Esther 7 vo 10

Esther 7 vo 10

7 Dr König u Haman si auso zum Feschtä vom Königin Esther cho.

2 O a däm zwöite Tag het der König gfragt, wo si bim Wii gsässe hei: "Was isch di Wunsch, Königin Esther? Er söll erfüllt werde. Warum de o immer bittisch, de söllsch es ha – u we's d Heufti vo mim Königrich isch!"b

3 Königin Esther het antwortet: "Weni dini Gunscht ha, mi König, u wenns dr guet erschiint, bitte ig um mis Läbe u flege drum, das o mis Volk verschont wird.

4 Mir si nämlech verchouft worde, Ig u mi Volk zum tötet, vernichtet und usgrottet z wärde. Wäre mir lediglich als Sklaven und Sklavinne verkauft worde, so hätt i gschwiege. Doch das Unglück darf nid gscheh, denn s wär zum Schade vom König."

5 Druf het der König Ahasverus zu Königin Esther gseit: "Wär wagt so öppis? Wo steckt dä Maa?"

6 Esther erwideret: "Der Gägner u Fäind isch dä boshafti Haman!" Do het der Haman grossi Angscht vor em König u der Königin übercho.

7 Wütend het dr König vo dr Tafle uf gumpet u isch i Palaschtgarte gloffe. Dr Haman isch etze vor Königin Esther kumme un het um sy Läbe glegt, denn nem isch klar gsi, das der Kenig ne nit ungstroft dervoocho würd.

8 Wo der König vom Palaschtgarte i Banketttaal zrüggchert het u gseh het, das der Haman sech uf der Esther Diwan het gworfe, het er gschroue: "Wott er jitz o no d Königin i mym eigete Huus vergewaltige?" Chum het är gschwätzt, het me Hamans Gsicht verhüllt.

9 Harbona, eini vo de Hofbeamte erwähnt het: "Haman het o no für Mordechai e Stamm ufgschteut. Drbi het der Mordechai doch dür si Hiwiis em König s Läbe grettet. Der Stamm steit bi Hamans Huus und isch 50 Ellena höch." Da befählt der König: "Hänget ne sälber draa!"

10 So hängt me Haman an dr Stamm, won er für Mordechai ufgschteut het, u dr Zorn vom König het sech leit.