1. Moses 21 vo 50

1. Moses 21 vo 50

21 Jehova het d Sara sini Ufmerksamkeit gschenkt, wien er s gsait het, u d Jehova het für si gmacht, was er versproche het.

2 Sara isch schwanger un git däm Abraham in sinem hoche Alter zue dr feschtgleite Ziit, de Gott nem gnennt het, ä Bue.

3 Abraham git sinem näji Bue, d Sara zue d Welt brocht het, d Name Isaak.

4 Wie Gott es agordnet het, beschnitt Abraham si Bue Isaak im Alter vu acht Däg.

5 Abraham isch 100 Jahr alt gsy, wo si Sohn Isaak gebore worde isch.

6 Sara het denn gseit: "Gott löst mi lache. Jede wo devo ghört wird mit mir lache."

7 Witer het si gmeint: "Wär het jemals zum Abraham gseit: "Sara wird ganz bestimmt no Ching stille"? Und itz han i ihm i sym höche Alter e Sohn gebore."

8 Des Kind isch gressa un bruucht dann nimi gschtillt z wäre. Abraham het däm Dag an däm Isaak entwöhnt wore isch, ä grosses Fescht.

9 Sara isch jedoch uufgfalle, dass dä Sohn wo d Ägypterin Hagar Abraham gebore het, sich immer wieder über Isaak luschtig gmacht het.

10 Do het sie zum Abraham gseit: "Jag die Sklavin und ihre Bue weg. De Sohn vo dere Sklavin wird nid zäme mit mim Bue Isaak Erbe si!"

11 Doch Abraham het der Abraham gfalle überhaupt nid, was si über si Bue gseit het.

12 Gott het Abraham de uf: "Gärg di nid über das, wo d Sara dir immer widr über de Buebe und über dini Sklavin seit. Los uf sie, denn durch Isaak werde die kumme, wo dini Nochkomme gnennt wärde.

13 Aber o dr Sohn vo dr Sklavin wirdi zum ne Volk mache wüu er di Nachkomme isch."

14 Abraham isch früe am Morge ufgstande, het Brot und es Läderböötli voll Wasser gno und het s Hagar gä. Er het's ihre uf d Schulter glegt und het si mit em Buebe furt gschickt. Si isch wägg gange u isch ziilos dür d Wildnis vo Beërscheba gloffe.

15 Schliesslech isch ds'Wasser im Böudli ufbrucht gsy und si het de Buebe unger eim vo de Strücher gla.

16 De isch si wyter gange u het sich öppe e Bogeschuss wyt entfernt häre. "I cha's nid mit ahluege, wenn de Bueb stirbt", het si gseit. Sie het sech auso chli entfernt hin u het afa lut gränne.

17 Do het Gott d Schtimm vom Buebe ghört, u Gott Engel het de Hagar vom Himmel usegruefe: "Was isch mit Dir, Hagar? Ha ke Angst. Gott het d'Stimm vom Buebe dert, wo er isch ghört.

18 Schtand uf, heb d Junge ufe un heb nen mit dinere Hand fescht, denn i wär nen zumene grosse Volk mache."

19 Denn het Gott ihr d'Auge göffnet u sie het ä Brunne gseh. Sie isch ane gange, füllt d'Böötli mit Wasser u het dem Buebe z'trinke gäh.

20 Gott isch em Buebe bi gstande während är ufwachset. Är het ir Wildnis glebt u isch ä Bogeschütz worde.

21 Är het sech ir Wildnis Parans nieder la aa u sini Mueter het ihm e Frou us Ägypte gäh.

22 Zu dr Zyt hei Abimelech u sy Heerfüererer Pichol zum Abraham gseit: "Gott steit dir in allem, wo de tuesch, bi.

23 Drum schwör mir itz bi Gott, dass du mi, mini Böhn u ihri Nachkomme nid betrüügsch u das du mi u das Land, wo du wohnsch, mit dr glyche loyale Liebi behandle wirsch, wi ig si dir zeigt ha.“

24 Abraham antwortet: "Ich schwörs".

25 Als sech Abraham bi Abimelich beschwert het, wel nem si Diena gwaltsam e Brunne wäggnoo hän,

26 antwortet Abimelech: "Ich weiss nid wer das ta het, du hesch mer nüt devo verzellt u i ha bis hüt nüt ghört".

27 Da het Abraham Schaf u Rinder gno und het sie Abimelech gäh u die beide e Bunda.

28 Als Abraham siebä wiblichi Lämmer vu dr Herde absonderet,

29, het de Abraham wölle wüsse: "Warum hesch du di sibe Lämmer hie vo de andere trännt?"

30 Abraham git zantwort: "Die siebe Lämmer söttsch vo mir aus Beschtätigunga defür näh, dass i dä Brunne grabe ha."

31 Wüu di beide dert e Eid hei gschwore gha, het är der Ort Beërscheba gheisse.

32 So hei si z Beërscheba e Bund gschlosse, wonach sech Abimelech mit sym Heerfüerer Pichol uf e Rückwäg i ds Land vo dr Philischter gmacht het.

33 Dänn het Abraham z Beërscheba e Tamariskea pflanzt u het dert dr Name vom ewige Gott Johova aagruefe.

34 Abraham het langi Zyt im Land vo dr Philischter glebt.

21 Jehova het d Sara sini Ufmerksamkeit gschenkt, wien er s gsait het, u d Jehova het für si gmacht, was er versproche het.

2 Sara isch schwanger un git däm Abraham in sinem hoche Alter zue dr feschtgleite Ziit, de Gott nem gnennt het, ä Bue.

3 Abraham git sinem näji Bue, d Sara zue d Welt brocht het, d Name Isaak.

4 Wie Gott es agordnet het, beschnitt Abraham si Bue Isaak im Alter vu acht Däg.

5 Abraham isch 100 Jahr alt gsy, wo si Sohn Isaak gebore worde isch.

6 Sara het denn gseit: "Gott löst mi lache. Jede wo devo ghört wird mit mir lache."

7 Witer het si gmeint: "Wär het jemals zum Abraham gseit: "Sara wird ganz bestimmt no Ching stille"? Und itz han i ihm i sym höche Alter e Sohn gebore."

8 Des Kind isch gressa un bruucht dann nimi gschtillt z wäre. Abraham het däm Dag an däm Isaak entwöhnt wore isch, ä grosses Fescht.

9 Sara isch jedoch uufgfalle, dass dä Sohn wo d Ägypterin Hagar Abraham gebore het, sich immer wieder über Isaak luschtig gmacht het.

10 Do het sie zum Abraham gseit: "Jag die Sklavin und ihre Bue weg. De Sohn vo dere Sklavin wird nid zäme mit mim Bue Isaak Erbe si!"

11 Doch Abraham het der Abraham gfalle überhaupt nid, was si über si Bue gseit het.

12 Gott het Abraham de uf: "Gärg di nid über das, wo d Sara dir immer widr über de Buebe und über dini Sklavin seit. Los uf sie, denn durch Isaak werde die kumme, wo dini Nochkomme gnennt wärde.

13 Aber o dr Sohn vo dr Sklavin wirdi zum ne Volk mache wüu er di Nachkomme isch."

14 Abraham isch früe am Morge ufgstande, het Brot und es Läderböötli voll Wasser gno und het s Hagar gä. Er het's ihre uf d Schulter glegt und het si mit em Buebe furt gschickt. Si isch wägg gange u isch ziilos dür d Wildnis vo Beërscheba gloffe.

15 Schliesslech isch ds'Wasser im Böudli ufbrucht gsy und si het de Buebe unger eim vo de Strücher gla.

16 De isch si wyter gange u het sich öppe e Bogeschuss wyt entfernt häre. "I cha's nid mit ahluege, wenn de Bueb stirbt", het si gseit. Sie het sech auso chli entfernt hin u het afa lut gränne.

17 Do het Gott d Schtimm vom Buebe ghört, u Gott Engel het de Hagar vom Himmel usegruefe: "Was isch mit Dir, Hagar? Ha ke Angst. Gott het d'Stimm vom Buebe dert, wo er isch ghört.

18 Schtand uf, heb d Junge ufe un heb nen mit dinere Hand fescht, denn i wär nen zumene grosse Volk mache."

19 Denn het Gott ihr d'Auge göffnet u sie het ä Brunne gseh. Sie isch ane gange, füllt d'Böötli mit Wasser u het dem Buebe z'trinke gäh.

20 Gott isch em Buebe bi gstande während är ufwachset. Är het ir Wildnis glebt u isch ä Bogeschütz worde.

21 Är het sech ir Wildnis Parans nieder la aa u sini Mueter het ihm e Frou us Ägypte gäh.

22 Zu dr Zyt hei Abimelech u sy Heerfüererer Pichol zum Abraham gseit: "Gott steit dir in allem, wo de tuesch, bi.

23 Drum schwör mir itz bi Gott, dass du mi, mini Böhn u ihri Nachkomme nid betrüügsch u das du mi u das Land, wo du wohnsch, mit dr glyche loyale Liebi behandle wirsch, wi ig si dir zeigt ha.“

24 Abraham antwortet: "Ich schwörs".

25 Als sech Abraham bi Abimelich beschwert het, wel nem si Diena gwaltsam e Brunne wäggnoo hän,

26 antwortet Abimelech: "Ich weiss nid wer das ta het, du hesch mer nüt devo verzellt u i ha bis hüt nüt ghört".

27 Da het Abraham Schaf u Rinder gno und het sie Abimelech gäh u die beide e Bunda.

28 Als Abraham siebä wiblichi Lämmer vu dr Herde absonderet,

29, het de Abraham wölle wüsse: "Warum hesch du di sibe Lämmer hie vo de andere trännt?"

30 Abraham git zantwort: "Die siebe Lämmer söttsch vo mir aus Beschtätigunga defür näh, dass i dä Brunne grabe ha."

31 Wüu di beide dert e Eid hei gschwore gha, het är der Ort Beërscheba gheisse.

32 So hei si z Beërscheba e Bund gschlosse, wonach sech Abimelech mit sym Heerfüerer Pichol uf e Rückwäg i ds Land vo dr Philischter gmacht het.

33 Dänn het Abraham z Beërscheba e Tamariskea pflanzt u het dert dr Name vom ewige Gott Johova aagruefe.

34 Abraham het langi Zyt im Land vo dr Philischter glebt.