Aposchtelgschicht 13 vo 28

Aposchtelgschicht 13 vo 28

13 In dr Vusammlig in Antiochia het s etze Prophete un Lehrer ge: Barnabas, Simeon, au Niger gnennt, Lucius vu Kyrene, Manaën, der mit däm Bezirksherrscher Herodes erzoge worde isch, un Saulus.

2 Während si Jehova dient hei und faschtet, het dr heilig Geischt gseit: "Sonderet mir Barnabas und Saulusd für die Ufgaba us, won i se bruefe ha."

3 Nachdem si gfaschtet u bätet hei, hei si ne d Händ uf gleit u hei si wäg gschickt.

4 Die Manne wo vom heilige Geischt usgsandt worde si, si de uf Seleukia abe gange u hei vo dert uf Zypern gsäglet.

5 In Salamis aacho, hei si ds Wort Gottes agfange i de Synagoge vo de Jude z verkünde. Als Begleiter hei si Johannes derbi gha.

6 Nachdem si di ganz Insle bis uf Paphos hei durezoge, hei si ä Jude namens Bar-Jesus, der ä Zauberer und ä fautsche Prophet war.

7 Er het sich bi däm Prokonsul Sergius Paulus gfunde, amene intelligänte Maa. Der het Barnabas un Saulus zue sich refe, wel er unbedingt des Wort Gottes het wölle ghöre.

8 Doch Elymas, wo Zauberer (so wird sy Name übersetzt), het ne Widerstand afo leischte. Är het der Prokonsul vom Glaube probiert abzhalte.

9 Saulus, der au Paulus gnennt wird, wird mit heiligem Geischt erfillt un sieht nen mit feschtem Blick a.

10 Er het gseit: "Du Sohn vom Tüüfel, du Betrüger und Schurke vo de schlimmste Sorte, du Feind vo allem, wo grecht isch – losisch ächt uf, die grad Wäg Jehovas zverdräie!

11 Pass uf! Du wirsch Jehovas Hand z gspüre becho. Du wirsch blind sii unds Sunneliecht e Ziit lang nöd gseh." Sofort het er dicht Näbel vor Ouge gha u de isch alles dunkel worde. Är isch umehänge u het öpper gsuecht, wo ne ar Hand würd füehre.

12 Wo dr Prokonsul gsäh het, was gscheh isch, isch er gläubig woorde, denn er isch beidruckt gsi vu dr Lehr Jehovas.

13 Paulus un sini Begleiter schtache dann vu Paphos üs in See un kumme nohch Pergeh in Pamphylien. Johannes aba trennt sich vu nene un kehrt nohch Jerusalem zruck.

14 Si degäge vo Perge wyter zoge u sy nach Antiochia z'Pisidie cho. Am Sabbat sys i d'Synagoge u hocket sech.

15 Nohch dr Vorläsig üs däm Gsetz un d Prophete len d Vorschteher vu d Synagoge nene usrichte: "Männer, Brüeder, wenn ihr jemads Wort dr Ermuetigung fir des Volk hän, dann schwätzt."

16 Do schtoht Paulus uf, git mit dr Hand ä Zeiche un sait: Männa, Israelite un ihr andere, de ihr Ehrfurcht vor Gott hän, härt zue!

17 Dr Gott vo däm Volk Israel het üsi Vorfahre uusgwählt. Er het se zumene mächtige Volk gmacht, wo si in Ägypte aus Frömde hei lebe, und het se mit erhobenem Arm vo dert usegfüehrt.

18 Während ere Zyt vo ungefähr 40 Jahr er het är se ir Wildnis vertruckt.

19 Nochdem är sibe Völker im Land Kanaan vernichtet het, het är ne ihres Land als Erbe zue teilt. 20 Das alles isch während öppe 450 Jahr gsi. Dnohch git er ne Richta bis zum Prophete Samuel.

21 Wo si de e Chünig hei verlangt, het Gott ne Soul, dr Sohn vom Kisch, e Maa usem Stamm Benjamin – für 40 Jahr.

22 Nachdäm er ne entfernt het, het er David zum König gmacht über sie. Ihm het da folgends Zügnis gschtellt: 'Ich ha David gfunde, dr Bueb vum Isaï, ä Ma nohch mim Herz. Er wird alles tue, was i will.'

23 Wie versproche het Gott für Israel us dr Nochkommeschaft däm Maa e Retter fürebrocht, Jesus.

24 Vor dere uftrat het dr Johannes däm ganze Volk Israel öffentlech d Toufi aus Symbou vor Rue predigt.

25 Gege Endi vo sim Dienst het der Johannes denn gseit: 'Was dänket Der, wer i bi? I bi nid dä, wo ihr mi haltet. Aber lueg, nach mir wird eine cho, u i bi nid würdig, ihm d Sandale vo de Füess loszbinde.'

26 Männa, Brüeder, ihr Nochkumme üs dr Familie Abrahams, un ihr andere, de ihr Ehrfrucht vor Gott hän, uns isch d Botschaft vu der Rettig gschickt worde.

27 D Iiwohner vo Jerusalem u ihri Vorsteher hei das nid erkannt. Als sie aba als Richter uftrote, het sich erfillt, was vu d Prophete akündigt wird un jede Sabbat vorgläse wird.

28 Obwou si ke Grund fürnes Todesurteil hei gfunge, hei si vom Pilatus verlangt, ne la hirichte.

29 Nachdem si alles hei usgführt gha, was über ihn isch gschribe worde, hei si ne vom Stamm abe gno u lege ne i es Grab.

30 Gott aber het nä vo de Tote uferweckt,

31 un vieli Däg druffe erschient er dene, de mit nem vu Galiläa nohch Jerusalem ufegange ware. Sie sin etze sini Ziige vor rem Volk.

32 Mir verkünde euch also di gueti Botschaft vo däm Verspräche, wo üsne Vorfahre isch gä worde.

33 Gott het's für üs, ihri Chind, vollständig erfüllt indem er Jesus het la uferstah, wi's o im zwöite Psalm steit: 'Du bisch mi Bueb. Hüt bini di Vater worde.'

34 U das är ne vo de Tote uferweckt het, das er nie meh zur Verwesig zruggchert, het er so usdrückt: 'I wirde Nech d Bewis loyaler Liebi gäh, wo David versproche worde isch und wo zueverlässig sy.‘

35 Drum heissts o imne angere Psalm: 'Du wirsch dä wo loyal zu dir staht, nid d Verwesig la gseh'.

36 David sinersiits het Gott i sire eigete Generation dient. Er isch gstorbe, isch zu sine Vorfahre gleit worde u het denn d Verwesig gseh. 37 Degäge wo Gott uferweckt het het het d Verwesig nid gseh.

38 Drum sollt ihr wüsse, Brüeder, dass äich durch däne Vergäbig dr Sinde verchündet wird

39 u das durch dene jede wo gloubt i auem für schuldlos erklärt wird wo ds Gsetz vo Moses euch nid für schuldlos het chönne erkläre.

40 Passet also uf, damit uf euch nid das zuetrifft, wo in de Prophete gseit wird:

41 'Gseht's Nech a, Dir Vrächter, wunderet Öich u göt zugrundet, wüu i i üche Täg es Werch vollbringe, öppis wo Der nie werdet gloube o wes Nech öpper im Einzelne verzellt.‘“

42 Wo si itz usägge hei d'Lüt se iidringlech bache am fougende Sabbat witer über das aues ds rede.

43 Nohchdem sich d Synagogeversammlig ufglöst het, folge vieli vu d Jude un de Proselige, de Gott abäte hän, Paulus un Barnabas. Di beide schwätze denn mit ne un hän sie agsproche, sich witer vu de unverdiente Güte Gottes als würdig z erwiise.

44 Am nächschte Sabbat het sech fasch di ganz Stadt versammlet zum z Wort Jehovas z lose.

45 Als d Jude de Menschemenge sähn, wäre sie iversüchtig un fange a, iba des, was Paulus gsait het, z läschtere un nem z widerspreche.

46 Do sage Paulus un Barnabas fräi üsä: "Es war notwendig, dass äich zerscht des Wort Gottes vusammelt wird. Do ihr's aba ablehnet un äich vum ewige Läbä nit firchtig haltet, wen ma uns etz den andere Vulkere zue.

47 Denn Jehova het üs mit folgende Wort e Uftrag gä: 'I ha di als Liecht für d Völker igsetzt, damit du bis zur Ändi vo dr Erde Rettig bringsch'."

48 Wo d Mönsche vo de andere Völker das hei ghört, hei si sech agfange fröie und ds Wort Jehovas z verherrleche, und aui wo zum ewige Läbe richtig igschteut sy, sy gläubig worde.

49 Und ds Wort Jehovas isch witer im ganze Land verbreitet worde. 50 D Jude hei jedoch di prominänte Froue, wo gottesfüürchtig si gsi, und di füehrende Manne vor Stadt uf. Sie hocke aba ä Vufolgig gege Paulus un Barnabas in Gang un triebe sie üs ihre Grenze üs.

51 Diä hei d Schtaub vu ihre Fess gschüttlet gäge sie ab un gehn nach Ikonion. 52 Un d Jinger wäre witer mit Fräid un heiligem Geischt erfillt.