2. Samuel 18 vo 24

2. Samuel 18 vo 24

18 David het nun sini Männer zöut u setzt Oberscht vo Tuusigschafte u Oberschte vo Hundertschafte über sie ii.

2 E Drittel vom Heer het er under d Befähl Joabs gschtellt, e Drittel unter e Befähler Abischais, Sohn vom Zeruja un Brüeder vom Joab un e Drittel unter dr Befehl vum Gatitter Itai un het si usrücke lo. Denn het der König zu de Manne gseit: "I wirde mit Öich zieh.

3 Doch si hei es gwandet: "Du darfsch nid i Kampf zieh! Wüu we mir müesse flüge, interessiert das d Feinde nid, u we d Heufti vo üs stirbt, interessiert si das o nid. Aber du bisch soviu wärt wi 10'000 vo üs.g

 Es wär deshalb besser we üs vor Stadt us Verstärkig schicksch."

4 Der König het zu ne gseit: "Was Ihr geng fürs Beschte haltet, werdi tue." Är het sech näb ds Schtadttor gsteut u aui Manne hei nach Hundertschafte u Tuusigschafte gordnet usglöst.

5 Dänn hei Joab, Abischai und Ittaai vom König d Order übercho: "Goht mir zulieb schoend mit em junge Maa Absalom um."

 Alli hei es ghört wo dr König aune Oberste dä Befähl het gä.

6 Die Truppe hei de gäge Israel is Fäud zoge, und d Schlacht het im Wald vo Ephraim stattgfunde.

7 Dört isch Israel vo de Manne Davids bsiegt worde und erlitt e schweri Niederlag – 20'000 aagfiele.

8 Die Schlacht het sech über di ganzi Region usbreitet gha. A dem Tag si meh Manne dür d Gfahre vom Wald umcho als dür ds Schwert.

9 Schliesslich trait Absalom uf David Männa. Des Multa, uf däm er ritt, kummt unda dicke Äscht vumä grosse Baum, un Absalom bliebt mit däm Kopf im Geischt hänge. Sy Multier isch witer gloffe und är het ir Luft baumlet.

10 Des het öpper gsähne un het zue Joab gsait: "Stell dir vor! Ich ha Absalom imene grosse Baum hänge."

11 Druf het dr Joab zu däm Maa gseit: "We du das gseh hesch, werum hesch ne de nid uf dr Stell tötet? I hätt dr liebend gärn zäh Silberstückli und e Gürtel drfür gäh."

12 Doch der Maa hät Joab antwortet: "Sälbscht für 1000 Silberstück würi nid d Hand gege de Sohn vom König erhebe. Mir hei doch ghört, wi der König dir, Abischai und Ittai befohle het: 'Wär der o sy, passt uf e jung Maa Absalom uf!'

13 Hätt i mi nid dra ghaute, sondern ihm ds Läbe gno, de wär das em König niemaus verborge blibe, u du hättsch mi nid i Schutz gno."

14 Joab het nume gmeint: "I wird keni Zyt meh mit dir vergede!" Er nimmt dräi schtürz in d Hand, lauft zum Absalom, der noh läbend am grosse Baum higoht, un schtoht sie nem ins Herz.

15 Denn si zäh waffeträger joabs cho u hei uf absalom iigschlüge bis er tot isch gsi.n

16 Joab isch jetzt ds Horn bliebe und d Manne hei d Jagd uf Israel i gsteut und hei zrü kehre. Er het ne iihalt bbot.

17 Si hei Absalom gno, werfe ihn im Wald ine grossi Grube u hüfte über ihm e riesige Steihuufe uf. Alli Manne Israels floh hei.

18 Absalom het scho zu syne Läbzyte e Süüle gno und im Königstal für sich ufgschteut, wüu er het gsait: "I ha ke Sohn, wo d Erinnerig a mi Name chönnt fortlebe." Auso het är d Süle nach sech säuber bannt u si wird bis hütt "Absaloms Dänkmaal" gnennt.

19 Ahimaaz, dr Sohn vu Zadok, het gsait: "Lass mi bitte zum König laufe un ihm d Nochricht bringe. Schliesslich het ihn Jehova vu sinene Feind befreit un so fir Grechtigkeit gsorgt."

20 Doch Joab het erwiteret: "Das chunt nid afrog! Chasch irgendwenn anders e Nachricht bringe - aber dämmau nid. Immerhin isch ja dr Sohn vom König gstorbe.

21 Druf het dr Joab eim Chuschite bstellt :u "Lauf los und sag dem König, was du gseh hesch!" Dr Kuschi het sech vor Joab verbüted u het devo gjaggt.

22 Ahimaaz, dr Sohn vo Zadok, het Joab aber no einisch bäit: "Egal was passiert, la mi bitte o dert häre loufe, hingerem Chuschite häre." Doch Joab het e gwandt: "Wieso, mi Sohn? Es git für di doch nüt z brichte."

23 Doch är het druf gschtande: "Was o immer passiert, lass mi los renne." Do het dr Joab gsait: "Louf!" Ahimaaz het dürne Jordanbezirk rennt und het schliesslech d Chueschte überhout.

24 David isch zwüsche em innere un em üssere Schtadttor ghockt, wo dr Wächter uf ds Dach vom Tor vo dr Stadtmuur isch gschtige. Är het Usschou ghaute u het ä einzelne Maa selle renne.

25 Der Wächter het em Chönig zue gruefe u het ihm daas gmäudet, woruuf der Kenig gseit het: "Wen er allein ist, bringt er eine Nachricht." Während der Bote nächär isch cho,

26 het der Wächter no e angere Maa gseh renne. Er het em Torwächter zue gruefe: "Da! No eine, wo allei rennt!" Der Kenig het gmeint: "Ou är bringt e Nochricht.

27 D Wächter het brichtet: "Nach däm, was i gseh, louft der erscht Maa wi Aimaaz, der Sohn vom Zadok." Da het dr Chenig gseit: "Das isch en guete Maa, er het bestimmt gueti Nachrichte.

28 Ahimaaz het em König zue grüeft: "As isch guet!" Un na vubiegt sich vor däm Kenig mit däm Gsicht zue d Erde un het gsait: "Di Gott Jehova soll priese wäre, mi Herr un Kenig! Er het dir de Männa, de gege di rebelliert hän, üsglieferet hän."

29 "Isch mit däm junge Ma Absalom alles in Ordnig?", het sich der Kenig erkundigt, un Ahimaaz git zantwort: "Es het ä grosse Tumult gäh, als Joab dr Diena vum Kenig un mi, di Diena, gschickt het, aba i weiss nit, was do los isch."

30 Druf het der König gseit: "Gang zur Syte, stell di hie häre!" So isch er zur Syte u blybt.

31 Jetz isch dr Kuschi iigroffe u mäldet: "My Herr und König, nimm folgendi Nachricht entgäge: Hüt het d Jehova di us dr Hand aller befreit, wo gäg di rebelliert hei, und so für Grechtigkeit gsorgt."

32 Der König het aber vo däm Kuschite wöue wüsse: "Isch mit em junge Ma Absalom alles in Ordnig?" Der Kuschi antwortet: "So wie em junge Maa söu s aune Finde vo mim Herr u Königs ergah und aune, wo gäg di hei welle rebelliert und der schade!"

33 Ufgwühlt isch dr Chönig ufe zum Dachzimmer über em Toreingang gange. Derby het er hüült un het schtändig gseit: "My Bueb Absalom, ach, mi Bueb, mi Bueb Absalom! Wär i doch bloss a diner Stell gschtorbe, Absalom, mi Bueb, mi Bueb!"