Aposchtelgschicht 10 vo 28

Aposchtelgschicht 10 vo 28

10 In Cäsarea itze hets e Maa mit Name Kornelius geh, e Offizier vo de sogenannte italiische Einheit.

2 Er isch e tüüfgläubige Mensch gsi wo mit syre ganze Huusgmeinschaft Ehrfurcht vor Gott het gha. Er het oft öppis für d Arme gäh und het immer wieder zu Gott gflehnt.

3 Für di 9. Stund vom Tag het er ire Vision ganz dütlech gseh, wi ne Ängel Gottes zu ihm iecho u het gseit: "Kornelius!"

4 Kornelius het ne erschrocke a u gfragt: "Was isch, Herr?" Er het gsait: "Dini Gebete sin zue Gott ufgstiege un het dini Gabe fir di Arme bemerkt un er bhaltet se in Erinnerig.

5 Schick etze Manne nach Joppe, un lah ä Maa namens Simon hole, wo o dr Petrus gnennt wird.

6 Er isch z Gast bim Simon, emne Gerber wo es Huus am Meer het."

7 Sobald der Engel, wo mit ihm gschwätzt het, wäg isch, het er zwöi vo sine Diener und e tüüfgläubige Soldat us de Reihe vo sine Bedienschtete grüeft.

8 Er het ne aues verzeut u het se nach Joppe gschickt.

9 Während si am nächschte Tag ihri Reis fortsitze u sech dr Schtadt nähreret hei, isch dr Petrus um die 6. Stund uf ds Dach vom Huus zum z bätte.

10 Doch är het grossi Hunger übercho u het öppis welle esse. Während me s'Ässe z'bereitet het, isch är in Trrance gfloge.

11 Är het d Himmel offnet u so öppis wienes grosses Liinetuech abächo. Äs isch a sine vier Zipfle uf d Ärde abegloh worde.

12 Darin ware alli meglicha vierfussige Tier un Reptilien dr Erde un Vegel vum Himmel.

13 Denn het e Schtimm zu ihm gseit: "Stehn, der Petrus, schlachte u iiss!"

14 Petrus aber erwiteret: "Uf ke Fall, Herr! I ha no nie öppis verunreinigtes oder Unreins gesse.

15 D Stimm het es zwöits Mal zu ihm gredt un het gsait: "Hör uf, das als verunreinigt z bezeichne, was Gott greinigt het.

16 Das isch no es dritts mal gsi u grad druf isch das ganze i Himmel ufegno worde.

17 Wo em Petrus no het rätschtlet, was d'Vision, won er gha het, wohl bedütet het, hei sech o scho d'Männer, wo de Kornelius gschickt het, nach em Simons Huus u si dert am Tor gstande.

18 Sie hend grüefe und frögt ob de Simon, wo au de Petrus gnennt wird, dört zum Gast seig.

19 Während em Petrus no über d Vision nochdänkt het, het der Geischt gseit: "Lueg! Da sy drei Manne, wo di sueche.

20 Auso stand uf, gang abe u mach di mitne ufe Wäg. Du bruchsch überhoupt ke Bedänke z ha, denn ig ha se gschickt."

21 Do isch dr Petrus zue d Manne abe gange un het gsait: "I bi dr Maa, den Ihr sueche! Wurum sinder do?"

22 Si antwortete: "Kornelius, e Offizier, e grächte, gottesfüürchtige Maa, über de im ganze Volk vo de Jude guet gschwätzt wird, vo Gott durch e heilige Engel d Aawiesig übercho, dich i sis Huus hole z lo und sich azlose, was d säge hesch."

23 Do het er se da bschlosse u het se aus Gäscht ufgnoh.

Am nächschte Tag isch er ufgschtande u het sech mit ne ufe Wäg gmacht. Ä baar vo de Brüeder us Joppe hei ne begleitet.

24 Täg drufabe het är ds Cäsarea iitroffe. Dr Kornelius het si natürlech scho erwartet u het sini Verwandte u äng Fründe gha.

25 Wo em Petrus ytroht, isch ihm Kornelius entgäge cho, isch ihm z Füess gfange u het ihm sini Ehrerbietig erwiesst.

26 Petrus aber zoge nen höch u het gseit "Stehn uf, i bi o nume ä Mönsch."

27 Während är sech mit ihm ungerhaute, isch är iigange u het dert viu Lüt vor gfunge wo sech versammlet hei.

28 Er het zue nene gseit: "Dir wüsset ja, dass es amene Jude nid erloubt isch, mit emene Mönsch vomene andere Volk umgang z ha oder zgah. Doch Gott het mir zeigt, dass ich kei Mensch verunreinigt oder unrein nenne söll.

29 Auso bi ganz ohni Widerred cho wo me mi gholt het. U itz möcht i gärn wüsse warum i här cho sett."

30 Druf het Kornelius brichtet: "Woni vor vier Täg genau zur glyche Stund – zur 9. Stund – betätte, isch uf einisch ä Maa im ne glänzende Gwand vor mir gstande

31 u het gsait: 'Kornelius, dis Gebet isch erhört worde und Gott het dini Gabe für die Arme i Erinnerig bhalte.

32 Schick also öpper nach Joppe u laht dr Simon hole, wo o dr Petrus gnennt wird. Er isch bim Simon, eme Gerber, z Gast, wo sis Huus am Meer liegt.'

33 Da hani grad öpper zu Dir gschickt u bisch so fründlech gsi daher zcho. Itz sy mir alli vor Gott awesend zum ghöre, was du üs im Uftrag Jehovas alles sötsch säge."

34 Druf het dr Petrus aagfange rede. Är het gseit "Jitz verstahni würklech, dass Gott nid parteiisch isch,

35 sondern dass är i jedem Volk dr Mönsch ahnimmt, dr Ehrfurcht vor ihm het u tuet was richtig isch.

36 Er het sys Wort a d Söhn Israels gschickt, um ne di gueti Botschaft vom Friede dür Jesus Christus z verkünde – der isch der Herr vo aune.

37 Ihr wüsset, wovu nach dr Taufi, d Johannes predigt het, zersch z Galiläa u de in ganz Judäa d Red isch gsy:

38 vu Jesus üs Nazareth, we Gott nen mit heiligem Geischt un Kraft salbt un we er durchs Land zoge het, Guetes doe un alli, de unda däm Deufel liet, gsund gmacht het, wel Gott nem zue d Siete isch.

39 Un ma sin Ziige vu all däm, was sa im Land dr Jude un au in Jerusalem doe het. Aba sie bringe nen um, indem sie nen an ä Schtamm hänge hän.

40 Gott het ne aber am dritte Tag uferweckt und ne offebar wärde –

41 nid am ganze Volk sondern üs, de vo Gott zuvor bestimmte Züg. Mir hei mit ihm gässe u trunke nachdäm er vo de Tote uferstange isch.x

42 Ou het er üs dr Uftrag gäh, em Volk z predige un gründlech z bezüge, dass er dä isch, dr Gott zum Richter vo dr Läbige un dr Tote bschtimmt het.

43 Was nen betrifft, beziige alli Prophete, dass jedem, der a nen glaubt, durch si Name d Sinde vugäbe wäre."

44 Während Petrus noh iba des Ding schwätzt, isch dr heilige Geischt uf alli kumme, de des Wort Gottes ghärt hän.

45 Di beschnittene Gläubige, wo mit em Petrus sy cho, hei gstunke, wüu ds Gschänk vom heilige Geischt o uf Lüt us anderne Vöuker usgosse isch worde.

46 Si hei nämmlech i frömde Sprache ghärt schwätze un Gott vuherrleche. Druf het Petrus gsait:

47 "Cha öpper dene Mönsche, wo dr heilig Geischt ebeso empfange hei wie mir, ds Wasser für d Toufi verwigere?"

48 Un na het aagordnet, sie im Name Jesus Christus z taufe. Den hän sie nen bittet, ä baar Däg dzbliibe.