1. Moses 47 vo 50

1. Moses 47 vo 50

47 Joseph isch also zum Pharao gange und het ihm brichtet: "My Vater und mini Brüedere sy mit ihre Härde und ihrem ganze Bsitz usem Land Kanaan kho. Sie sy im Land Gosen.

2 Er het föif sire Brüeder mit gno und het si em Pharao vorgsteut.

3 Dr Pharao het syni Brüeder gfragt: "Was isch öiri Beschäftigung?" Si he antwortet ihm: "Mir, dini Diener, si Schafhirte, wi scho üsi Vorfahre."

4 Denn bade sie de Pharao: "Wir sind geko, um uns als Fremde hier im Land niederzlassen. Im Land Kanaan herrscht schwäri Hungersnot und es git kei Weide für d Herde vo dine Diener. Bitte lah dini Diener im Land Gosene wohne."

5 Drufa het dr Pharao zu Joseph gseit: "Din Vater und dini Brüedere sind zu dir da anecho.

6 Ägypte steit dir zur Verfüegig. La di Vater u dini Brüeder im auerbeste Landesteil wohne. Si söue im Land Gosene läbe. Und wennde irgendwelchi fähige Manne under ihne kennsch, übertrage ne d Verantwortig für mis Vieh."

7 Joseph het den si Vater Jakob ine gholt. Är het nen däm Pharao vorgstellt und Jakob het dr Pharao gsegnet.

8 "Wie aut bisch du?", het de Pharao vom Jakob wölle wüsse.

9 Jakob het antwortet: "Ich bi sit 130 Jahr uf dr Wanderschaft. Es si schwäri Läbensjahr gsi u wenig – weniger aus die Jahr, wo mini Vorfahre uf dr Wanderschaft gsi si."

10 Nochane het Jakob der Pharao gsägnet u isch use gange.

11 Joseph het si Vater lo un sini Brüeder in Ägypte wohne un het ne Grundbesitz im allerbeschte Landesteil ge, im Land Ramses wie dr Pharao s aagordnet het.

12 O het dr Joseph si Vater versorgt und sini Brüedere und die ganz Huusgmeinschaft vo sim Vater witer mit Nahrig, entsprechend dr Zahl vo ihrne Ching.

13 Im ganze Land hets nüt z ässe gä wüu d Hungersnot sehr schwär isch gsi. Ägypte u Kanaan si wäg dr Hungersnot entkräftet gsi.

14 Joseph het dür d Verchouf vom Getreide nach und nach allem Gäud iignoh, wo in Ägypte und Kanaan vorhande isch, u het's i ds Huus vom Pharao brocht.

15 Nachemene Zyt isch ds Gäud vo Ägypte und Kanaan usgäh gsi. Do fange d Ägypter z Joseph a z kumme u z säge: "Gib üs öppis z ässe! Oder sölle mir vor dine Ouge stärbe, wül üs ds Gäut isch usgange?"

16 "Wen ihr kes Gäld me hebet, gäbet eure Vieh här", het dr Joseph gseit. "I gibe euch deför Nahrigsmittel."

17 Da fingt si aa, ihres Vieh zum Joseph z bringe, u dr Joseph het ne immer wider Nahrigsmittel im Tusch für ihri Ross, ihr Chlii- u Grossvieh u ihri Esel gä. Är het si i däm Jahr ständig mit Nahrigsmittel im Tusch für ihre ganz Viehbestand versorgt.

18 Das Jahr isch z'End gange, u im nächschte Jahr si d'Lüt wider am Joseph afange z'cho u säge "Herr, mir wei dir nid verheimliche das mir dir scho üses Gäld u üse Bestand a Hüstierli hei gäh. Mir hei nüt meh für di aus üs säuber u üses Land.

19 Söue mir vor dine Ouge zgrund ga – mir u üses Land? Nimm üs und üses Land im Ustusch gäge Nahrigsmittel. Mir wend Sklave vom Pharao werde und euses Land söll ihm ghöre. Gib eus Sagguet, dass mer am Läbe bliebe und nid sterbed u damit euses Land nid verödet."

20 Do het dr Joseph ds ganze Land vo dr Ägypter für dr Pharao kouft, denn aui Ägypter ihri Fälder verchouft, wüu d Hungersnot sehr schwär isch gsy. Ds Land isch i Bsitz vom Pharao übergange.

21 Joseph het de d Mönsche vomene Ändi Ägypte bis zum andere i d Städt cho.

22 nume ds Land vo dr Prieschter het er nid kouft, wüu d Rationä vo dr Prieschter si vom Pharao cho. Si hei vo de Rationä glebt, wo ihne dr Pharao gä het. Deswege verchauft sy ihres Land nid.

23 De het Joseph zum Volk gseit: "Seht, i ha öich und eues Land hüt für dä Pharao kouft. Hie hender Saagguet, sätts us.

24 Vo dr Ernte gänd ihr es Füftel em Pharao. Vier Teili sy für euch. Ihr kenne sie als Sagguet verwende un als Nahrig für äich un de, wo in äire Hüser sin un fir äiri Kinda.

25 Da hends gseit: "Du hesch üs ds Läbe grettet. Herr, schänk üs dini Gunscht u mir wei Sklave vom Pharao werde."

26 Joseph het denn aagstellt, dass es Füftel däm Pharao sött ghöre. Die Aordnig gilt hüt no in Ägypte. Nume ds Land vo dr Prieschter isch nid i Bsitz vom Pharao übere gange.

27 Israel isch witer im Land Gosene z Ägypte wohne. D Familie si dört sesshaft worde, si fruchtbar gsi und hei sich starch vermehrt.

28 Jakob het no 17 Jahr z Ägypte glebt. Är erreicht es Alter vo 147 Jahr.

29 Wo d Zyt cho isch, zu dr Israel sött schtärbe, het er sy Bueb Joseph zu sich gruefe u het gseit: "Weni i dire Gunscht stah, de leg bitte dini Hand unger mini Hüfte u zeig mir loyali Liebi u Treue. Begrab mi bitte nid i Ägypte.

30 Wenn i schtärbe, bring mi us Ägypte wäg u tribe mi im Grab vo minere Vorfahre. Joseph het gseit: "Ich werde mache, was du seisch."

31 Dann hat er gesagt: "Schwör es mir." Do schwor Joseph s ihm. Drufa het sech Israel am Chopfend vo sim Bett verbügt.