1. Moses der 29 vo 50

1. Moses der 29 vo 50

29 Nachhär hei Jakob wider uufgno u isch wyter i ds Land der Bewohner vom Oschte rüeft.

2 De het er uf em freie Feld ä Brunne gseh, wo drü Schofherde glageret hei. A däm Brunne si gwöhnlech d Herde tränkt worde. Uf der Öffnig vom Brunne isch e grosse Schtei gsy.

3 Wenn me alli Herde het zämegschribe, isch dr Stei vor Brunneöffnig wäggrout worde, damit d Tier hei chönne tränkt wärde. När isch dä Schtei wider a sy Platz uf em Brunne cho.

4 Jakob het d Hirte gfragt: "Mini Brüedere, woher chunnt Der?" "Mir sy aus Haran", hei si gseit.

5 "Kennet ihr Laban, den Enkel von Nahor?",c het jakob welle wüsse. "Den kennen wir", antwortet sie.

6 "Gaat's ihm guet?", het er sech erkundigt. Si hei gseit: "Es geit ihm guet. Und hie chunt sy Tochter Rahäud mit de Schöfli."

7 Drufabe het er gmeint: "Es isch no zmitzt am Tag u nid d Zyt, d Herde zämetrybe, Tränkt d Schoof, u de geit u löt se la frässe."

8 Da händs erchlärt: "Das dörfid mir nid. Ersch müesse alli Härde zämetribe wärde und de Stei muess vor Brunneöffnig wäggrollt wärde. Denn chömmer d Schöfli tränke."

9 Während er no mit ne schwätzt, isch dr Rahel mit de Schof vo ihrem Vater ko, denn si isch e Hirtin gsi.

10 Wo d Jakob Rahel, d Tochter Laban, vom Bruedi vo syre Mueter, mit Laban Schafa het gsee, isch er sofort zum Brunne gange, het dr Schtei vor Öffnig wäggrollt u het d Schaf Laban vo sinere Mueter tränkt. 11 Dänn küsst Jakob Rahel u het luut afa gränne.

12 Jakob het Rahel verzellt, är syg ä Verwandter vo ihrem Vater, dr Bueb vo Rebekka. Da isch si losgloffe und het's ihrem Vater brichtet.

13 Sobald Laban ghärt het, das Jakob, dr Bueb vo sinere Schwöschter, do isch er ihm entgäge gwilted. Är het umarmet u küsst und het ne mit hei gno. Und Jakob het aa, Laban vo allem z verzelle.

14 Laban het zu ihm gseit: "Dü bisch tatsächlech mi Bluetsverwandter." Da isch er e ganze Monet bi ihm blibe.

15 Laban het denn zum Jakob gseit: "Du söllsch nöd um susch für mi schaffe, nur will du min Verwandter bisch. Säg mer was du als lohn wosch ha."

16 Laban etze zwei Töchter gha. Der Name vu dr Ältere war Lea, de jüngere heisst Rahel.

17 Leas Auge hei jedoch ke Glanz gha, während Rahel e sehr hübschi, attraktivi Frou worde isch.

18 Jakob het sech z Rahel verliebt. Drum het er gseit: "I bi parat, dir siebe Jahr für di jüngeri Tochter Rahel z diene."

19 druf antwortet Laban: "Ig gibe se besser dir aus e angere Maa. Bliib bi mir."

20 Jakob dient sibe Jahr für Rahel, doch wüu er si liebt, erschiine si ihm nume wie es paar Täg.

21 Jakob het denn z Laban gseit: "D Zyt isch um. Gib mer itz mini Frou, damit i cha Beziehige mit ire ha."

22 Da het Laban alli Lüt usem Ort zämmecho und het es Fäscht verastaltet.

23 Am Obe het er aber sy Tochter Lea gno und het si zum Jakob bracht, damit er Beziehige mit ihre heig.

24 O het Laban sire Tochter Lea sini Dienerin Silpa aus Dienerin gä.

25 Am Morge het Jakob gmerkt, dass es Lea isch gsi. Da het är z Laban gseit: "Was hesch du mir ataa? I ha dir doch dient, damit i Rahel bechume! Warum hesch du mi betroge?"

26 Laban het antwortet: "Bi üs hie isch es nid üblich, di Jüngeri vor der Erschtgeborene wägzgäh.

27 Fiire d Wuche mit dere Frou. Nachher bechunsch o di angeri, we mir nomau sib Jahr diensch."

28 Jakob het das gmacht u het d Wuche mit dere Frou gfiiret. Dänn het ihm sy Tochter Rahel zur Frau gäh.

29 Usserdäm het Laban sire Tochter Rahel sini Dienerin Bilhan als Dienerin gä.

30 Jakob het de o Beziehige mit Rahel gha. Är het si meh aus dr Lea u dient Laban witeri sibe Jahr dient.

31 Wo d Jehova het gsee, dass dr Lea nid gliebt worde isch, het er si Ching la übercho. Rahel dergege isch unfruchtbar gsi.

32 Lea isch auso schwanger worde u het e Sohn uf d Wäut bracht. Si het ihm der Name Rubena gää, denn si het gseit: "Jehova het mini schwirigi Lag gseh. Vo jitz aa wird mi Maa liebe."

33 Nachdäm si wider schwanger worde isch und e Sohn übercho het, het si gseit: "Jehova het ghört, das i nid gliebt worde bi. Drum het er mir o dä gschänkt." Si het ihm de der Name Simeon gä.

34 Und si isch wider schwanger worde u het e Bueb uf d Wält brocht. Do het si gseit: "Iez, wo i mym Maa drei Bueb uf d Welt kumme ha, wird er sech mer aschlüsse." Drum het er der Name Levia ubercho.

35 Und no einisch isch si schwanger worde und het e Bueb übercho, wo si gseit het: "Dämmal wird ich Jehova priise." Drum het sie nen Juda gnennt. När het si ke chind me becho.