1 Könige 2 vo 22

1 Könige 2 vo 22

2 Wo em David Tod nöcher het rückt, het er sym Sohn Salomo folgendi Awisige gä:

2 "I wirde bald stärbe. Drum sig starch u bewis das du e Maa bisch.

3 Chum dinere Verpflichtig gägeüber Jehova, dim Gott, nache. Gang uf sy Wäg u het syni Bestimmige, Gebote, Urteilssprüch u Erinnerige beachte, we si im Gsetz vo Moses stöh. De wirsch geng u überau Erfoug ha.

4 U Jehova wird das Vrspreche hebe, wo er mir gäh het woner gsait het: 'We dini Söhn uf ihre Wäg achte, indäm si mit ganzem Herze und ganzer Seel treu vor mir gö, de wird immer eine vo dine Nachkomme uf em Thron Israels hocke.‘

5 Dü weisch au genau, was Zerujas Bueb Joab ma a doe het, was sa mit Abna, däm Bueb Ners, un Amasa, däm Bueb Jether, zwei Heerfiehrer Israels gmacht het. Er het se umbrocht un i Friedenszyte Bluet vrgosse, als wär Krieg. Er het d Gürtel um sini Hufte un d Sandale a sini Fess mit däm Bluet vum Krieg beschmutzt.

6 Handle itz klug u la sini gruene Hoor nid z'Friede is Grab cho.

7 De Söhn vo Barsillai us Gilead aber zeig loyali Liebi. Si sölle mit a dim Tisch esse, denn so hei si mi unterstützt woni vor dim Brüeder Absalom floh.

8 Denn isch hie no der Benjaminiter Schimeï us Bahurim, der Sohn Geras. Er het mi a dem Tag woni nach Mahanajim bi ga, übel verfluecht. Won er aber zu ma an Jordan kummt, han i ihm bi Jehova gschwore: 'Ich wär di nid mit däm Schwert umbringe'

9 Lah ne nid ungstroft, denn du bisch e wisse Maa und weisch was mit ihm ztue hesch. Söllsch sini graue Hoor mit Bluet is Grab bringe."

10 Schliesslich gstorbe David und isch in dr Stadt David begrabe worde.

11 David het 40 Jahr lang über Israel regiert: Z Hebrons het er 7 Jahr und z Jerusalem regiert.

12 Salomo het sech denn uf e Thron vo sim Vater David gsetzt u sini Königsherrschaft isch allmählech gfeschtigt worde.

13 Noch ere Zyt isch der Adonia, der Sohn von Haggith, zu Salomos Mutter Bathseba. "Chumsch du i friedlicher Absicht?", het si wöue wüsse. "Ja", het er antwortet

14 u het denn gmeint: "I ha dir öppis z säge." "Red", het si ne ufforderet.

15 Er het erchlärt: "Wie du ja wüsst, sötti d Königsherrschaft übercho, und ganz Israel het erwartet, dass ich König wird. Aber itz bi nid i ufe Thron cho, sondern mi Brüeder – wüu Jehova es so het wöue.

16 Nun hätt i ä einzigi Bitte a di. Weise mi nid ab." "Red", het si ne ufeforderet.

17 Druf het er gseit: "Sprich bitte mit König Salomo, dass er mir Abischag us Sunem zur Frou git – er wird di nid abwiise."

18 Bathseba het gantwortet: "Guet, i wird mit em König rede."

19 Auso isch dr Bathseba zum König Salomo ine gange, um mit em wägem Adonia z rede. Dr König isch sofort ufgschtande, isch ihre entgäge gange und het sich vor ihre verbüügt. Denn het er sech uf si Thron gsetzt u het o ä Thron für sini Muetter anestelle lo, das si a syre rächte Site het chönne hocke.

20 Sie het gseit: "I hätt e chlini Bitte a Dich. Weise mi nid ab." "Was möchtisch, mini Muetter?", het dr König gfrogt. "Ich wird di nid abwiise."

21 Si het gseit "Abischa aus Sunem soll diim Brüeder Adonia zur Frau geben werden."

22 Druf het dr König Salomo sinere Muetter gantwortet: "Warum bittesch du für Adonia, dass er Abischa us Sunem überchunnt? Do chasch für ihn o grad um d Königsherrschaft bitte. Schliesslech isch är mi ältere Brüetsch, un dr Priester Abjathar un Joab, dr Sohn vu Zeruja, si uf sinere Siite."

23 Chünig Salomo schwor den bi Jehova: "Gott sölls mir dopplet zrugzahle, wenn di Bitte Adonia nid ds Läbe chostet.

24 U jitz, so wohr Jehova läbt, wo mi wi versproche ufe Thron vo mim Vater David gsetzt, mini Herrschaft gfeschtigt u für mi es Huus errichtet het: De Adonia wird hütt stärbe!“

25 König Salomo het sofort der Benaja los gschickt, der Sohn Jehojada. Er isch usegange und het der Adonia nieder gschlage, sodass er gstorbe isch.

26 Zum Priester Abjatharg het der König gseit: "Gang uf Anathothh zu dine Fälder! Du verdiensch de Tod. Doch i wird di hütt nid umbringe, wüu du zur Zyt Davids, vo mim Vater, d Bundeslade vom Souveräne Herr Jehova treit hesch u wüu du mit mim Vater aues hesch was er het müesse düremache." 27 Salomo het Abjathar de nid meh aus Priester für Jehova diene loh. Dur das het sech erfüllt, was d Jehova z Silok über ds Huus Elis gseit het.

28 Als Joab d Nochricht übercho het, isch er zum Zelt Jehovas gfloge u ergrifft d Hörner vom Altar (Joab het nämlech Adonia ungerschtützt gha, nid jedoch Absalom).

29 König Salomo isch mitteilt worde: "Joab isch zum Zelt Jehovas gfloge und isch dert bim Altar." Do het dr Salomo Benaja, em Sohn Jehojada, der Uftrag: "Geh, schloh ne ab!".

30 Auso isch dr Benaja zum Zelt Jehovas gange u het zu Joab gseit: "Chum use! Das isch e Befähl vom König!" "Nei!", het dr Joab gantwortet. "I wirde hie stärbe. Druf isch dr Benaja zum König zrug gange und het ihm brichtet was dr Joab gseit het.

31 Der König befählt ihm: "Du, was er gesagt hat. Schla ne abäte un begrab ne un entferne des Bluet, des er ohni berechtigte Grund vrgosse het, vu ma un vum Hus vu minem Vater.

32 Er isch vor Jehova für si Tod säuber verantwortlech. Er het ohni Wisse vu minem Vater Bueb David zwei Männa, de gerechter un bessa ware als er, mit däm Schwert abgschlage un umbrocht, nämlich Abna, d Bueb Ners, d Heerfaer vu Israel un Amas, d Bueb Jethers, d Heerfaer vu Judas.

33 D Verantwortig für ihre Tod söll für immer uf Joab u sine Nochkomme leschte.au Doch David, sin Nochkomme, sim Huus u sim Thron wott Jehova für immer Friede geh.“

34 Benaja, dr Sohn Jehojadas, isch den uffe gange, isch Joab niedergschlage und het nen umbracht. Er isch bi sim Huus in dr Wildniss begrabe worde.

35 Der Kenig übertroit druf Benaja, em Sohn Jehojada, a Joabs Stell der Befähl über ds Heer, u der Priester Zadok het er ar Schtell vom Abjathar gsetzt.

36 Denn het dr König Schimeï la hole un het gsait zue nem: "Bau dir es Hus in Jerusalem un wohne dert. Gang nirgendwo anders hi.

37 A däm Tag wo de wäg gosch u ds Kidrontal durequersch wirsch ganz sicher stärbe. Du wirsch für din Tod selber verantwortlich sii."

38 Schimeï het däm König gantwortet: "My Herr und König, was du gseit hesch, isch guet. I, di Diener, wirde mi dranne hebe. Der Schimeï isch also e ganzi Zyt lang i Jerusalem bliebe.

39 Nach drü Jahr hei jedoch zwöi vo Schimeïs Sklaven z'Achisch gflüchtet, em Sohn Maachas, em König vom Gath. Wo me Schimeï mälde het: "Dini Sklaven sy z Gath"

40 het är uf dr Stell sin Esel gsattlet u ritt zum Achisch uf dr Gath zum sini Sklave sueche. aus Schimeï mit syne Sklave us Gath zrügg isch cho,

41 het me Salomo teilt mit: "Schimeï het Jerusalem verloh. Er isch z Gath gsy u isch itz widr zrü."

42 Druf het der König Schimeï la hole u het zu ihm gseit: "Hani di nid bi Jehova unger Eid gsteut u di gwarnt: 'A däm Tag wo de vo hie irgendwo angersch häre geisch, wirsch ganz sicher stärbe'? Und hesch nid gantwortet: 'Was du seisch, isch guet. I wirde mi dra häbe'?

43 Werum hesch du denn din Eid vor Jehova broche und mini Aahordnig nid befolgt?"

44 Wyter het der König zu Schimeï gseit: "Du weisch ganz genau, was du mim Vater David alles agsait hesch.b Jehova wird di derfür zur Verantwortig zieh.

45 König Salomo aber wird gsägnet werde u dr Thron Davids wird für immer vor Jehova feschte Bestand ha."

46 Der König het druff Benaja, der Sohn Jehojadas, los. Er isch usegange u het Schimeï nider gschlage, sodass er gstorbe isch.

Salomo het den d königsherrschaft fescht ir hand gha.