Aposchtelgschicht 25 vo 28

Aposchtelgschicht 25 vo 28

25 Drü Tag nachdem Fäschtus i dr Provinz acho isch u sy Amt het aitrete, isch er denn vo Cäsarea nach Jerusalem ufe gange.

2 D Obere un de fihrende Männa vu d Jude hän bi nem ihri Klag gege Paulus vorbrocht. Sie hän agfange Feschtus z bitte,

3 ne ä Gfalle z doe un Paulus nohch Jerusalem hole z losse. Allerdings pflanze sie, Paulus undawägs ufzlage un nen umzbringe.

4 Fäscht het jedoch erwideret, das Paulus in Cäsarea z Haft söu bliebe. Er säuber würd z Chürzi dört häre zrüchere. 5 Er het gseit: "We dr Maa würklech öppis unrechts do het, söue di Verantwortleche unger Öich mit mir abächo u ihne aklage."

6 Nochdem er also nümm als acht oder zäh Täg bi ee verbracht het, isch er uf Cäsarea abe gange. Am nägschte Tag het er sech ufe Richterstuehl gsetzt u bfahut, Paulus inezbringe.

7 Wo er kummt, hei nä d Jude, wo us Jerusalem cho si, und erhobe vieli schweri Beschuldigunge gäg ihn, wo si aber nid hei chönne bewiise.

8 Paulus het zue sinere Verteidigung gsait: "Ich ha mi weder am Gsetz vor Jude no am Tempel am Cäsar irgendwie versündigt.

9 Druf het Feschtus gsait, der d Gunscht vu d Jude gwinne will, zue Paulus: "Möchtsch dü nohch Jerusalem ufgo, dmit di Fall dert vor ma vushandlet wird?"

10 Paulus erwidert jedoch: "I schtand vor em Richterstuehl Cäsars und do mues über mi gurteilt werde. Ich ha d Jude kei Unrecht doe, was au dü sehr wohl merksch.

11 Wenni würklich irgend es unrecht begange ha, wo de tod verdient, de weigere ig mi nid z stärbe. Sy d Aaschuldigunge vo dene Manne aber haltlos, het niemer ds Rächt, mi ne uszliefere, für ne e Gfaue z tüe. I lege bi der Cäsar Bruefig i!"

12 Nachdem Fästus mit der Gruppe vo sire Berater gredet het, het er gantwortet: "Du legsch bi der Cäsar Bruefig i, denn söttsch ou zu Cäsar ga.

13 Nach einige Tag hei König Agrippa u Bernice zumene Höflechkeits¬bsuech bi Feschtus ds Cäsarea iigleitet.

14 Wel sie ä baar Däg dert vubroche hän, legt Feschtus däm Kenig d Fall vum Paulus vor. Er het gsait:

"Felix het da e Maa als Gfängnige zrulah,

15 un wo i in Jerusalem bi, hebe d Oberpriester un d Älteschte dr Jude Klag gege nen un hän sini Vurteilig gforderet.

16 I ha ne jedoch erwideret, dass es bi de Römer nid üblich isch, e Aaklagte uszliefere für öpperem e Gfalle z tue, es sig denn, dr Beträffende het vorhär sine Akläger vo Agsicht zu Agsicht gegenüber¬gstanden und d Glägeheit bechöme öppis zu sinere Verteidigung z säge.

17 Wo si da aacho hei, hani mi daher grad am nächschte Tag ufe Richterstuehl gsetzt u ha dr Maa la vorfüere.

18 D Akläger si ufgschtande, doch si hei ihm kes vo de Vergehe zur Lascht gleit woni i sim Fau erwartet ha.

19 Sie hei nume gwüssi Usenander ¬setzige mit ihm wäg ihrere eigete Gottesabbetig un wägeme Maa namens Jesus, der gschtorbe isch, vu däm Paulus aba immer wieder bhauptet het, er isch am Läbe.

20 Da ig nid so rächt gwüsst ha, wi ig i dere Sach sött verfahre, hani gfragt, öb är nach Jerusalem wett ufegah, damit sy Fall dert verhandlet wird.

21 Als Paulus jedoch Bruefig yylegt het, um bis zur Entscheidig vom Augustus in Haft z bliebe, han i aagfange halte, bis i ne de Cäsar schicke wür."

22 Agrippa het druf zum Festus gseit: "I möcht de Mönsche gärn säuber ghöre" Festus het erwideret: "Morge söttsch ne lose.

23 Also si d Agrippa u Bärnice am nächschte Tag mit grossem Prunk cho u hei zämä mit Militär¬befählshaber und de agsehne Manne vo dr Stadt dr Audienzsaal betroffe. Un als Feschtus Bfehl ge het, wird Paulus inegbrocht.

24 Festus het de gseit: "König Agrippa und dir alli, wo Dir mit üs awesend sy! Wäg däm Maa, den Dir hie sähn, het sech ds ganze jüdische Volk sowohl in Jerusalem als o hie a mi gwandt. Sie hei lutstarch gforderet, er darf nid länger lebe.

25 Doch win i feschtgstellt ha, het er nüt ta was dr Tod verdient.t Won er denn bim Augustus Bruefig iigleit het, han i entschide, ne häreschicke.

26 Allerdings han i nüt konkrets, was i mim Herrn über ihn chönt schribe. Drum han i nech u bsunders dir, König Agrippa, vorgfüehrt, damit i nach dr grichtleche Vernähmig öppis z schribe ha.

27 Es erschint mir nämlich nid vernünftig, en Gfängnige z überfüehre, ohni die gegen ihn erhobenene Beschuldigunge azgä."