2. Könige 9 vo 25

 2. Könige 9 vo 25

9 Der Prophet Elisa het denn eini vo de Söhn vo de Prophete gruefe un het zue nem gsait: "Steck dein Gwand an der Hüfte fescht, nimm die Ölfläsche hie u gang schnell uf Ramoth-Gilead.

2 We dert bisch, suech Jehu, dä Sohn vom Josaphat, em Sohn Nimschis. Gang ine, hol ne usem Chreis vo de andere Heerfüerer wäg i innerschte Ruum.

3 Gjuckt ds Öl us dr Fläsche uf si Chopf un sait zue nem: 'Das seit d Jehova: "Ich Salbe dich zum König vo Israel. Denn mach d Türe uf u lauf sofort wäg."

4 Da het sech dr Diener vom Prophet ufe Wäg nach Ramoth-Gilead gmacht.

5 Won er dert aacho isch, hei d Heerfüerer zämeghocket. Er het gsait: "Heerführer, i ha e Nachricht für di." "Für wen vo üs?", het dr Jehu gfragt. "Für di, Heerfüerer."

6 Da isch der Jehu uf gschtange u isch i ds Huus gange. Dr Diena het nem des El uf d Kopf ghockt un het erkläre: "Das sait Jehova, dr Gott Israels: "Ich salbe di zum Kenig iba Jehovas Volk, iba Israel.

7 Du söttsch ds Huus vo dim Herrn Ahab uslösche. Ich wär mi a Isebel fir des Bloet vu minem Diena, dr Prophete, un des Bloet vu alle Diena Jehovas, de sie umbringe lo het, räche.

8 Das ganze Huus Ahabs soll umkommen. Ich wird alli männliche Nachkomme Ahabs uslösche, au de Hilflose und Schwache in Israel.

9 I wirde mit em Huus Ahab s'Gliche due wi mit em Huus Jerobeams,g vom Sohn Näbat, un em Huus Baschas, em Sohn Achijas.

10 Und Issebel wärde d Hünd uf em Fäld vom Jesreël frässe, kene wird se begrabe.'" Nohär het dr Diener d'Türe öffnet u isch wäggloffe.

11 Aus dr Jehu zu de angere Heerfüehrer vom König zrügg isch cho, hei si ne gfragt: "Isch aues i Ornig? Was het dä verruckti vo dir wöue?" Er git ne zantwort: "Ihr kennet doch de Sorte Mensch un sini Art z schwätze."

12 Si entgägnet jedoch: "Das isch nid d Wahrheit! Säg üs bitte, was los isch!" Denn het er ne verzellt, was dr Maa gseit het u dass er er erchlärt het: "Das seit Jehova: 'Ich salbe dich zum König vo Israel.'

13 Da het jede schnäll sys Gwand gno u het's vor ihm uf die blanke Stufe us breit. Si hei ds Horn blase und grüefe: "Jehu isch König worde!"

14 Denn verschworet sech Jehu, dr Sohn vom Josaphat, em Sohn Nimschis, gäge Joram.

Joram het zäme mit de Israelite wäge König Hasaël vo Syrie z Ramoth-Gilead Wach ghaute.

15 Spöter het dr Kenig Joram nach Jesreël zrugg kehrt. Er het sech vo de Verletzige welle erhole, wo ihm d Syrer zuegfüegt hei, wo er gäge König Hasaël vo Syrie kämpft het. Jehu sait etze: "Wenn ihr uf minere Siete sin, len doch nemads üs dr Schtadt entkumme un in Jesreël Bricht erschtatte."

16 Denn isch dr Jehu uf si Kriegswagä gschtiegä u isch nach Jesreël gange, wo dr verwundet Joram isch. Kenig Ahasja vo Juda isch grad da gsi zum Joram bsueche.

17 Wo der Wächter uf em Turm im Jesreël Jehus Manne het gseh, het er sofort gruefe: "I gse e grosse Trupp Soldate!" Joram befah: "Schick ne e Riter entgäge! Er söll si fröge ob si z'Friede chöme."

18 Der Ryter ritt zu nene und het gsait: "Dr König laht frage, ob Der z Friede chömmet." "Was weisch du scho vo Friede?", het dr Jehu erwideret. "Riit hinter mir här!"

Der Wächter het brichtet: "Der Bote het d Manne erreicht, aber er chunnt nid zrü."

19 Do isch e zweite Ryter losgschickt worde. Won er aacho isch, het er gseit: "Der Kenig laht frage, ob der z Friede chunnt." "Was weisch du scho vo Friede?", het Jehu erwideret. "Rytte hinger mir her!"

20 Der Wächter het wider brichtet: "Er het d Manne erreicht, aber er chunt nid zrügg. U ihre Aafüerer fahrt wi ne Wahnsinnige – wi der Jehu, der Enkela vom Nimschi."

21 Druf bfahl Joram: "Spann an!", u sis Kriegswage isch agspannt worde. König Joram vo Israel und König Ahasjas vo Juda sy jede i sym Kriegswaage Jehu entgäge gfahre. Si hei mit ihm uf em Fäud Nabothst us Jesreël zäme troffe.

22 Won Joram Jehu gsee het, het er gfragt: "Chunnsch z Friede, Jehu?" Är het entgägnet: "Wie chas Friede gä, solangs d Prostitution u di vile Zauberie vo dire Mueter Isebel git?"

23 Sofort het dr Joram mit sym Waage umetreit u het wele flüge. Er het der Ahasja zuegrefft: "Me het üs iigleit, Ahasja!"

24 Jehu het nach sim Boge griffä u isch ds Joram ä Pfiili zwüsche d Schultere gschosse. Dr Pfiil het sis Härz dürebrocht u Joram het i sim Waage zäme bracht.

25 Jehu het itz zu Bidkar gseit, sym Adjutante: "Nimm ne und rief ne ufs Fäud vo Naboth us Jesreël. Erinnersch di no? Du un ich, mir sin zämme hinder sinem Vater Ahab hergfahre, als Jehova akündige lo het:

26 ""So woor i ds Bluet vo Naboth u sine Söhnli geschter gseh ha", erklärt Jehova. "Ich wird mit dir uf däm Fäud abrächne", erklärt Jehova.Auso nimm ne jitz und rüf ne uf das Fäud, so wi Jehova es gseit het."

27 Als König Ahasjab vom Juda het gmerkt, was vor sech ging, isch er uf em Wäg richtig Gartehuus gfloge. (Später het d Jehu verfolgt u het gsaid: "Tötet ne au!" Da hends ihn i sim Wage verwundet woner nach Gur bi Jibleam het wele uechefahre. Ahasja floh jedoch wyter bis Megiddo und stirbt det.

28 Sini Diena bringe nen in nem Wag nach Jerusalem un begrube nen in sinem Grab bi sinene Vorfahre in dr Schtadt David.

29 Ahasjae isch im 11. Jahr vom Joram gsi, em Sohn Ahabs, König vo Juda.

30 Jehu isch denn nach Jesreël cho u Issebel het devo ghört. Da het sie sich d Auge mit schwarzer Farb gschminket, het ihres Haar zrächt gmacht u het usem Fänschter gseh.

31 Wo der Jehu dürs Tor isch cho, het si ihm zue grüefe: "Isch es mit em Simri, wo sy Herr umbracht het, guet usgange?"

32 Jehu het zum Fänschter u het gheisse: "Wer isch uf mire site? Wär?" Sofort hei zwöi oder drü Hofbeamte zu ihm abegluegt.

33 "Werft sie ab!" bfahret er. Do werfe sie Isebel abe. Ihr Bluet het gege d Mauur un d Ross gschprützt, un er het sie vu d Ross zertrample lo.

34 Nochher isch d Jehu inegange u isse u trunke. Denn het er gseit: "Kümmeret euch doch bitte um die huere Frou und begrabet sie. Immerhin isch sie e Königstochter."

35 Doch wo si hei wöue begrabe, hei si nume no ihre Schädel u ihri Händ u Füess gfunge.

36 Wo si zrugg cho sin und s ihm brichtet hän, het er gsait: "Damit erfülle sich die Wort Jehovas, wo er durch si Diener Elia aus Tischbe übermittle het: 'Hunde wäre s Fleisch Isebel uf em Feld vum Jesreël frässe.

37 U di Lyche Isebel wird uf em Fäud vom Jesreël z Dünger wärde, damit niemer cha säge: "Das isch Isebel.