2. Samuel 12 vo 24

 2. Samuel 12 vo 24

12 Jehova het drum d Nathan zum David gschickt, wo denn zu ihm inegange isch u gsait het: "Inere Stadt hei zwo Manne läbt – der eint rich, der ander arm.

2 Dä Ryche het sehr vil Schaf u Rinder gha,

3 aber de Arme besockt nume es einzigs chlises wiblichs Lamm wo er sech kauft het. Er het ghaue u pflägt un isch bi ihm un sini Buebe gross. Des Lamm hasst vu däm kleine Ässe, des er ka het, trunke üs sinem Bächer un schloft in si Arme. S isch fir nen wore we ä Dochta.

4 Ei Tag het dr Riich Bsuech becho, aber är het kes vo sine eigete Schöfli u Rinder wöue nä für em Reisende chli vorzsetze. Stattdesse het da s Lamm vum arme Maa gnoh un het s für si Gascht gmacht."

5 Da isch de David sehr hässig worde über e Maa und het zum Nathan gseit: "So wohr Jehova läbt: Der Maa, der das tah het, verdient de Tod!

6 Und är söll ds Lamm vierfach erstatte, wüu är so ghandlet het u kes Mitgfüeu het gha."

7 Druuf het dr Nathan zum David gseit: "Du bisch dä Maa! Das seit Jehova, dr Gott Israels: 'Ich sälber ha di zum König vo Israel gsalbt u di us dr Hand Sauls befreit.

8 Ig bi gwillt gsi, dir s'Huus vo dim Herrn z'gäh u dir d'Froue vo dim Herrn i d'Arme z'lege, u i ha dr d'Herrschaft über Israel und Juda gä. U aus ob das no nid gnue wär hani no viu meh wöue für di tue.

9 Wieso hesch Jehova verachtet und öpis ta wo er verbütet? Du hesch de Hethiter Uria mitem Schwert tötet! Dür ds Schwert vo de Amoniter hesch ne umbracht und de sini Frou ghürate.

10 Ds Schwert wird nun nie meh vo dim eigene Huus weiche will du d Frau Urias vom Hethiter zu dinere Frou gmacht und mi dadurch verachtet hesch.'

11 Das seit Jehova: 'I bringe Unglück über di us dim eigete Huus. Vor dine eigene Ouge nimi der dini Froue wäg u gibe se nem angere Maa u er wird sech am hellichte Tag zu ihne legge.

12 Du hesch heimlich ghandlet, i degege wirde das vor ganz Israel und am hellichte Tag tue.'"

13 David het denn zum Nathan gseit: "Ich ha gege Jehova gsündigt", woruf Nathan erwideret het: "Jehova vergit dir dini Sünde. Du wirsch nid stärbe.

14 Dennoch: Will du dich i dere Sach üsserst respektlos gegenüber Jehova verhalte hesch, wird de Sohn, wo dir grad gebore worde isch, ganz bestimmt stärbe."

15 Aschlüssend isch Nathan hei gange. Jehova het das Chind gschlage, wo Urias David het, mitere Krankheit.

16 David het gflegt für d Junge zum wahre Gott. Er het schtrikt, isch ine gangä und isch Nacht bliebe uf em Bode.

17 Di Älteschte vu sinem Hus beugte sich iba nen un vusuecht hän, nen vum Bode ufzrichte, aber er weigeret sich un isst nit mit ne.

18 Am sibte Tag isch das Chind gstorbe, doch David Diener hei Angst gha, ihm das mitzteile. Si hei gseit: "Wo ds Ching no am Läbe isch gsy, hei mir mit ihm gredet, u är het nid uf üs ghört. Wie chöi mir ihm de jitz säge, dass das Chind gstorbe isch? Nid dass er irgendöppis Schrecklechs tuet!"

19 Wo sini David sini Diener mitenand fliischter gseh het, isch ihm klar worde, dass das Chind nümm glebt het. Dr David het sie gfragt: "Isch ds Chind gstorbe?" woruf si antworte: "Es isch gstorbe.

20 Da isch David vom Bode uufgwösche, het sech mit Öl iigwächslet u het sini Chleidig gwächslet. Denn isch er zum Zelt Jehovas gange und het sech nieder gworfe. Zrü in sym Palascht, het er sich öppis z ässe lo bringe und z ässe.

21 Sini Diener hei ne gfragt: "Warum hesch di so verhalte? Solang ds Chind glebt het hesch gfaschtet u di ganz Zyt brüelet. U chuum isch ds Chind gstorbe, steisch uf u issisch öppis."

22 Är het erwideret: "Solang das Chind läbt, hani gfäschtet u di ganz Zyt grännet, wül i mer dänkt ha: 'Wär weiss? Vilech schänkt Jehova mir sini Gunscht u laht ds Ching am Läbe.'

23 Jetz, wo's gschtorbe isch, warum sölli da faste? Chanis de zrü hole? I wirde zu ihm gah aber es wird nid zu mir zru cho."

24 David het dnoh sini Frau Bathseba tröschtet. Er isch zue nere inä gange un legt sich zue nere, un schliesslich het sie ä Bue zue d Welt brocht, wo d Name Salomo gregt het. Jehova het ne liebt

25i und het durch d Prophete Nathan usrichte lo, das me ne Jehova zueliebe soll Jedididjah nenne.

26 Joab het wyter gäge ds ammonitische Rabba kämpft u het d Königsstad eroberet.

27 Druf het Joab Boten zu David gschickt u het ihm usrichte lo: "I ha gege Rabba kämpft u d Wasserstadt eroberet.

28 Ruef itz di überige Soldate zäme, belagere d Stadt u nimmsch se ii. Süsch bini dä, wo si eroberet, u das Ganze wird mir zuegschribe."

29 David isch also alli Soldate zoge, het sech uf nach Rabba gmacht, het gäg d Stadt kämpft u het se eroberet.

30 Denn het er d Krone vom Malkams Grind gno und si isch ihm ufgsetzt worde. Si het us em Talent Gold bestande und isch mit koschtbare Stei verziert gsi. Usserdäm het dr David ir Stadt riichi Büüti gmacht.

31 D Bewohner het er wäggfüehrt, het si mit em Zersäg vo Stei beschäftiget, het si mit scharfe Isewärchzüüg u Iisenäscht la schaffe u Ziegel herschteue. So het da's mit alle Schtädt vu d Amoniter gmacht. Schliesst er mit däm ganze Heer nohch Jerusalem zruck.