2. Chronika 32 vo 36

2. Chronika 32 vo 36

32 Nochdem Hiskia wo alles treu usgführt het, isch dr König Sanherib vo Assyrien in Juda iigfange. Är het di befeschtigte Schtädt belageret – fescht entschlosse, se iiznäh.

2 Wo de Hiskia gseh het, dass Sanherib mit Chriegsabsichte ufem Wäg nach Jerusalem gsi isch,

3 beschlosse er nach beratig mit sine füehrende manne u krieger, d quelle usserhalb vo de stadt z verstopfe. Si hei sis Vorhabe ungerstützt.

 4 Es si viu lüt zämegholt worde und si hei aui quellene und dr wasserlouf wo dür ds land füehrt het. Si hei gseit: "Wieso söue d'König vo Assyrie viu Wasser finde, we si chöme?"

5 Hiskia het sech entschlosse dra gmacht, di iigrisseni Müur komplett wider ufzboue und Türme druf z errichte. Usse ume isch är e zwöiti Mur gsi. Är het o dr Walla vor Schtadt David gschideret u het ä huufe Waffe und Schilde afertige lo.

6 Denn het är Militärberschte über ds Volk ygstellt und het alli uf em öffentleche Platz am Schtadttor zämeglo. Er het si aagsproche:

7 "Syt muetig und starch. Hei ke Angscht u grätet nid in Panik vor em König vo Assyrie u sym grosse Heer. Uf üsere Site sy meh aus uf sire Site.

8 Er cha sich nur uf d Chraft vo Mönsche stütze, aber mir hei euse Gott Jehova uf üsere Site. Är hilft üs und kämpft für üs i de Schlacht." Damit het König Hiskia vo Juda am Volk Mut gmacht.

9 Kenig Sanherib vu Assyrien, wo sich mit syre gsamte Riichsmacht vor Lachischi befunde het, het denn Abgsandte nach Jerusalem zu König Hiskia vu Juda un de Juda in dr Schtadt un het ne usrichte lo:

10 "Das seit dr König Sanherib vo Assyrie: 'Woruf vertrauet ihr das ihr in Jerusalem bliebe wo's doch belageret isch? 11 Führet euch Hiskia nid id Irre wenn er eu ihredet: "Jehova, euse Gott, wird uns aus der Hand vom König vo Assyrie rette"? Am Ändi wärdet Der verhungere u verdurschte.

12 Isch's nid grad Hiskia gsy, wo d Höhe und Altäre vo euem Gottes besitigt und denn zu Juda u Jerusalem gseit het: "Ihr sollt euch nur vor einem einzige Altar verbüge und nume druf eui Opfer i Rauch la ufga"?

13 Wüsset Der denn nid, was i u mini Vorfahre mit allne de Völkere i de andere Länder gmacht hei? Hei ihri Götter ihres Land öppe us minere Hand chönne befreie?

14 Keine vu de Götter vu de Völker, wo vu mine Vorfahre räschtlos vernichtet worde sin, het sis Volk us minere Hand chönne rette. Wieso sött's aicha Gott chönne?

15 Löhnd euch vom Hiskia nid so tüüsche und irre füehre! Gloubet ihm nid. Bisher het ke Gott irgend es Volk oder Chünigrich us mire Hand und us dr Hand vo minere Vorfahre chönne rette. De cha öie Gott's doch no vil weniger!

16 Sini Männer schpottet wyter über Jehova, dä woorä Gott, u sy Diener Hiskia.

17 Au het da Brief gschribe, in däne er Jehova, d Gott Israels, beleidigt un agriffe het. Dodrin isch gschtande: "D Götter vu de Völker in andere Länder hän ihr Volk nit üs minere Hand rettet. Genauso wenig wird dr Hiskias Gott si Volk üs minere Hand rette."

18 Ständig hei si de Lüt vo Jerusalem, wo uf dr Muur gschtande si, i dr Sproch vor Jude lut zue. Si heis wöue Angscht u Schrecke versetze um d'Stadt chönne iinäh.

19 Sie schwätze gege d Gott Jerusalems genauso we gege de vu Mensche gmachte Götter vu d andere Velka vu d Erde.

20 König Hiskia un dr Prophet Jesaja, dr Sohn vom Amoz, bätte wäge däm jedoch immer widr un schreie zum Himmel um Hilf.

21 Da het d Jehova e Engel gschickt und sämtlichi tapfere Chrieger, Führer und Oberste im Lager vom König vo Assyrie tötet. Der het mit Schimpf un Schand i si Land zruck kehrt. Wo sa schpeter in d Tempel vu sinem Gott goht, umbringe nen sini eigene Bue mit däm Schwert.

22 So het Jehova Hiskia un d Iiwohner vu Jerusalem us dr Hand vum Assyrerkönig Sanherib un allne andere gsorgt und het derfür gsorgt, dass si ringsum Rueh hei.

23 Vieli hän Gabe fir Jehova uf Jerusalem un koschtbari Gschänk fir König Hiskia vu Juda. Alli Velka hän vu do a Hochachtig vor ihm kha.

24 Zu dere Zyt isch d Hiskia todkrank worde. Är het zo Jehova bätet, wo ne de erloert het u ihm es Zeiche gä het.

25 Hiskia isch jedoch für das Guete gsy, won er erläbt het, nid dankbar. Sy Härz isch überheblich worde, sodass Gott uf ne un uf Juda un Jerusalem zornig wore isch. 26 Hiskia het sich jedoch demüetiget, will sis Härz überheblich gsi isch – er und d Iiwohner vo Jerusalem. Drum het si Jehovas Zorn nid zur Zyt Hiskia troffe.

27 Hiskia het's schliesslich zu grossem Riichtum und zum Herrlichkeit bracht. Er bäut het Hiisa zum Ufbewahre vu Silber, Gold, koschtbare Schtei, Balsamöl, Schilde un alli andere wertvolle Gegeständ,

28 usserdäm Vorratsröim für dr Ertrag a Getreide, nöie Wy u Öl sowie Ställ für all di verschidene Arte Vieh u Ställ für d Herde.

29 Är het o Schtädt für sech bout u het ä Mengi Vieh, Kleinvieh- u Grossvehherde erwarbt, denn Gott het ihm sehr vil Bsitz gäh.

30 Hiskia isch es o gsy, dr ober Usritt vo dr Gihonquelle zueschüttet het und ds Wasser nach Weste zur Stadt Davids het abegleitet. Alles, was Hiskia gmacht het, glanget.

31 Als d Firschte vo Babylon Abgsandti zue nem gschickt hän, um sech nachem Zeiche z erkundige, wo im Land z seh gsi isch, het ne dr wahre Gott jedoch sich sälber iiglade. Är het ne wöue uf d Prob steue u gseh, wi's i sym Härz het usgseh.

32 Alles Wyter iba d Gschicht Hiskas un was sa us loyaler Liebi doe het, schteit i dr Vision vum Prophet Jesaja, vum Amoz, im "Buech dr König vu Juda un Israel".

33 Schlss isch schtirbt Hiskia un ma begrabe nen am Ufgang zue d Grabschtätte vu d Bue David. Ganz Judas un d Iwohner vu Jerusalem erwiese nem bi sinem Dod Ehri. Nach ihm isch si Sohn Manasse König worde.