1. Samuel 20 vo 31

 1. Samuel 20 vo 31

20 David floh us Najoth in Rama, isch de aber zu Jonathan gange und het en gfragt: "Was hani denn gmacht? Was hani verboche? Wie han ich mich a dim Vater versündigt, dass ers uf mis Lebe abgsee het?"

2 "Das isch unvorstellbar! Du wirsch nid stärbe!", erwideret Jonathan. "My Vater wird nüüt unternäh, ooni s mer z verrate – egau öb's e grossi oder chlini Sach isch. Warum sött er mir das verschwige? Das wird nid gscheh."

3 Doch David schwor de no: "Dy Vater weiss genau, wi guet du vo mir dänksch, und würd säge: 'Jonathan darf das nid wüsse, es würd ne z sehr mitnäh.' Aber so wahr Jehova läbt und so wohr du lebsch: Ich bi nume e Schritt vom Tod entfernt!"

4 Druuf het dr Jonathan zum David gseit: "Was immer de willsch: I tue's für Di.

5 David bat Jonathan: "Morge isch Neumonde u dr König erwartet mi bestimmt a sire Tafle. La mi gah und i versteck mi bis übermorn Abe im Freie.

6 Faus di Vater mi sött vermisse, denn säg ihm: 'David het mi um Erlaubnis bätte, schnäu i sini Stadt Bethlehem dörfe z gah, wüu dert ds jährleche Opfer für die ganz Familie stattfindet.‘

7 We sini Antwort lutet: 'Das isch in Ordnig', de bedütet ds Friede für mi, di Diener. Aber wenn är hässig wird, chasch sicher si, dass är entschlosse isch mir z schade.

8 Zeig mir, dim Diener, loyale Liebi, denn du hesch vor Jehova e Bund mit mir gschlosse. We ig schuldig bi, de töte du mi - werum mi di Vater usliefere?"

9 "Was du da seisch, isch undänkbar!" erwideret dr Jonathan. "Weni erfahre, dass mi Vater entschlosse isch, dir z schade, wird ichs di uf jede Fall lo wüsse."

10 David het der Jonathan gfragt: "Wer wird mir Bscheid geh, falls dir di Vater e schroffi Antwort git?"

11 "Chum, mir gö i ds Freie!" het dr Jonathan David vorgschlage u so si beidi usegange.

12 Denn het dr Jonathan zum David gsait: "Jehova, dr Gott Israels, isch Ziige: Morge um di Zyt oder übermorn werdi mi Vater ushorche. Wen er dir, David fründlech gsinnt isch wird ig öpper schicke wo dir Bscheid git.

13 Wenn er dir aber schade wott und ig dir nid bscheid gibe und du di nid i Sicherheit chasch bringe, de söll Jehova es mir, Jonathan, dopplet zrügzahle. Jehova stah der zur Site, so win er's bi mim Vater ta het.

14 U du, zeig mer solangi läbe und seuber weni stärbe di gliich loyali Liebi wi Jehova si het.

15 Entziehe meines Huus¬gmeinschaft niemals dini loyali Liebi, selbst wenn Jehova alli dini Feinde vo de Erdoberflächi verschwinde lat."

16 So het dr Jonathan e Bund mit em Huus Davids gschlosse u het gseit: "Jehova wird druuf bestah, dass Davids Feinde zur Verantwortig zoge wärde."

17 Jonathan het David no einisch bi sinere Liebi zu ihm schwöre lo, denn er het ne liebt wie sich selbscht.

18 Denn het dr Jonathan zu ihm gseit: "Morge isch Neumond, u me wird di vermisse, wüu di Platz leer wird sy.

19 U übermorn wird me di ersch rächt vermisse. Gang zu dere stell wode di a däm andere tag versteckt hesch, u blib bi däm stei hie.

20 Ig wird drü pfiili a di einti site dervo schüsse aus obi dert es ziu ha wöue träffe.

21 Weni dr Diener losschicke, wird i säge: 'Gang, hol d Pfiil!' Säg i denn zu ihm: 'Da! D Pfili sy uf dere Siite vo dir, hol si!', chasch zrü cho, denn so wahr Jehova läbt: Das bedütet Friede für di, u du bisch nid i Gfahr.

22 Aber weni zu dem Junge säg: 'Da! D Pfiil sy wiiter wäg!', denn flieh, denn Jehova wett, dass de wäg gasch.

23 U was mir üs versproche hei du und ig, drvo söu Jehova für immer Züg si."

24 Auso het sech dr David im Freie versteckt. Am Nöimondstig het dr König si Platz a dr Tafle iignoh.

25 Der Kenig hockt wie gwöhnlich a dr Wand, em Jonathan gegenüber und Abner näbem Saul. Doch David Platz isch leer bliebe.

26 Saul het a däm Tag nüt derzue gseit, wüu är het sech dänkt "irgendöppis isch passiert und er isch nid dri. Ja, er isch bestimmt unrein."

27 Doch wo am zwöite Tag, däm Tag nach em Neumond, David Platz immer no leer isch gsy, het der Saul sy Bue Jonathan gfragt: "Warum isch der Sohn Isaïs geschter und hütt nid zum Ässe erschine?"

28 Jonathan git zantwort Saul: "David het uf Bethlehem welle und het mi um Erlaubnis bätte.

29 Är het gseit: 'Bitte, la mi gah, denn üsi Familie het ir Stadt e Opferfiir und mi Brüeder verlangt das i chume. Wenn ig also i dinere Gunst stah, de lah mi bitte unuffällig ga, damit i mini Brüeder cha bsueche". Deswege isch er nid a der Tafle vom Chönig erschine.

30 Da isch de Saul hässig worde uf em Jonathan u het zue ihm gseit: "Du Sohn vomene rebellische Wieb! Denksch du, i weis nid, dass du di für dä Sohn Isaïs entscheidisch – zu dinere Schand und zur Schand vo dinere Muetter?

31 Solang dä Sohn Isaïs uf der Erde lebt wirsch und dini Königsherrschaft ke feschte Bestand ha. Sorg itz derfür das er herbrocht wird. Er muess stärbe!"

32 Jonathan het sim Vater Saul entgägä: "Warum soll er stärben? Was het er denn doe?"

33 Do het dr Saul dr Speer nach ihm gschleuderet, um ne z träffe, u so het dr Jonathan gwüsst, dass si Vater entschlosse isch, dr David umzbringe.

34 Glüehend vor Zorn het de Jonathan vom Tisch uf gredt. Er het am zwöite Nöimondstag kei Bisse abe brocht, denn na war wägä David un wel nen si eigene Vater gmüetigt het.

35 Am nächschte Morge isch de Jonathan mit emene junge Diener use is Freii gange, won är sech mit em David verabredet het.

36 Jonathan het sy Diener uf gforderet: "Bitte louf u suech di Pfiil, wo i abschiebe!" Der Diener isch losgfahre und der Jonathan het der Pfiil wyt über ihn hinweg gschosse.

37 Wo der Diener a d Stell cho isch, won er der Pfyli het agschosse, het em Jonathan zue grüeft: "Isch der Pfyli nid wyter wäg?"

38 De het der Jonathan no grüefe: "Schnell! Beil di! Halt di nid uf!", woruf sy Diener d Pfiil ischsammlet u zu sym Herr zrügg isch cho.

39 Dr Diener isch völlig ahnigslos gsi, nume Jonathan u David hei gwüsst worum es isch gange.

40 Jonathan het sim Diener etz sy Waffe ge u bfahle ihm: "Gö u bringe die Sache i d Schtadt!"

41 Wo dr Diener isch gange, het sich dr David vore Stell ganz i dr nöchi Richtig Süde erhobt. Dänn isch er sech z Bode gworfe u het sech drü Mal vrbüügt, uf was di beide küsse hei u umenand hüüle, doch David het am meischte gheile.

42 Dr Jonathan het zu David gseit: "Gang in Friede, denn mir beidi hei ja im Name Jehovas gschwore: 'Jehova söll für immer zwüsche dir und mir u zwüsche dine Nachkommea u min nachkomme Züg sy.

Da het sech dr David ufe Wäg gmacht u dr Jonathan isch zrügg id Stadt gange.