1 Chünige 18 vo 22

1 Chünige 18 vo 22

18 Noch emene Zyt – im dritte Johr het d Elia folgendi Botschaft vo Jehova erhalte: "Gang, zeig di Ahab. Ich wirds uf d Erdoberflächi regne lo.".

2 Auso isch der Elia losgange zum sech Ahab z zeige. Samaria litt dozumol under ere schwäre Hungersnot.

3 Inzwüsche häts gheisse Ahab der Palaschtverwalter Obadja zu sich. (Obadja het grossi Ehrfurcht vor Jehova gha.

4 Aus Isebel Jehovas Prophete umbracht het, het er 100 vo ihne versteckt – je 50 ire Höhli – u het se mit Brot u Wasser versorgt.)

5 Ahab het dr Obadja dr Uftrag gäh: "Gang zu allne Wasserquelle und Täler im Land. Vilich finde mr gnue Gras für d Ross und Multier, damit nid aui üsi Tier sterbe."

6 Auso hei si ds Land, durch das si würde ga, unger sich uf, u jede het sech allei ufe Wäg gmacht – Ahab i di einti u Obadja i di anderi Richtig.

7 Wo Obadja ungerwägs isch gsy, isch ihm Elia cho entgäge. Er het ne grad erkennt, isch a Bode grüert u het gfrogt: "My Herr Elia bisch es würklich?"

8 "Ja, i bi's", het dr Elia antwortet. "Gang u säg zu dim Herrn: 'Elia isch da.'

9 Obadja erwideret: "Welcher Sünde han ich begange, mein Herr, dass du mich Ahab uslieferisch? Är bringt mi um! 10 So wahr Jehova, dine Gott, läbt: Mi Herr het di i sämtleche Vöuker und Chönigriche la sueche. Wenn me ihm gseit het: 'Er isch nid hie', het är sech vo däm Königrich und em Volk mit emene Eid beschtätige, dass du nid ds finge bisch gsy.

11 U jitz verlangsch vo mir: 'Gang u säg zu dim Herrn: "Elia isch da"'!

12 Weni weg gah bringt di dr Geischt Jehovas ane Ort woni nid kenne. Und weni de Ahab Bscheid gibe und er di nid findet wird er mi bestimmt umbringe. Derby hani, di Diener, doch scho mis Läbe lang Ehrfurcht vor Jehova.

13 Min Herr, het dir niemert verzellt was i gmacht ha, als Isebel d Prophete Jehovas umbrocht het? Wen i 100 Prophete Jehovas versteckt ha – je 50 ire Höhli – u se die ganz Zyt mit Brot u Wasser versorgt ha?

14 U jitz verlangsch vo mir: 'Gang u säg zu Dim Herrn: "Elia isch da"'! Das isch mi sichere Tod!"

15 Elia het ihm jedoch vusicheret: "So wohr Jehova, dr Herr vo dr Heere, läbt, dr Gott, däm i diene: I wirde mi hütt zeige."

16 Da isch Obadja zu Ahab gange u het ihm alles brichtet. Nachher het sech Ahab ufe Wäg zu Elia.

17 Sobald Ahab Elia sieht, het er zu ihm gseit: "Du bisch jo! Du bisch schuld, dass Israel i söttige Schwierigkeite steckt!"

18 Dr Elia het erwideret: "Nöd ich ha Israel in Schwierigkeite brocht, sondern du und ds Huus vo dim Vater. Dir hei Jehovas Gebot nümm beachtet und si dr Baale nachegloffe.

19 U itz la ganz Israel zu mir ufe Bärg Karmel cho, o di 450 Prophete Baals und di 400 Prophete vom heilige Pfahne wo am Tisch Isebel ässed."

20 Do benachrichtigti Ahab alli Israelite und het d Prophete uf em Berg Karmel zämme loo.

21 Elia het sech denn vors Volk gstellt und gseit: "Wie lang wärde ihr no zwüsche zwöi verschidene Meinige schwankena? We Jehova de wahri Gott isch, folgt ihm. Isch's aber Baal denn folgt ihm. Ds Volk het ihm jedoch keis Wort gantwortet.

22 Wyter het d Elia zum Volk gseit: "I bi dr einzig Prophet Jehovas, wo no übrig blybe isch. D Prophete Baals drgäge sy 450 Ma.

23 Me söll üs zwe jungi Stier bringe und si chöi sich eine ussueche. Ine söue si zerteile und d Stück uf ds Houz lege aber si dörfe ke Füür azünde. I wirde dr anger junge Schtier vorbereite u uf ds Houz lege u o kes Füür aazünde.

24 Dann rüefet ihr d Name vu äirem Gottes a un i wär d Name Jehovas alüte. Der Gott, der mit Fiir antwortet, isch der wahre Gott."Druf het ds Volk erwideret: "Ja, das isch guet."

25 Elia het etze zu de Baalsprophete gseit: "Suechet öich ä junge Schtier uus u parat ne zersch vor, ier syg i der Überzau. Denn rüeft dr Name vo ihrem Gottes a, aber zündet kes Fiir aa."

26 Da hei si der jung Stier gno, wo usgsuecht worde isch, hei ne vorgfertiget u vom Morge bis zum Mittag der Name Baal a grüefe. "O Baal, antworte üs!", hei si ruefe. Aber es isch ke Stimm cho, niemer het gantwortet. Die ganz Zyt hei si hinkend um e Altar ume tanzt, wo si ufboue hei.

27 Für d'Mittagsziit het d'Elia aagfange, sech über si luschtig z'mache. Är het gseit: "Dir müesst richtig luut rüefe! Schliesslech ischer e Gott! Vilicht isch er i Gedanke versunke oder er het mal müesse usträtte. Oder vilicht schlaft er und öpper mues ne ufwecke."

28 Si hei gschroue, so lut si hei chönne, u hei sech mit Douche und Lanze, wi's bi ihne bruuch isch gsy, bis ne ds Bluet überau abegloffe isch.

29 Das isch o am Nami so witer gange. Bis zur Zyt vom Abeetreideopf sy si völlig in Ekstase gsi, aber es isch ke Stimm cho, niemer het gantwortet, niemer het uf si achtet.

30 Schliesslech het der Elia zum Volk gseit: "Chummt her." Do sy si zu ihm cho. Denn het er der Altar Jehovas repariert, wo niedergriisse worde isch.

31 Elia het zwölf Stei entsprechend d Zahl vo de Stämme vo de Söhn Jakobs gnoh, zu dem Jehova gseit het: "Din Name soll Israel sein."

32 Mit de Schtei het er e Altar zur Ehre vom Name Jehovas baut. Dänn het er rings um dr Altar e Grabe grube. Dr Grabe het e Flächi gränzt, wo me mit 2 Sea-Säme cha bsäie.

33 När het er d Houzstück zrächt gleit, het dr jung Stier vrteilt u het ne uf ds Houz gleit. Aschlüssend het er aagschtellt: "Füllt vier grossi Krüg mit Wasser un gisst's uf d Brandopfer und d Holzstück.

34 Denn het är se uf: "Macht das glych no einisch." Das hei si gmacht. "Und jitz nomal", het er verlangt. Si heis es dritts mal gmacht.

35 Ds Wasser isch a allne Syte vom Altar abegloffe, und au de Grabe isch gfüllt worde mit Wasser.

36 Etwa zur Ziit vum Obendetreideopfa kunnt dr Prophet Elia vor un het gsait: "O Jehova, Gott Abrahams, Isaaks un Israels, lass hütt alli wisse, dass dü Gott in Israel bisch, dass i di Diener bi un dass i das alles uf di Wort hi doe ha.

37 Antworte mir, o Jehova, antworte mir, damit däm Volk erkennt, dass du, Jehova, dr wohr Gott bisch u dass du ihres Härz wider für di wosch gwinne.

38 Do het d Jehova Füür abegheie loo. D Flamme hei s'Brandopfer, d'Holzstück, d'Stei und de Stoub verzehret und s'Wasser im Grabe ufgschläckt.

39 Wo ds Volk das gseh het, werfe sich alli sofort ufe Bode u rüefe: "Jehova isch dr wahri Gott! Jehova isch dr wahri Gott!"

40 Elia bfahl: "Egrifft die Prophete Baals! Lönd kein einzige entcho!" Sofort hei si se packt, und d Elia het si zum Bacha Kischone abe gfüehrt und het si dört tötet.

41 Denn het der Elia zu Ahab gseit: "Gang, iss u trink. I ghöre wi's i Ströme rägnet."

42 Da isch dr Ahab wäg zum ässe u z trinke. Elia isch inzwüsche ufe Gipfu vom Bärg Karmu gstige u het sech ufe Bode mit em Gsicht zwüsche de Chnü chouft.

43 Är het zu sym Diener gseit: "Gö bitte ufe u lueg i richtig Meer." Dr Diener het das gmacht u brichtet: "Da isch überhoupt nüüt." Sibä het der Elia gseit: "Gang no einisch.

44 Bim sibte Mal het der Diener gseit: "Da stiigt e chlyni Wulche us em Meer uf – so gross wi e Hand." Druuf bpfohlt ihm Elia: "Gang u säg zu Ahab: 'Spann der Wagen aa! Mach di uf dä Wäg, damit di dr Räge nid ufhaltet.'

45 Inzwüsche bruuche sech dunkli Wolke am Himmel zämme, Wind isch uf cho und es het agfange i Ströme z rägne. Ahab isch immer witer gfahre und erreicht schliesslich Jesreël.

46 Jehovas Hand isch aba iba Elia kumme. Er het si Gwand am Gürtel gfeschtigt un het dr ganz Wäg nach Jesusreël vor Ahab her rennt.