1. Samuel 21 vo 31

1. Samuel 21 vo 31

21 Schpöter isch dr David uf Noba zu Ahimelech cho, em Priester, won ihm zitternd entgegetroffe het und gfrogt het: "Warum kommst du allein? Wieso isch keine bi dir?"

2 David het em Priester Ahimelech erchlärt: "Der König het mer e Uftrag gäh u gseit: 'Niemer sött vo dere Mission u mine Aawisige erfahre.'Mit mine junge Manne han i verabredet, se amene bestimmte Ort z träffe.

3 Faus dir füf Brotä zur Verfüegig stöh de gib si mir doch, oder was immer da isch."

4 Der Priester antwortet: "Normales Brot ist nicht da, nume heiligs – vorusgsetzt, die junge Manne hei sech vo Fraue färnghalte.

5 Da het David gseit: "Wie scho bi früechere Glägeheite wenni ä Fäudzug ha ungernah, si o dasmal Froue uf jede Fall vo üs färnghalte worde. We d Körper vo de junge Manne scho binere gwöhnleche Mission heilig sy, wi vil meh de hütt!"

6 Druf het ihm dr Prieschter s heilige Brot gä, denn es isch kes angers da gsi. Das Schououbrot het aber nümme vor Jehova – me hets a däm übleche Tag scho gäge früsches Brot ustuscht gha.

7 Am gliche Tag isch e Diener vom Saul da gsy – er het sech dert vor Jehova müese ufhalte. Si Name isch Doeg gsi, dr Edomiter, u är isch dr Saul oberscht Schafhirte gsi.

8 David het zu Ahimelech gseit: "Steit der es Speer oder es Schwert zur Verfüegig? I ha mis Schwert u mini angere Waffe nid mitgnoh, wüu d Mission vom Chönig soo eilig isch gsi."

9 Der Priester hat erwidert: "Wir haben hier das Schwert des Philisters Goliath, den du im Tal Ela getötet hast. Es liegt hinter dem Ephod, in ein Tuch eingewickelt. Wenn's wosch, nimms es isch s'einzige hie." "Es bessers giz nöd" het david gseit. "Gib's mer!"

10 No am glyche Dag zoge David witer un kummt uf sinere Flucht vor Saul zue Achisch, däm Kenig vu Gath.

11 D Diener vom Achisch hei zu ihrem König gsait: "Das isch doch David, de König vom Land! Isch das nid dä, wo si mit Lieder und Tänze zuegjuble hei:

 "Saul het tuusigi erschlage

u am david zehntusigi'?"

12 David het de Wort ernscht nähmä un het grossi Angscht vor Achisch gregt, däm Kenig vu Gath.

13 Drum het er sech i ihrere Gägewart vrsteut u het sech ungerne benah wie e Geischtchranke. Är het uf d Torflügel chritzlet u het i si Bart sabberet.

14 Da het dr Achisch zu syne Diener gseit: "Dir gseht doch, dass der Maa verreckt isch! Warum wett Der ne zu mir bringe?

15 Hani nid scho gnue vrreckte hie ds sech dä o no wiene vrreckte vor mir muess uffüere? Söui ne öppe i mis huus lah?"