Aposchtelgschicht 19 vo 28

Aposchtelgschicht 19 vo 28

19 Während Apollos in Korinth war, zeht Paulus durch d Landesinnere un kummt nohch Ephesus nab.b Dert het da ä baar Jinger trage

2 und het si gfragt: "Heit der heilige Geischt empfange, wo ihr gläubig worde sin?" Si hei erwideret: "Wir hei nonig mal ghört, dass es e heilige Geischt git."

3 Do het er gseit: "Was für e Toufi hender denn empfange?" Sie antworte: "D Toufi vom Johannes.

4 Paulus het erklärt: Johannes het d Mensche als Symbol vu ihrere Rue gsait. Er het zum Volk gsait, dass ses a den glaube soll, der nohch nem kummt, des heisst an Jesus.

5 Nochdem sie das ghört hei, wäre sie im Name vum Herrn Jesus tauft worde.

6 Un als Paulus nene d Händ ufglegt het, kummt dr heilige Geischt iba sie, un sie fange i frömde Sprache z schwätze un z prophezeige.

7 Es sy insgesamt öppe zwöi Manne gsy.

8 Er isch i d Synagoge gange, won er drü Mönet lang muetig und offe het gredt, indem er Vorträg het und überzügend über s Königrich Gottes schwätzt.

9 Wo sech jedoch einigi hartnäckig weigeret z gloube und vor de Lüt abfällig über e Wäg schwätze, het er sech vo ne zrügzoge und het d Jünger mitgno. Är het denn im Hörsaal vor Tyrannus täglech Vorträg ghaute.

10 Das het er zwöi Jahr lang gmacht, sodass alli, wo ir Provinz Asie hei läbt, ds Wort vom Herrn ghört – sowohl Jude als o Grieche.

11 Gott vollbrocht durch de Händ vu Paulus witerhin üsgwöhnlichi Tade,

12 sodass me sogar Tüecher und Schürze, wo sy Körper berüehrt hei, zu de Chranke brocht het, woruf d Chrankheite verschwande hei, und di böse Geischter fahre us. 13 Ä baar vu d Jude, de umherzogä un Dämon üstriebe hän, vusuechte jedoch, bi Mensche mit bese Geischta d Name vum Herrn Jesus z bruche, indem sie gsait hän: "Bi Jesus, d Paulus predigt, bfiel i dir fiirlich, üszfahre."

14 Das hei o siebe Söhn vomene jüdische Oberpriester namens Skeva gmacht.

15 Doch dr bese Geischt git ne zantwort: "I kenne Jesus un ma isch au Paulus bekannt. Aba wer sin ihr?"

16 Druf het sech dr Mönsch gschtürzt, wo dr bös Geischt isch gsi, uf si u überwältiget het und ein nachem andere bezwanget, sodass si nackt und verletzt usem Huus floh.

17 Des isch alle bekannt wore, sowohl d Jude als au d Grieche, de in Ephesus läbä hän. Angscht flegt sie alli, un dr Name vum Herrn Jesus wird witer vuherrlicht.

18 Und vil vo dene, wo gläubig worde si, si cho u hei ihri Taate bekannt u berichtete drüber.

19 Ja, e ganzi Azahl vo dene wo magischi Künst hei tribe, hei ihri Büecher zäme treit und si vor allne Lüt verbrennt. Wo me ihre Wärt errächnet het, het sech use gsteut, dass sy 50'000 Silberstück wärt gsy.

20 So het sech ds Wort Jehovas mit Macht usbroche u isch immer stärcher worde.

21 Nochdem des alles gschähe war, bschlosse Paulus, iba Mazedonien un Achaia nohch Jerusalem z reise. Er sait: "Wenn i dert gsi bi, muess i au Rom sähn."

22 So het er zwöi vo däne gschickt, wo ihm z Dienscht gschtange sy, u zwar Timotheus u Erastus, nach Mazedonien. Er säuber dergäge isch no es Zytli lang ir Provinz Asie bliebe.

23 Damals isch wägem Wäg e zimlichi Unrueh entstande.

24 Es het da nämmlech e Silberschmied namens Demetrius gäh, wo Silberschreine vo de Artemis herstellt het u de Handwärcher beträchtleche Gwünn ibrocht het.

25 Är het se u angeri versammlet, wo mit däm Handwärch ztüe hei gha, u het gsait: "Männer! Dir wüsset ja, dass üse Wohlstand vo däm Gschäft abhängt.

26 Un itz gsehnd u höret Dir, we dä Paulus nid nume in Ephesus, sondern fasch in dr ganze Provinz Asie ä huufe Lüt überredet und umgstumme het. Är seit nämlech das Götter wo vo Mönschehänd gmacht si gar ke Götter.

27 Es besteit aber nid nume d Gfahr, dass üse Gwärb i Verruef chunnt, sondern o, dass me vom Tempu vo de grosse Göttin Artemis nüt me haltet. Durch wird sie, de in dr ganze Provinz Asie un uf dr bewohnte Erde abätet wird, ihr Greschte beraubt.

28 Wo d Lüt das ghöre hei, sy si hässig worde u fange a schreie: "Gross isch d Artemis vo de Epheser!"

29 D Schtadt isch in völligiger Vrwirrig gsi. Alli hei zämme ins Theater gstürmä u hei d Mazedonier Gajus un Aristarchus mit ine gschleppt, wo Paulus uf dr Reis begleitet hei.

30 Paulus vu sinere Siete war parat, zue d Lit inegoh, aba d Jinger len's nit zue.

31 O einigi Mitglieder vor Kommission für Feschtlechkeite u Spili, wo ihm fründlech gsinnt sy, hei ihm e Nachricht gschickt u bäte ne dringend, sech nid is Theater z wage.

32 Dört schreie die einte das, die andere das, denn die Versammlete si i Verwirrig gsi, und die meiste hei nid gwüsst warum me überhaupt zemecho isch.

33 Do het me Alexander us dr Mängi usegholt, nachdem ne d Jude nach vorn gschobe hei. Er het es Handzeichen geh, zum vor em Volk e Vrteidigungsrede z halte.

34 Wo si aber erkannt hei, das er ä Jude isch, breue si alli öppe zwöi Stund lang we us eim Muul: "Gross isch d Artemis der Epheser!"

35 Nochdem dr Schtadtschryber d Mängi schliesslich beruhigt het, het da gsait: "Männa vu Ephesus, weiss nit jede Mensch, dass d Schtadt vu d Epheser d Hete vu d grosse Artemis un vum Himmel gfalle isch?

36 Das isch doch unbestritbar. Also bewahrt d Rueh und überstürzt nüt.

37 Schliesslech hei d Manne, wo Der daherbrocht hei, weder üse Tempel bschtohle no gäge üsi Götti gläschteret.

38 Wenn also Demetrius und die andere Kunsthandwärker e Klag gäg öpper hei – drfür wärde Grichtstäg abghalte und es sy Prokonsuln da. Sölleds chlage gägenand vorbringe.

39 Wen der aber öppis wet wo drüber hinusgeit mues es inere gsetzmässige Versammlig entschiede wärde.

40 Denn mir stöh würklech i Gfahr, wäg dr hüttige Aglägeheit vom Ufstand beschuldigt z wärde, wo's doch nüt git, wo mer der Ufruhr hie chönnt begründe.“

41 Nachdem er das gseit het, het er d Versammlig ufglöst.