Aposchtelgschicht 15 vo 28

Aposchtelgschicht 15 vo 28

15 Judäa sy ä paar Manne kumme us Judäa abe u fange a, d Brüedere z lehre: "We Der Nech nid nach em Bruuch vom Moses löh la beschniide, chöit Der nid grettet wärde."

2 Nochdem`s jedoch zue erhebliche Meinigs-verschiedeheite un Diskussione zwische nene un Paulus un Barnabas kumme war, het ma gsait, dass Paulus, Barnabas un einigi vu d andere wägä dere Frog zue d Aposchtel un d Älteschte nohch Jerusalem ufegoh solle.

3 D Manne sy vo dr Versammlig e Stück wit begleitet worde. Denn zoge si witer dür Phönizien un Samaria un brichtet üsfiehrlich iba de Bekehrig vu Lüt üs d andere Velkern. Sie hän alli Brüeder grossi Fräid gmacht.

4 Wo si in Jerusalem aacho hän, sin si vor Vusammlig un de Aposchtel un de Älteschte fründlech ufgno worde, un sie brichtet, was Gott durch sie alles do het.

5 Doch einigi vo de Sekte vo de Pharisäer, wo gläubig worde si, erhobe sech vo ihrne Plätz u sage: "Me muess se beschnide und se awise, ds Gsetz vo Moses z halte."

6 Da hei sech d Aposchtel und di Ältischte versammlet zum sech dere Sach aznäh.

7 Nachdäm me intensiv diskutiert het, isch dr Petrus ufgschtange u het zu ihne gseit: "Männer, Brüedere, Dir wüsset doch: Gott het scho i früeche Täg unger öich d Wahl troffe, dass Lüt us de angere Vöuker us mim Muul die gueti Botschaft ghööre u glaube.

8 U Gott, wo das Härz kennt, beziigt het das, indem er ne dr heilig Geischt git, we er ne ois gäh het.

9 Er het gar kei Unterschied zwüsche uns und ihne gmacht, sondern het ihres Härz dür Glaube greinigt.

10 Werum stellet Der Gott aso uf d Prob u leget de Jünger es Joch ufe Nacke, wo weder üsi Vorfahre no mir hei chönne träge?

11 Mir vertraued viel meh druf, dass mir genauso wi si dür die unverdiente Güte vom Herr Jesus grettet wärde."

12 Druf schwiegt di ganzi Gruppe, un sie hän Barnabas un Paulus ghärt, we sie vu d viele Zeiche un Wunda vuzellt hän, de Gott unda d andere Velka durch sie vollbrocht het.

13 Nachdäm si usgredet hei, het Jakobus gseit: "Männer, Brüedere, lost mir zue.

14 Simeon het usfüerlech verzeut, wi Gott erschmau sini Ufmerksamkeit de angere Vöuker z'wandet het, um us ihne es Volk für si Name usznä.

15 Dmit schtimme d Wort dr Prophete ibaein. S heisst:

16 '"När wird i zrüchere und ds Zelt Davids wo igfalle isch wider ufrichte. I wirde sini Trümmer widr ufboue u se wiederhersteue

17 drmit die Mönsche wo übrig blibe, zäme mit Lüt us aune Voukere – Lüt wo mi Name träge – Jehova ufrichtig sueche", seit Jehova, wo das tuet,

18 was sit jeher bekannt isch.'

19 Mini entscheidig isch drum: Meh söu es de mönsch vo de andere völkere wo sech gott zuwände nid schwär mache

20 sondern ihne schribe, dass si sech vo auem söue enthalte, was dür Götze verunreinigt isch, sowie vo sexuelle Unmoral, vo Erwürgtem und vo Bluet.

21 Denn sit alter Zyt hets i allne Städt Lüt gä, wo Moses predigt hei. Er wird ja i de Synagoge a jedem Sabbat vorgläse."

22 Do beschlosse d Aposchtel un di Älteschte zämme mit dr ganze Vusammlig, üs ihre Reihe usgwählti Männa mit Paulus un Barnabas nohch Antiochia z schicke, un zwaar Judas, der au Barsabbas gnennt worde isch, un Silas – fiehrendi Männa unda d Brüeder.

23 Sie schriebe Folgendes un gän's ne mit: "D Aposchtel un Älteschte, äiri Brüeder, a d Brüeder in Antiochia, Syrien un Zilizien, de üs d andere Velka sin: Gresse!

24 Mir hei ghört das einigi us üsere Mitti Nech dür ihri Üsserige verunsicheret hei und öich hei wöue dürenand bringe obwou mir ne ke Awisige gä hei.

25 Drum sin ma zum einzige Entschluss kumme, Männa üszwähle un sie zämme mit unsere liebe Brüeder Barnabas un Paulus zue äich z schicke,

26 Mänsche, de wägä dr Name üsem Herr Jesus Christus ihres Läbä riskiert hän.

27 Mir schicke also Judas und Silas, damit si s gliiche o mündlech brichte.

28 Denn däm heilige Geischt un üs sälber erschiene's guet, äich keni witeri Lascht ufz'erlege als folgendi notwändigi Sache:

29 Enthautet öich vo auem wo Götze gopferet worde isch, sowie vo Bluet, vo Erwürgtem und vo sexuelle Unmoral. Wet Der nech vorhär sorgfältig hüetet, wird's euch guet gah. Blibt gsund!"

30 Nachdäm me dene Manne itze het verabschiedet, si si uf Antiochia abe. Si hei di ganz Gruppe vrsammlet u übergää ihne dr Brief.

31 Wo si ne gläse hei, hei si sech über d Ermuetigung gfreut.

32 Un als Judas un Silas au Prophete ware, ermuetige sie de Brüeder mit viele Vorträg un schterche sie.

33 Nochdem sie einigi Ziit dert vubrocht hän, len sie d Brüeder in Friede zu däne zruckkehre, de sie gschickt hän.

34 ––

35 Paulus un Barnabas bliebe jedoch in Antiochia. Sie hän lehrt un vukündet mit no vieli andere di gueti Botschaft vum Wort Jehovas.

36 Noh einige Däg het Paulus zue Barnabas gsait: "Loss uns doch in all de Schtädt zruckkehre, wo ma des Wort Jehovas vukündet hän, un d Brüeder bsueche, um z luege, we`s ne goht."

37 Barnabas het unbedingt Johannes welle mitnäh, wo o Markus gnennt worde isch.

38 Paulus aba war nit derfür, nen mitzneh, wel er sich in Pamphylien vu nene trennt het un sie nit im Werk unterstützt het.

39 Das het zumene heftige Wuetusbruch gfihrt, so dass sie sich vonenand trennt hän. Barnabas het Markus mitgnumme und het nach Zypern abseit.

40 Paulus het Silas üsgwählt, un nohchdem er vu d Brüeder vu d unverdiente Guet Jehovas avertraut worde isch, het da sich uf d Wäg gmacht.

41 Er het dür Syrie und Zilizien zoge u het d Versammlige gschtärkt.