1. Moses 42 vo 50

1. Moses 42 vo 50

42 Wo Jakob erfahre het, dass es z Ägypte Getreide het, het är zu syne Bueb gseit: "Warum lueget Der Nech gägesitig ständig nume a?"

2 Witer het er gseit: "Ich han ghört, dass es in Ägypte Getreide git. göt dert hii u choufet öppis für üs, damit mir am Läbe bliebe u nid sterbe."

3 Do sin zehn vum Josephs Brüder nohch Ägypte gange, um Getreide z kaufe.

4 Jakob het dr Josephs Brüeder dr Benjamin äbe nid mit syne Brüedere mit, denn er het gseit "S chönnte ihm jo öbbis zuestosse."

5 So hei Israels Söhn zämme mit dene angere wo Nahrigsmittu hei wöue choufe nach Ägypte wo d Hungersnot het o ds Land Kanaan erfasst gha.

6 Joseph herrscht übers Land, un er wars, dr Getreide a Mensche vo überallhär verkauft het. Do kumme sini Brüeder un vubiege sich def vor nem mit däm Gsicht zue d Erde.

7 Wo Joseph sini Brüeder gsäh het, het er se sofort erkennt, aber er het ne nid z erkenne. "Woher kunnt iar?", het er si barsch gfragt, was si antwortet hän: "Us em Land Kanaan. Mir möchte Narigsmittel chaufe.

8 Joseph het auso sini Brüeder erkennt, doch sie hei ne nit erkenne.

9 Joseph het sech sofort a die Tröim erinneret, wo er vo ihne gha het. Är het zue nene gsait: "Ihr sy Spion! Ihr syt cho, wül ihr wei usefinde, wo das Land ungschützt isch!"

10 "Nei, Herr", hei si abegwehrt, "mir, dini Diener, si cho zum Nahrigsmittel choufe.

11 Mir si alli Söhn vomene einzige Maa. Mir si aständigi Lüt. Dini Dine spioniere nüt us."

12 "Das isch nid wohr!", het erwideret. "Dir syt cho, wül Der wei usefinde, wo das Land ungschützt isch!"

13 Druf hänn si gseit: "Dini Diener sind zwölf Brüedere. Mir sind d Buebe vumene einzige Maa, wo im Land Kanaan lebt. Dr Jüngscht isch bi üsem Vater bliebe und dr ander isch nüm."

14 Doch Joseph entgägnet: "S isch eso, wi i gseit ha – dir sy Spion!

15 I wirde äich prüefe. So wohr dr Pharao läbt: Ihr kumme nit vu do wäg, bis aicha Jüngschte Brüder do isch.

16 Eine vo oich söll eue Brüeder hole, di andere bliebe solang in Haft. De wird sech usestelle ob ihr d'Wahrheit säget. We nid, de sy eres Spion – so wahr der Pharao läbt!"

17 Drufabe het er alli zäme drü Täg lo isperre.

18 Am dritte Dag sait Joseph zue nene: "Ich ha Ehrfurcht vor Gott. Drum doet Folgendes un bliebt am Läbä.

19 We dir aaständigi Lüt sit, de löhnd e öie Brüetsch hie im Gfängnis zru. Ihr andere chöi ga und Getreide mitnäh für bi Öich deheim dr Hunger z lindere.

20 Bringt de eue jüngschte Brüeder zu mir, damit i gseh, das ihr d Wohrheit gseit heit u damit ihr nid stärbt." So hei sies gmacht.

21 Si hei aber zunenang gseit: "Jetzt wärde mir bestimmt wäg üsem Brüeder bestroft. Mir hei gseh, wi er glitte het, wo er üs um Mitleid aagflegt het, aber mir hei nid druf ghört. Drum simer itz i dere schwirige Lag."

22 Rube entgägnet: "Hani nech nid gseit: 'Versündet euch nid a däm Buebe'? Aber dir heit ja nid ghört.t Itz wird bestimmt sein Blut zurückgforderet."

23 Si hei allerdings nid gwüsst, dass dr Joseph si verstande, denn är het dür ä Dolmetscher mit ne gredt.

24 Är isch vo ihne wägg u het afa gränne. Won er zrüggcho isch u wider mit ne gredt het, het er dr Simeon la ergriffe u vor ihrne Ouge go fässele.

25 Danach befahlt Joseph ihri Säck mit Getreide z fülle, ds Gäud vo eim i si Sack z lege und ihne Proviant für d Reis mitzgäh. So isches gsi.

26 Si loude de ds Getreide uf ihri Esle u hei sech uf e Wäg gmacht.

27 Aus einä vo ihnä unterwägs ir Ungerkunft si Sack öffnet het zum sy Esel zfüettere, het är plötzlech sis Gäut obe im Sack liege.

28 Drufabe het er zu syne Brüedere gseit: "Hie isch ja mis Gält! Öpper het's i Sack zrüggleit!" Da verschrocke si. Zitternd hei si sech aagluegt u hei gseit "Was het Gott üs da ataa?"

29 Wo si zu ihrem Vater Jakob i ds Land Kanaan si cho, hei si ihm verzeut, was aues passiert isch. Si hei brichtet:

30 "Dr Maa wo über das Land herrscht het Barsch mit üs gredt und üs beschuldigt, mir würde das Land usspioniere.

31 Aber mir hei zu ihm gseit: 'Mir si aständigi Lüt. Mir si ke Spion.

32 Mir si zwölf Brüedere, Söhn si gliche Vater. Eine isch nümm und dr jüngscht isch bi üsem Vater im Land Kanaan bliebe.'

33 Der Maa, wo über das Land herrscht, het zu üüs gseit: 'I wirde usefinge, öb ihr aständigi Lüt sit: Lönd eim vo eure Brüedere bi mir. När nimmt öppis mit für bi öich deheim dr Hunger z lindere u geit.

34 Bringt eue jüngste Brüeder zu mir. So weis i, das ihr aständigi Lüt si u ke Spion. I gibe nech de eue Brüetsch zrü u de chöi witer im Land Handel tribe.'"

35 Bim Lääre vo de Säck het jede si Gäudbüüteli i sim Sack gfunge. Wo si u ihre Vater d Büüte gse hei, verschrake si.

36 Ihr Vater Jakob het gschroue: "Dir roubt mir mini Ching! Dr Joseph isch nümme da, de simeon isch nümme da, u itz näme Der mir o no Benjamin wäg! Warum mues i das alles erträge?"

37 Ruebe aber het zu sym Vater gseit: "Falls i ne der nid zruggbringe, chasch mini beide Söhn umbringe. Vertrau ihm mer a. I wirde ne der zrübringe."

38 "My Bueb geit nid mit öich!", entgägneti Jakob. "Sin Brüeder isch dot un er ällei isch ibrig bliebe. Wenn ihm uf d Reis öppis zuestosst, bringet ihr bestimmt mi grausige Hoor mit Kummer i ds Grab."