vom Getreide, vom nöie Wy u vom Öl, wo dr Levite, Sängere u Torwächter zuestange het, sowie d Byträg für d Priester.

6 Während dere ganze Zyt bi ig nid in Jerusalem gsi, wüu im 32. Jahr vo Artaxerxes, em König vo Babylon, bi ig an Königshof zrüggkehrt gsi. Irgendwenn speter het i der König de blaa, mi für a gwüssi Zyt z beurlaube.

7 zrugg in Jerusalem hani mitbecho, was Eljaschibo Unerhört gmacht het. Im Vorhof vom Wahre Huus vom wahre Gott het er dr Tobija e Lagerruum zur Verfüegig gschtellt.

8 Das het mi sehr ergeret und i ha tobijas ganze huusrat usm lagerruum gheie.

9 Uf mi Befähl si d Lagerräum greinigt worde, u i ha d Wärtsile brocht, wo zum Huus vom wahre Gottes ghöre, zäme mit em Getreideopfer u em Weihruuch dert häre zrügg.

10 I ha ou use gfunde, dass d Levite ihri Ateile nid becho hei. Deswege si dienschttuende Levite und Sänger wäggange, jede zu sim eigete Fäud.

11 Da han i d Undervorsteher zur Red stellt: "Warum isch das Huus vom wahre Gott vernachlässigt worde?" Denn han i d Levite zämme gruefe und het si wider a ihri Pöschte gschtellt. 12 Ganz Juda het etze der zehnt Teil vom Getreide, vom neue Wii u vom Öl zu de Lagerröim bracht.

13 D Verantwortig für d Lagerröim übertrug i ha denn em Priester Schelemja, em Abschribera Zadok und em Levite Pedaja u het ne Hanan gstellt, Sohn vom Sakkur, Sohn vom Mattanja, zur Site. Si hei nämlech aus zueverlässig galte. Es isch ihri Ufgab gsi, d Verteilig a ihri Brüeder vorznäh.

14 Vergiss mi nid, o mein Gott, u lösch nid us dim Gedächtnis, wasi aues us loyaler Liebi für dis Huus u dä Dienscht dert ta ha!

15 Damols hän i in Juda Lüt gsähne, wo am Sabbat in d Wykeltere Trube zerstampfe, d Getreide herbeischafft hän un uf Esel lüte un d Wy, Wytrube, Fyge un di verschidene Laste nach Jerusalem bracht hän. I warte se vore a däm Tag si ds verchoufe gsy.

16 U d Tyrer, wo ir Schtadt gwohnt hei, hei Fisch u di verschidnige Ware gschafft u hei si am Sabbat z Jerusalem a d Bewohner vor Juda vrchouft.

17 Da han i di iflussriiche Männer vo Juda zur Rede stellt: "Wie chöit Der nume so öppis Schlächts mache und sogar der Sabbat entweihe?

18 Hei das nid scho öiri Vorfahre gmacht? Drum het üse Gott ja das ganze Unglück über üs und o über die Stadt bracht. U jitz bringe Dir dür ds Entweihe vom Sabbat no grössere Zorn über Israel!"

19 Sobald vor em Sabbat d Schatte uf d Tore vo Jerusalem flege, bfohle i, d Türe z schlüsse. O ig ha aagordnet, si ersch nachem Sabbat wider z'öffne, u i ha einigi vo myne Lüt a de Tore ufgschteut, dass am Sabbat ke Laste hei chönne häre bracht wärde.

20 D Händler u d Verchäufer vo aune mügleche Ware verbrachte druf, zwöi Nächt usserhalb vo Jerusalem.

21 I ha se warte: "Wie chömet Der derzue vor der Muur z übernachte? We Der das nomol machet, lo i Nech mit Gwalt lo wägschaffe!" Vo dert a si si nüm am Sabbat.

22 D Levite hani ufforderet, sech regumässig z reinige und d Tore z bewache, damit dr Sabbat heiligghalte wird. Vergiss mi nid o mein Gott, u rechne mir o das a, u ha i dire grosszügige loyale Liebi Mitleid mit mir!g

23 Damals han i o gseh, dass mengi Jude aschdoditischi,h ammonitischi un moabitischi Froue ghürate hei.

24 Di eint Häufti vo ihrne Chind het Aschdoditisch gredt u di angeri Helfti d Sprache vo de verschidene Völker, aber kes vo ne beherrscht het d Schpraach vo de Jude.

25 I ha mit däne Jude gschimpfe, isch ä Fluech gschtande gschtande, ä baar Männa gschlage, het ne Hoor usgrisse, schtellt si vor Gott unda Eid un het gsait: "Ihr sollt äiri Töchter nit ihr Bueb ge un keini vu ihrene Töchter fir äiri Söhn odr äich selbscht nähmä.

26 Het nid o König Salomo vo Israel wege so Froue gsündigt? Unger de vile Vöuker hets ke König gä wi ne. Si Gott het nen liebt un het nen drum iba ganz Israel regiere lo. Aba sogar nen hän sini usländische Fraue zum Sündige vurleitet.

27 Es isch nid z fasse, dass Der so unverschämt sy, usländischi Froue z hürate, u drmit üsem Gott d Treue bricht!"

28 E Sohn vom Jojada, em Sohn vom Hohen Priester Eljaschib isch Schwiegersohn vom Horoniters Sanballat worde. So han i ne furt gjagt.

29 Bitte vrgiss ne das nid, o mein Gott, denn sie hei ds Priestertum un dr Bund mit de Prieschter un de Levite verunreinigt!

30 Ig ha ds Volk itz reiniget vo aune frömde Iiflüss u wiso de Priester u de Levite ihri jewilige Dienschtufgabe zue.

31 Ou hani drfür gsorgt, dass zu de feschtgleitete Zyte Houz glieferet isch sowie di erschti Ernte. Vergiss mi nid u sägne mi, o mein Gott!