Hiob 2 vo 42

Hiob 2 vo 42

2 Nochane kummt dr Dag, an däm sich d Bue vum wahre Gottes inegfunde hän, um sich vor Jehova z schtelle, un au dr Satan isch in ihri Mitti, um sich vor Jehova z stelle.

2 Do het d Jehova Satan gfragt: "Woher chunnsch du?" Satan het d Jehova antwortet: "I ha d Ärde duregstreft u bi uf Ihr umegzoge."

3 Drufa het d Jehova zum Satan gseit: "Isch dr mi Diener Hiob ufgfalle? Uf dr Erde gits kene wienenen. Er isch e ufrichtige Maa wo sich nüt zueloht la zuschulde. Är isch gottesfürchtig und mäidet alles schlechte. Nach wie vor hebt er a sinere Integrität fescht, obwohl du versuechsch mi gege ihn ufzstachle, damit ig ihn grund vernichti."

4 Doch Satan entgägnet d Jehova: "Haut für Hut. Alles wo e Mensch het wird är für sis Läbe gäh.

5 Aber streck doch zur Abwächslig mau dini Hand us u füeg ihm körperleche Schade zue, u är wird dir bestimmt direkt is Gsicht flueche."

6 Da het Jehova zum Satan gseit: "Hie! Du hesch freii Hand über ihn! Nume sis Läbe nimm ihm nid!"

7 Uf dr Satan us dr Gägewart Jehovas entfernt u Hiob vom Schitel bis zur Söle mit schlimme Gschwüre gschlage het.

8 Hiob het sech zmitzt id Äsche gsetzt u het e Tonscherb gno zum sech chratze.

9 Schliesslech het sini Frou zu ihm gseit: "Häbsch geng no a dire Integrität fescht? Verfluechet Gott u schtirb!"

10 Er aber het zu ihre gseit "Du redsch wien e Frou ohni Verstand. Söllemer vo däm wahre Gott nume Guets anäh u nid o Schlächts?" Bi auem sündigte Hiob nid mit sine Lippe.

11 Drüü Fründe Hiobs hei vo däm ganze Unglück ghärt, wo nä troffe het, u jede vo nä isch us sym Ort cho – Eliphas, dr Temaniter, Bildad, dr Schüchiter, un Zophar, dr Naamathiter. Si beschlosse, gmeinsam z Hiob z ga zum ihm ires Mitgfüel z zeige u ne z trööschte.

12 Wo si ne vo Witem gseh hei, hei si ne nid erkennt. Si figge aa lut z brüele, zerrisse ihri Chleider und werfe Staub i d Luft und uf ihre Chopf.

13 Siebä Däg un siebä Nächt hän si mit ihm uf em Bode ghockä. Kene het ä Wort zue nem gsait, denn si hän gsäh, dass sy Schmärz sehr gross isch.