Sprüche Kapitel 9

Sprüch Kapitel 9

9 Die wahri Wisheit het ihres Huus baut. Sie het ihri siebe Süüle bhaue.

 2 Sie het ihre Fleisch fertig zuebereitet, het ihre Wii gmischt u o ihre Tisch deckt.

 3 Si het ihri Dienerinne losgschickt, damit si vo de Aahöie über dr Stadt usrüefe:

 4 "Wer unerfahre isch, söu hie härecho, si seit zu dene, wo's a Vernunft fählt:

 5 "Chunnt, isset mi Brot, u trinkt vo däm Wy, woni gmischt ha.

 6 Löhnd eui Unerfahre hinder euch und lebt. Geit vorwärts ufem Wäg vom Verständnis.

 7 Wer e spötter korrigiert mues mit unehr rechne, und wär e schlechte mönsch zrächtwiist schadet sech sälber.

 8 Wiisi e Spötter nid zrächt, süsch wird er di hasse. Erteil emene Wise e Zuerechtwisig u er wird di liebe.

 9 Teili mit emene Wise und er wird no wiiser werde. Lehr e Grächte und er wird derzulerne.

10 D Ehrfurcht vor Jehova isch dr Aafang vor Wysheit, und de Heiligschte z kenne, das isch Verständnis.

11 Denn dur mi wärde dini Täg zahlriich wärde u dim Läbe wärde Jahr hizgfüegt.

12 Wirsch wiise, chunnt dr das säuber zguet, u bisch e Spötter, hesch es elei ds trage.

13 E dummi frau isch lut. Sie isch ignorant und weiss absolut nüt.

14 Si hockt am Igang vo ihrem Huus, uf me Sitz uf d Ahöchi vo dr Stadt,

15 und rüeft de Vorübergehende zu ,dene wo graduus uf ihrem Wäg göh:

16 "Wer unerfahre isch, söu hie häre cho, si seit zu däm wo's a Vernunft fählt.

17 "Gstohlene Wasser isch süess und heimlich ässe Brot isch es Gnuss.

18 Aber är weiss nid das dert die im Tod Chraftlose si, dass ihri Gäscht i de Tüüfe vom Grab sy.