1. Moses 2 vo 50

1. Moses 2 vo 50

2 So isch d Erschaffig vom Himmel und Erde und allem was dezue ghört beändet.

2 Am siebte Dag het Gott si Werk vollendet, un am siebte Dag fangt er a, vu sinem ganze Werk z ruhe.

3 Gott het denn d siebte Dag gsegnet und het ihn für heilig erchlärt, denn a ihm het er vo sim ganze Schöpfigswerk groucht – vo allem, was er sech ztue het vorgnoh.

4 Des isch dr Bricht iba Himmel un Erde. Er handlet vu dr Ziit, wo sie erschaffe ware, däm Dag, an däm Jehova Gott Erde un Himmel het gmacht.

5 Uf dr Erde het's no keni Strücher gäh und es isch o keni angeri Pflanze gwachse uf em Land, denn Jehova Gott het's nid uf d Ärde lo rägne, u es isch ke Mönsch da gsi, wo dr Erdbode bout het.

6 Aber ä Dunscht isch vor Erde ufgstiege u het di ganz Erdoberflächi bewässeret.

7 Jehova Gott het de Mönsche us Staub vom Erdbode bildet u het dr Läbensatem i sini Nase bliebt, u dr Mönsch isch es läbigs Wäse worde.

8 Üsserdem het d Jehova Gott e Garte in Eden aneglegt im Oschte. Derthi het da d Mensche gsetzt, den er bildet het.

9 Jehova Gott het us em Erdbode alli Arte vo Bäum wachse, wo schön azluege gsy und gueti Fricht hei. Er losst au d Baum vum Läbä in dr Middi vum Garte wachse, we d Baum vum Wisse Guet un Bese.

10 Us Eden isch e Fluss cho wo dr Garte bewässeret het und sech när i vier Flüss teilt het.

11 Der Name vom erschte isch Pischon. Er umfliesst das ganze Land Hawila wos Gold git. 12 S Gold i däm Land isch guet. Dert gits o Bdelliumharz und Onyx.

13 Der Name vom zwöite Fluss isch Gihon. Er umfliesst s'ganze Land Kusch.

14 Der dritti Fluss heisst Hiddekel und fliesst öschtlich vo Assyrie. U dr vierti Fluss isch dr Euphrat.

15 Jehova Gott het d Mensche gnoh un het nen im Garte Eden wohne. Er sött nen boue un pflege.

16 Jehova Gott het dem Mönsch o folgendes Gebot geh: "Du darfsch vo jedem Baum im Garte ässe bis satt bisch.

17 Aber vom Baum vor Erkenntnis vo Guet u Bös darfsch nid ässe, denn a dem Tag wo de drvo issisch wirsch ganz bestimmt sterbe."

18 Dänn het d Jehova Gott gseit: "Es isch nid guet für d Mensch, wenn er ällei bliebt. Ich wird öpper für ihn mache, wo ihm hilft und genau zu ihm passt.".

19 Nun het Jehova Gott usem Erdbode alli Wildtier vum Land un alli fliegende Tier vum Himmel bildet. Er het si zue däm Mensch brocht, um z säh, we er si nenne würd. Jedes Läbä sött d Name übercho, der der der Mensch nem ge wird.

20 Der Mönsch het d Hüstier gä, dr flüügende Tier vom Himmu u dr Wildtier vom Land Name, aber är het niemer gha, wo ihm haub u zu ihm passt het.

21 Da het d Jehova Gott de Maa i e tüüfe Schlaf la gheie. Während dr Maa gschlafe het, het Gott e Rippe vo ihm gno und denn dr Körper wider a dr Stell verschlosse.

22 Jehova Gott het us dr Rippe bildet, woner vom Maa gno het, e Frau u het si zum Maa brocht.

23 Da het der Maa gseit: "Das isch ändlech Gäbe vo mym Gebe u Fleisch vo mym Fleisch!

Si wird Frou gnennt wärde, wüu vom Maa isch se gno worde."

24 Drum wird ä Maa si Vater u sini Mueter verlah u fescht zu sinere Frou halte u si werde eis wärde.

25 De Maa u sini Frou si beidi wyter nackt gsi aber si schäme sech nid.