2. Moses 10 vo 40

2. Moses 10 vo 40

10 De het d Jehova zu Moses gseit: "Gang zum Pharao ine, denn i ha zuegloh, dass sis Herz und s Härz vo sire Diener hert wird, damit i di Zeiche direkt vor ihm cha vollbringe

2 u damit du dini Böhn u Änkle chasch verzeue, wie streng i mit Ägypte umgange bi u weli Zeiche i bi de Ägypter voubracht ha. Und ihr werdet ganz bestimmt erkenne, dasi Jehova bi."

3 Da si Moses und Aaron zum Pharao inne gange und hei ihm teilt: "Jehova, der Gott der Hebräer, het gseit: 'Wie lang weigerisch du dich no, dich mir z unterwerfe? Lah mis Volk ga damit's mir diene cha.

4 Wiu we du di witer weigerisch mis volk la zieh, de schicki morn heuschrecke i dis land.

5 Si wärde d Erdoberflächi bedecke, so dass me de Bode nümm cha gseh. Sie wärde alles frässe, was de Hagel überstande het u für üch übrig isch blibe. Si wärde o aui öiri Bäum abfrässe wo ufm Fäud wachse.

6 Dini Hüüser, d Hüüser vo dine Diener und d Hüüser i ganz Ägypte wärde so vou vo ihne sy, wi's dini Vätere u Grossvätter bis hüt i däm Land nid gseh hei. Damit het sech Moses umekreckt u isch vom Pharao wägg.

7 De hei d'Deener vom Pharao zu ihm gseit: "Wie lang wird dä Maa no e Bedrohig für üs si? Lönd d'Männer ga damit si d'Jehova, ihrem Gott, diene chöi. Merksch no nid dass Ägypte ruiniert isch?"

8 Do sin Moses un Aaron zum Pharao zruck gholt worde, un er sait zue nene: "Gehend, dient Jehova, aicha Gott. Aber wer vu äich wird eigentli mitgoh?"

9 Moses het antwortet: "Eusi Junge und Alte, eusi Buebe und Töchter, üsi Schaf und Rinder. Mir wärde nämlech es Fäscht für Jehova fiire.

10 Dr Pharao het ihne entgägnet: "Falls ig euch und Euri Ching jemals loufe, de isch d Jehova würklich a eurer Site! Isch doch klar, daser bösi Absichte heit.

11 Nei! Nume eui Männer dörfe ga und d Jehova diene, denn das hender verlangt." Demit het dä Pharao sie usewerfe lo.

12 Jehova het itz zu Moses gseit: "Streck dini Hand über Ägypte us, damit d Heuschrecke is Land chöme und di ganz Vegetation uffrässe – alles, wo de Hagel übrig glo het."

13 Sofort het dr Moses sy Stab über Ägypte usgschreckt, wo d Jehova dr ganz Tag und di ganz Nacht lang e Oschtwind über ds Land het lo weh. Wo der Morge isch cho, het der Oschtwind d Heuschrecke mitbracht.

14 Si fyle über ganz Ägypte här u lege sech überau im Gebiet vo Ägypte nieder. Es isch verheerend gsi. Nie vorher hets so viu Heuschrecke gä u es sött o nie wider so viu gä.

15 Si hei di gsamti Erdoberflächi bedeckt – das Land isch schwarz gsi vo Heuschrecke. Sie frässe alles ab, was im Land gwachse isch, un alli Frücht uf de Bäum, wo d Hagel überschtande hän. A de Bäum un de Pflanze in ganz Ägypte isch nüt Grüens me gsy.

16 Schnell het dr Pharao Moses un Aaron zue sich gruefe un het gsait: "I ha gege Jehova, eire Gott, un gege äich gsindigt.

17 Nun vrgäbe mer bitte mini Sünde – nume das einisch – u flat zu Jehova, eue Gott, dass er mi bloss vo dere tödleche Plage befreit."

18 Da isch er vom Pharao wägg gange u isch zu Jehova gfloge.

19 Jehova het denn veralasst, dass sich dr Wind dreiht und zumene sehr starche Westwind isch worde. Är het d Heuschrecke weggnoh u het si is Rote Meer gwählt. Nid e einzigi Heuschrecki isch im gsamte Gebiet vo Ägypte übrig blibe. 20 Jehova het aber zue gha, dass sich ds Härz vom Pharao verhärtet het, und är het d Israelite nid lo goh lo.

21 Drufa het d Jehova zu Moses gseit: "Streck dini Hand zum Himmel us, damit sech dunkuheit uf Ägypte leit. D Dunkelheit söll so dicht si, dass me se cha fühle."

22 Sofort het d Moses sini Hand zum Himmel us gschreckt und dichtti Dunkelheit het sech drü Täg lang über ganz Ägypte gleit.n

23 Niemer het de angere chönne gseh u drü Täg lang het niemer si Platz verliere. Aber wo d Israelite gwohnt hei, hets überall Liecht gä.

24 Da het de Pharao Moses zu sich gruefe und het gseit: "Goht, dient Jehova. Nur euri Schaf und Rinder müend do blibe. Euri Chinder chöit dir o mitnäh." 25 Doch Moses erwideret: "Du sälber wirsch üs au Tier für Brandopfer und anderi Opfer geh, und mir werded si Jehova, eusem Gott darbringe.

26 Euses Vieh wird ebefalls mitgah. Nid es Tiera därf zrublibe, denn mir wäre ä baar für d Aabetig Jehovas, unseres Gottes, verwende. Und mir wüssed erscht, was mir Jehova opfere, wenn mir dert aacho si.“

27 Da het d Jehova zue gha, dass sech s Herz vom Pharao verhärtet het, und är isch nid parat gsi, si go z loh.

28 De Pharao het gseit: "Gang mir us de Ouge! Versuech nie wider, vor mir z erschiine! Denn a dem Tag wo du vor mir erschiinsch wirsch stärbe."

29 Druf erwiderti Moses: "Wie du gseit hesch, werde i nie wider versueche, vor dir z erschine."